เนื้อหาปัพพโตปมคาถา
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้บาลี: ยะถาปิ เสลา วิปุลา,
นะภัง อาหัจจะ ปัพพะตา,
สะมันตา อะนุปะริเยยยุง,
นิปโปเถนตา จะตุททิสา.
คำแปล: ภูเขาศิลาล้วนอันใหญ่โต จดท้องฟ้า
หมุนบดไปโดยรอบทั้ง ๔ ทิศ แม้ฉันใด
------------------------
บาลี: เอวัง ชะรา จะ มัจจุ จะ,
อะธิวัตตันติ ปาณิโน,
ขัตติเย พราหมะเณ เวสเส,
สุทเท จะัณฑาละปุกกุเส.
คำแปล: ความแก่และความตาย ย่อมย่ำยีสัตว์ทั้งหลาย ก็ฉันนั้น
ไม่ว่าจะเป็นกษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร คนจัณฑาล หรือคนเก็บขยะ)
------------------------
บาลี: นะ กิญจิ ปะริวัชเชติ,
สัพพะเมวาภิมัททะติ,
นะ ตัตถะ หัตถีนัง ภูมิ,
นะ ระถานัง นะ ปัตติยา.
คำแปล: ความตายนั้นย่อมไม่ยกเว้นใครๆ ย่อมย่ำยีไปเสียทั้งหมด
ในที่นั้นไม่มีชัยภูมิสำหรับกองทัพช้าง กองทัพรถ หรือกองทัพเดินเท้า
------------------------
บาลี: นะ จาปิ มันตะยุทเธนะ,
สักกา เชตุง ธะเนนะ วา.
คำแปล: และใครๆ ก็ไม่สามารถจะเอาชนะความตายนั้นได้
ด้วยการรบด้วยมนต์ หรือด้วยการใช้ทรัพย์
------------------------
บาลี: ตัสมา หิ ปัณฑิโต โปโส,
สัมปัสสัง อัตถะมัตตะโน,
พุทธะ ธัมเม จะ สังเฆ จะ,
ธีโร สัทธัง นิเวสะเย.
คำแปล: เพราะฉะนั้นบุคคลผู้เป็นบัณฑิต เมื่อเล็งเห็นประโยชน์ของตนเอง เ
ป็นผู้มีปัญญา (ธีโร) ควรประดิษฐานความศรัทธาไว้ในพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์
------------------------
บาลี: โย ธัมมะจารี กาเยนะ,
วาจายะ อุทะ เจตะสา,
อิเธวะ นัง ปะสังสันติ,
เปจจะ สัคเค ปะโมทะติ.
คำแปล: ผู้ใดประพฤติธรรมด้วยกาย ด้วยวาจา และด้วยใจ
บัณฑิตทั้งหลายย่อมสรรเสริญผู้นั้นในโลกนี้ และเมื่อละโลกนี้ไปแล้ว ผู้นั้นย่อมบันเทิงในสวรรค์
บทกลอน: มฤตยูบดหล้า (ถอดความจากปัพพโตปมคาถา)
เปรียบภูผา ศิลาแกร่ง แข็งมหึมา
เสียดเสียดฟ้า หมุนบดขยี้ ทุกทิศไหว
ทับถมสัตว์ สรรพสิ่ง ราบเป็นจลา
ไม่มีใคร รอดพ้น วังวนตาย
ความชรา มัจจุราช ยาตราถึง
ย่อมฉุดดึง สัตว์ทั้งผอง มลายหาย
จะกษัตริย์ พราหมณ์แพศย์ หรือสุทธา
แม้จัณฑาล คนเก็บขยะ ไม่ละวาง
มิอาจเว้น ผู้ใด ให้พ้นผ่าน
ธรรมชาติตระหง่าน ย่ำยี ทุกวิถีทาง
ชัยภูมิ กองทัพรถ กองทัพช้าง
หรือทหาร เดินเท้าพลาง ไม่อาจกั้น
จะรบด้วย เวทมนตร์ อันขลังยิ่ง
หรือใช้ทรัพย์ ทุกสิ่ง เข้าต่อต้าน
มิอาจเอา ชนะความตาย ผู้รุกราน
ทุกชีวัน ล่วงลับ ดับไปเอง
เหตุนั้นคน ผู้ฉลาด เร่งหวังผล
เล็งเห็นทาง รอดพ้น ของตนไซร้
น้อมศรัทธา พระรัตนตรัย ไว้กลางใจ
เป็นหลักชัย ส่องสว่าง กลางมืดมน
ผู้ประพฤติ ธรรมดี ทั้งกายวาจา
อีกทั้งใจ ทรงคุณค่า ทุกแห่งหน
ยามมีชีวิต ย่อมได้รับการ สรรเสริญตน
ยามวายชนม์ ย่อมบันเทิง ในทิพย์วิมาน
ปัพพโตปมคาถา
เนื้อหาปัพพโตปมคาถา
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
บทกลอน: มฤตยูบดหล้า (ถอดความจากปัพพโตปมคาถา)
เปรียบภูผา ศิลาแกร่ง แข็งมหึมา
เสียดเสียดฟ้า หมุนบดขยี้ ทุกทิศไหว
ทับถมสัตว์ สรรพสิ่ง ราบเป็นจลา
ไม่มีใคร รอดพ้น วังวนตาย
ความชรา มัจจุราช ยาตราถึง
ย่อมฉุดดึง สัตว์ทั้งผอง มลายหาย
จะกษัตริย์ พราหมณ์แพศย์ หรือสุทธา
แม้จัณฑาล คนเก็บขยะ ไม่ละวาง
มิอาจเว้น ผู้ใด ให้พ้นผ่าน
ธรรมชาติตระหง่าน ย่ำยี ทุกวิถีทาง
ชัยภูมิ กองทัพรถ กองทัพช้าง
หรือทหาร เดินเท้าพลาง ไม่อาจกั้น
จะรบด้วย เวทมนตร์ อันขลังยิ่ง
หรือใช้ทรัพย์ ทุกสิ่ง เข้าต่อต้าน
มิอาจเอา ชนะความตาย ผู้รุกราน
ทุกชีวัน ล่วงลับ ดับไปเอง
เหตุนั้นคน ผู้ฉลาด เร่งหวังผล
เล็งเห็นทาง รอดพ้น ของตนไซร้
น้อมศรัทธา พระรัตนตรัย ไว้กลางใจ
เป็นหลักชัย ส่องสว่าง กลางมืดมน
ผู้ประพฤติ ธรรมดี ทั้งกายวาจา
อีกทั้งใจ ทรงคุณค่า ทุกแห่งหน
ยามมีชีวิต ย่อมได้รับการ สรรเสริญตน
ยามวายชนม์ ย่อมบันเทิง ในทิพย์วิมาน