ผมอิจฉาเพื่อนตัวเองครับ

คือผมมีเพื่อนคนนึงเค้าเป็นเพื่อนที่ดีมากๆเป็นเพื่อนที่ผมรักมากด้วยมันเป็นคนเก่งเก่งสุดๆแล้วผมเองก็ขอยอมรับว่าไม่ใช่คนดีอะไรหรอกเป็นคนขี้อิจฉาผมอิจฉาเค้ามากเก่งสูงเล่นกีฬาเรียนเก่งระดับติดสอวน.ค่ายสองตอนม.สี่ติดผู้แทนศูนย์ตอนม.ห้า ผมอิจฉาผมอิจฉาเค้ามากอิจฉาจนรู้สึกอายที่เป็นเพื่อนเค้าแอบรู้สึกว่าตัวเองควรเป็นเพื่อนเค้าจริงหรอเก่งก็เก่งวิชาเดียวแต่ก็ไม่ได้เก่งขนาดจะติดสอวน.เหมือนมันแต่ก็ำม่ได้เลือกจะไม่ทำให้มันตกจากจุดเดิมหรือยังไงผมก็สนับสนุนมันช่วยมันตอนมีแข่งแต่มันต้องไปทำแล็บท้ายค่ายเตรียมสอบคัดผู้แทนก็สรุปตกลงแคนเซิลงานแข่งตอนมันไปเรียนซัมเมอร์ตามโครงการOdosผมก็บอกว่ามันต้องทำงานอะไรบ้างพอมันกลับมาแล้วมีสอบแบบกระชั้นชิดผมก็ติวจะส่งคลิปสรุปให้มันช่วยมันทุกอย่างทำให้มันไม่เหนื่อยหลังกลับมาำทยแต่ก็พูดตรงๆก็อดอิจฉามันไม่ได้อิจฉาจนรู้สึกร้อนอกทุกครั้งที่เห็นมันได้ดีมันไม่รู้จะจัดการกับตัวเองยังไงเลยครับจะถอยห่างออกมาผมก็ไม่อยากถอยเพราะผมก็รักมันมากจริงๆ