ติดรถเพื่อนร่วมงาน

เราทำงานออฟฟิศ แล้วมีเพื่อนร่วมงานคนนึง เห็นว่าเรากลับทางเดียวกัน เขาเลยอาสาชวนติดรถตั้งเเต่วันเเรกที่มาทำงานเลย เราก็รู้สึกโชคดีมาก เราเคยเสนอว่าจะช่วยค่าน้ำมันนะเกรงใจ บวกกับตอนนั้นเรามีค่าใช้จ่ายจำเป็นเยอะ เขาช่วยเรา และบอกเซฟเงินไว้เถอะ นับเป็นพระคุณจริงๆ แต่จากวันนั้นจนวันนี้ เป็นเวลา สองปีกว่าแล้ว เราก็เกรงใจ แต่เขาก็ชวนกลับทุกวัน มีบางวันที่เราก็กลับเองบ้างเพราะไปอีกทาง เราก็ตอบแทนเขาด้วยการ ทำงานที่เขาวานทุกอย่าง หยิบกระดาษใส่ปริ้นเตอร์ให้ ตอบไลน์ลูกค้าให้ ให้เดินไปไหนเป็นเพื่อนก็ไป ตรวจเอกสารให้เป็นร้อยๆหน้า ทั้งที่หน้างานเราทั้งคู่ไม่เกี่ยวกันเลยแม้เเต้น้อย และก็ต้องทำเป็นไม่ถือสา กับคำพูดของเขา ในบางที(ชอบหยอก เหน็บ กัด เขาบอกเพราะบอกเอ็นดู เเต่เราไม่เคยโอเค)  แบบนี้ยังถือว่าเราเป็นฝ่ายรับอยู่ฝ่ายเดียวไหมคะ สิง่ที่เราทำมันมีค่าพอ ที่จะบอกว่า เราไม่ได้รับอยู่ฝ่ายเดียวไหมคะ
พอมีเรื่องน้ำมันขึ้นราคา เราก็แอบเอามาคิดมากอีก
*ที่เรายังหน้าหนาติดรถเขา🥹เพราะรถโดยสารแถวบ้านคือแย่มากๆๆ รอทีหลายชม. และส่วนตัวก็ขับรถไม่เป็น  ลังเลในการหัดขับเพราะกลัวรถบรรทุกมาก วิ่งเยอะเเละเร็ว แต่ก็5050 กล้าๆกลัวๆที่จะขับมอไซค์เอง เลยต้องจำยอมอยู่ในสถานการแบบนี้ต่อ