เรื่องสยองของแมนชั่น

สวัสดีพี่ๆเพื่อนๆทุกคนด้วยนะครับ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมมาเขียนเล่าอะไรยาวๆแบบนี้ถ้าผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะครับ
ผมมีเรื่องที่อยากจะเล่าอยากจะแชร์ให้กับคนอื่นได้ทราบกันเป็นเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่ตัวผมเองได้ประสบพบเจอมาครับ




เมื่อหลายวันก่อนผมได้มีปัญหาทะเลาะกับพ่อเลี้ยงทำให้ผมต้องย้ายมาอยู่หอพักเพียงคนเดียว ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ผมหวังเอาไว้นานมากอยู่แล้วเลยไม่มีปัญหาอะไรมากนักติดอยู่ที่เรื่องค่าใช้จ่ายซึ่งตัวผมเองพอมีเงินติดตัวอยู่จำนวนหนึ่งอยู่แล้วสามารถจ่ายค่ามัดจำห้องได้ แต่ก็เหลือเงินไว้กินไว้ใช้อีกไม่เท่าไหร่ซึ่งต้องอยู่ให้ถึงสิ้นเดือนวันเงินเดือนออก หอพักหรือแมนชั่นที่ผมได้เลือกมาพักอาศัยอยู่นั้นมีทั้งหมด5ชั้นถึงจะดูค่อนข้างเก่าแก่แต่ด้วยความที่ว่ามันอยู่ใกล้ที่ทำงาน และห้องเองก็กว้างมากสำหรับการอยู่คนเดียว มีเซเว่นอยู่ใกล้ๆ มีร้านซักผ้าอยู่ใกล้ๆ เรียกได้ว่าจบครบในที่เดียวเลย ราคาเองก็ไม่แพงมากด้วย แถมลมก็พัดเย็นสบายเลยทีเดียว ผมย้ายมาอยู่ที่นี่ได้ประมาณ4วันห้องของผมนั้นอยู่ชั้น3ห้องริมสุด ความแปลกหรือต้นเหตุของเรื่องนี้คือห้องข้างๆของผมนั่นเอง ตอนที่ผมสอบถามเจ้าของแมนชั่นเขาบอกไว้ว่าชั้น3มีว่างอยู่1ห้องซึ่งก็คือห้องของผมเอง แต่ว่าห้องข้างๆของผมนั้นเหมือนจะไม่มีคนอยู่เหมือนกัน สาเหตุที่ผมคิดเช่นนั้นเพราะว่าทุกครั้งที่ผมออกไปทำงานหรือกลับจากที่ทำงานก็จะเห็นประตูห้องนั้นปิดไม่สนิทเสมอ แม้ว่าจะออกไปทำธุระในช่วงวันหยุดก็ยังคงเป็นเเหมือนเดิมเหมือนกับว่าไม่มีคนเข้าออกห้องนี้เลย แต่ผมก็พยายามไม่ไปสนใจหรือสงสัยอะไรมาก แม้ลึกๆในใจจะอยากปิดมันให้สนิทหรือเปิดเข้าไปเช็คให้รู้แล้วรู้รอดก็ตามทีแต่ก็ต้องหักห้ามใจตัวเองไว้ เพราะถ้าเป็นห้องมีคนอยู่คงจะซวยแน่ๆ ทุกๆวันผมก็พยายามหาเหตุผลต่างๆนาๆมาบอกกับตัวเองเสมอว่าบางทีอาจจะเป็นเพราะแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดแล้วลืมปิดให้สนิทรึเปล่า หรือว่าห้องนี้มันเสียปิดประตูให้สนิทไม่ได้แล้วรอช่างมาซ่อมเจ้าของแมนชั่นเลยบอกว่าชั้นนี้ว่างแค่ห้องเดียวเพราะอีกห้องเสียใช้งานไม่ได้ แต่แล้วพอเวลาผ่านไปไม่กี่วันมันก็ทำให้ผมลืมเหตุผลต่างๆนาๆที่ผมหยิบยกมาแก้ข้อสงสัยทันที เมื่อกลางดึกคืนหนึ่งผมได้ออกไปรับลมที่ระเบียงและสายตาได้ไปสะดุดเข้ากับแสงไฟที่ส่องสว่างออกมาจากระเบียงห้องข้างซึ่งมันไม่น่าเป็นไปได้ ผมก็หาเหตุผลมาอีกว่าแม่บ้านที่เข้ามาทำความสะอาดอาจจะเปิดทิ้งไว้แล้วลืมปิดก็ได้แต่แล้วผมก็ล้มเลิกความคิดนั้นไปเลยอยู่ดีๆไฟก็ปิดลงเหมือนกับว่ามีคนมาปิดมัน ด้วยความสงสัยผมจึงเปิดประตูออกไปนอกห้องเพื่อไปดูว่าประตูปิดสนิทหรือไม่ เพราะบางทีเจ้าของห้องอาจจะไปทำธุระหลายวันแล้วไม่ได้ปิดประตูห้องให้สนิทและเพิ่งกลับมาวันนี้ แต่แล้วผมก็ต้องรู้สึกขนลุกประตูห้องยังเปิดแง้มเอาไว้ แต่กลับมาแสงไฟในห้องที่ส่องออกมาและมีเงาคนเดินอยู่ข้างใน ต้องบอกก่อนว่าผมไม่ใช่คนที่เชื่อเรื่องผีขนาดนั้น ถึงจะกลัวหนังผีและเกมผีเพราะมันชอบใส่ฉากจั้มสแกร์ให้ตกใจก็เถอะแต่ก็ไม่ได้กลัวหรือเชื่ออะไรขนาดนั้นอาจจะเพราะไม่เคยเจอเหตุการณ์จริงๆกับตัวเองละมั้งนะ แต่พอมาเจออะไรแบบนี้ก็พูดไม่ออกเลยครับ แต่ผมเองก็ยังคิดในแง่ดีอยู่เลยเลิกสนใจแล้วกลับไปนั่งคิดกับตัวเองในห้องว่ามันเป็นเพราะอะไรกันแน่ และแล้วเวลาก็ผ่านไปจนเช้าผมก็ใช้ชีวิตตามปกติออกไปทำงานก็ไม่ลืมที่จะชำเลืองมองประตูบานนั้นที่ก็ยังคงปิดไม่สนิท พอถึงเวลาเลิกงานทุกอย่างก็ยังคงเป็นเหมือนเดิมแบบทุกครั้งแต่ว่าวันนี้ผมรวบรวมความกล้าแล้วเคาะประตูก่อนจะพูดว่า "พี่ครับ ผมเห็นประตูปิดไม่สนิทหลายวันแล้วพี่ลืมปิดรึเปล่าครับ" ผมยืนรอไปสักพักแต่ก็ไม่มีเสียงของใครตอบกลับมาผมจึงตัดสินใจเปิดประตูช้าๆเพื่อดูข้างในห้อง แต่สิ่งที่ผมได้เจอนั้นเปลี่ยนความคิดผมไปทันที ห้องดูสกปรก ไม่มีข้าวของ ไม่มีการทำความสะอาด มีแต่ห้องโล่งๆและคราบอะไรก็ไม่รู้ผมรีบปิดประตูแล้วเดินเข้าห้องตัวเองทันที ผมนั่งคิดกับตัวเองว่าสิ่งที่เจอมันคืออะไร แสงไฟที่เห็นมันมาได้ยังไง แล้วเงาคนในห้องมันคือใคร ยิ่งคิดก็ยิ่งขนลุกคืนนั้นผมตัดสินใจนอนเร็วทันทีเพราะอยากให้เช้าไวๆ แต่แล้วก็มีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้น ทั้งชีวิตของผมนั้นไม่เคยนอนดิ้นหรือนอนละเมอแต่คืนนี้ผมฝันแปลกๆ ฝันว่าตัวเองอยู่ในงานเหมือนงานศพแล้วมีเสียงพระสวดระงมซึ่งตัวผมเองก็นั่งพนมมืออยู่ แต่แล้วผมก็รู้สึกเหมือนว่าตัวเองอยู่ในฝันมันกึ่งหลับกึ่งตื่นผมเองก็อธิบายไม่ถูกและสักพักผมก็ตื่นขึ้นมาแล้วสิ่งที่น่าตกใจคือตัวผมนั้นนอนพนมมืออยู่แล้วสวดในใจ ผมเองก็ไม่รู้ว่าผมสวดอะไรเพราะผมเองก็ไม่ใช่คนธรรมมะธรรมโมอะไรขนาดนั้นแค่ท่องนะโม3จบได้ก็เก่งแล้วแต่ตอนนี้ผมกำลังสวดในใจอยู่แล้วมันรันเองอัตโนมัติโดยที่ผมควบคุมไม่ได้ เหมือนเรานึกเนื้อเพลแล้วมันร้องอยู่ในหัวเลย แต่สักพักมันก็หยุดผมเองก็รู้สึกงงกับตัวเองว่ามันเกิดอะไรขึ้นแต่แล้วด้วยความง่วงผมก็นอนต่อแล้วเลิกคิดจนถึงรุ่งเช้า ระหว่างนั่งทำงานอยู่นั้นผมเองก็ยังนึกถึงเรื่องเมื่อคืนว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเราถึงสวดบทอะไรก็ไม่รู้ได้ทั้งที่ไม่รู้บทสวดแม้แต่บทอิติปิโสขึ้นมายังไม่รู้เลยต้องไปต่อยังไง จนถึงคืนถัดมาผมขอเรียกว่าคือที่2 เพราะเหตุการณ์แปลกๆมันเกิดขึ้นทั้งหมด 7 คืนด้วยกันหลังจากที่ผมเปิดประตูห้องนั้น หลังจากนี้ผมจะไปเร็วๆเลยนะครับ ในคืนที่2ผมได้ยินเสียงหมาหอนและกลิ่นเหม็นสาปเหมือนกับหนูตาย จนถึงขั้นทนนอนไม่ได้เลยทีเดียว และในคืนที่3กลิ่นสาปได้หายไปตั้งแต่ช่วงเช้าแล้วสิ่งที่ผมได้เจอต่อไปเป็นเสียงครับ เหมือนกับว่ามีใครเอาอะไรมาทุบกับกำแพงดัง ตึง ตึง ตึง เป็นจังหวะอยู่อย่างนั้นและใช่ครับเสียงมันดังมาจากห้องข้างๆนั่นเองแต่ผมก็แก้ปัญหาด้วยการนั่งเล่นเกมเปิดเพลงใส่หูฟังดังๆกลบไปและไม่สนใจ ในคืนที่4เหมือนกับว่ามันจะทวีความรุนแรงขึ้นผมได้ยินทั้งหมาหอนมีคนมาเคาะประตูส่องตาแมวไปก็ไม่เจอใคร มีเสียงเหมือนคนทุบกำแพง เรียกได้ว่าอะไรที่เคยเจอมาก่อนหน้านี้มันเอามายำรวมกันมั่วไปหมดเลย และผมเองที่ไม่ค่อยได้กลัวผีอยู่แล้วก็เริ่มรำคาญกับเหตุการที่เกิดขึ้นจึงเริ่มสบถคำด่าหยาบคายออกไปมากมายจนทุกอย่างเงียบ และในคืนที่5 คราวนี้ไม่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดนอกห้องอีกต่อไปแล้วครับวันนั้นตอนที่ผมเลิกงานกลับบ้านมาผมเห็นประตูห้องนั้นจากที่เปิดแง้มๆวันนี้มันเปิดกว้างมากๆผมรีบเดินผ่านโดยไม่คิดที่จะหันไปมองแม้แต่น้อยความรู้สึกขนลุกแล้วเสียวสันหลังพุ่งเข้ามาใส่ทันทีที่เดินผ่าน