ผู้ยากไร้ คนไม่มีอาชีพ รายได้น้อยกว่าค่าแรงขั้นต่ำ ทำมาหากินไม่เก่ง จะมีโอกาสพัฒนาคุณภาพชีวิตให้มีฐานะพออยู่พอกินอย่างไร
จะงงหรือจนปัญญาดี
อย่าให้โอกาสคนได้ซื้อของราคาแพงจากผม
เดี๋ยวเสียคอนเซปต์ ภาพพจน์คนขายของคุณธรรมเสียหมด
จริงๆตั้งแต่เกิดมาก็ไม่ได้เป็นพ่อค้าหน้าเลือดมาแต่ไร
จู่ๆจะให้ผมเป็นคนหาเงินหมานโดยพละการได้เลยยังไงล่ะ
จะให้เอาเงินเป็นตัวตั้งให้มากกว่า
ความสามารถของผู้มีรายได้เหมาะสมกับสินค้าที่เขา
จะต้องใช้ประโยชน์สูงประหยัดสุดได้ยังไง
ก็คอนเซปต์ของคนมีอาชีพแม้เป็นลูกค้าคือการลดต้นทุนเพิ่มรายได้
ก็มาจากการบริหารให้เขามีความคิดมาตั้งแต่
เขาทำงานเหนื่อยที่บริษัทเขาแล้ว
คุณรู้หรือเปล่าว่าคุณทำงานหนักแทบตายเพื่อการเก็บเงินซื้อของ
แต่ยิ่งเหนื่อยเก็บเงินยังไงก็ไม่พอ
ทั้งวันคุณยังไม่ได้ของราคาถูกอะไรเลย
แล้วชีวิตคุณก็เสียเงินหากราคาสูงเกินไปแล้ว
แล้วเงินของคุณก็ใช้คุ้มครองชีวิตคุณให้สบายนานๆไม่ได้
รวยเงินทองเปล่าๆแต่ชีวิตจะให้คนเขาไม่เห็นค่าของความรวย
ปฎิเสธไม่ให้ได้รับความสมหวัง
แล้วชีวิตยังจะต้องมองว่าคนที่มีลักษณะหยิ่งยโส
โดยอะไรๆก็ไม่ชัวร์ว่าดีแท้หรือเปล่า
เป็นคนใจปกติๆเหรอ
ก็ค่าครองชีพรัดตัวสูงขึ้นทุกวัน
แม้แต่คนละทางโลกก็ยังมีค่าใช้จ่ายต้องใช้เงินให้ชีวิตพ้นทุกข์
คนก็จะต้องมีอาชีพมีรายได้
ถ้าไม่ให้เขาเป็นคนจะมีรายได้ทำอาชีพได้อย่างปกติๆ
แล้วเขาจะมีความสุขอยู่ได้อย่างไร
แต่ทุกวันนี้มักเห็นคนยอมแพ้ต่อการพัฒนาตัวเอง
แล้วเกิดAnti good social หรือการแอนตี้ต่อความเจริญต่างๆ
จนไม่สามารถจะคิดทำมาหากินแล้วเป็นปัญหาและภัยต่อสังคมเศรษฐกิจ
แม้มีการศึกษาหรือไม่มีก็ตาม
ผู้ยากไร้ คนไม่มีอาชีพ รายได้น้อยกว่าค่าแรงขั้นต่ำ ทำมาหากินไม่เก่ง จะมีโอกาสพัฒนาคุณภาพชีวิตให้มีฐานะพออยู่พอกินอย่างไร
จะงงหรือจนปัญญาดี