เปิดพัดลมส่ายหน้ามาแต่ไกล
พ่นลมร้อนนึกว่าไฟจากนรก
อาบน้ำเสร็จตัวยังเปียกไม่ทันตก
เหงื่อก็วกกลับมาไหลให้น่าตี
​อาบสามรอบเช้าสายบ่ายและค่ำ
นึกว่านางเงือกลงน้ำเป็นถาดที่
ทาแป้งเย็นจนขาววอกทั้งตัวมี
แต่ความเย็นมันอยู่ดีไม่กี่นาที
​นอนชุ่มเหงื่อเหมือนว่าว่ายในสระน้ำ
ต้องคอยซับพับผ้าห่มจมวิถี
รออากาศเริ่มจะดีตอนตีสี่
เที่ยงคืนผ่านไปเนิ่นนานปี...จึงหลับลง
​ตื่นขึ้นมานึกว่าร่างจะละลาย
โอ้พระพายช่วยพัดมาอย่าให้หลง
จะนิมนต์ทรัมป์มาช่วยด้วยก็คง
ช่วยไม่ได้...ถ้าไม่ส่งแอร์มาให้กัน!