ผมรีบเข้ามาในห้องแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อทำจิตใจให้สงบทันทีจนเริ่มโอเคขึ้น ทุกครั้งหลังเลิกงานผมจะต้องกวาดห้องเสมอเพราะผมเป็นคนที่ร่วงแต่ก็ไม่ได้ร่วงจนหัวล้านนะครับ ยังดกดำหล่อเหลาอยู่แต่ก็นั่นแหละผมก็ต้องกวาดเส้นผมเป็นประจำแต่ที่แปลกคือเส้นผมของผมนั้นมันสั้น และมันก็ไม่ได้ร่วงเยอะขนาดนั้นแต่ว่าวันนี้กลับมีเส้นผมยาวๆเหมือนของผู้หญิงร่วงอยู่เต็มห้อง ทั้งที่ผมไม่เคยพาผู้หญิงเข้าห้องเลยตั้งแต่ย้ายมาที่นี่ คิดในใจก็คงโดนอีกแล้วแหละ แต่ก็นึกโล่งใจที่มาแค่นี้กวาดเสร็จก็นั่งเล่นเกมต่อโนสนโนแคร์ จนมาถึงคืนที่6 ซึ่งเป็นคืนที่ผมรู้สึกว่านี่มันแรงกว่าครั้งก่อนมากเหมือนกับว่าคืนที่5เป็นแค่ช่วงพักหายใจก่อนรับแรงกระแทก สิ่งที่ผมเจอนั้นทำให้ผมกลัวการเข้าห้องน้ำไปสักระยะเลยครับ เพราะคืนนั้นในระหว่างที่ผมนั่งเล่นเกมที่โต๊ะคอมอยู่นั้นผมได้ยินเสียงแปลกๆในห้องน้ำ มันเหมือนกับว่าท่อหรือส้วมจะตันยังไงไม่รู้ผมจึงลึกไปเปิดประตูห้องน้ำเพื่อเช็คดูแต่แล้วสิ่งที่ผมเจอก็ทำให้แทบไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อเพราะสิ่งที่ได้สัมผัสคือกลิ่นเหม็นสาปและคาวเลือดตีเข้าหน้าทันทีหลังจากเปิดประตูและมีกระจุกเส้นผมยาวๆกระจุกหนึ่งพร้อมกับน้ำแดงๆที่ดูยังไงนั่นก็เลือดค่อยๆผุดขึ้นมาจากท่อระบายน้ำทีละนิดๆเหมือนกับว่าจะมีตัวอะไรออกมาแน่ๆ ผมรีบปิดประตูห้องน้ำทันทีแล้วคว้ากุญแจรถขีไปบ้านเพื่อนเพื่อขอค้างคืนพร้อมกับเล่าเหตุการณ์ที่เจอให้เพื่อนฟัง ซึ่งแน่นอนมันไม่เชื่อครับผมจึงท้าให้มันไปนอนที่ห้องกับผมในคืนที่7 ซึ่งเป็นคืนสุดท้ายสำหรับเหตุการณ์นี้ ในระหว่างที่ผมกับเพื่อนอยู่ในห้อง เพื่อนผมมันก็หาข้ออ้างเพื่อกลับบ้านแล้วทิ้งผมไว้คนเดียว ทำให้ผมต้องต้องเผชิญเรื่องนี้คนเดียวอีกครั้ง อีกใจก็อยากตามเพื่อนออกไป อีกใจหนึ่งก็ตัดสินให้มันจบๆไป ผมเคยฟังเรื่องผีมาเยอะแค่เราบอกจะทำบุญให้เขาก็คงไป ซึ่งผมคิดแบบนั้น ผมจึงตัดสินใจนอนที่ห้องตัวเองคนเดียวเหมือนเดิม และแล้วมันก็เริ่ม ในระหว่างที่ผมหลับอยู่นั้นผมได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้จนทำให้ผมตื่นขึ้นมาและสิ่งที่ผมเห็นคือมีผู้หญิงคนนั้นนั่งกอดเข่าอยู่ตรงมุมห้องของผม ดูยังไงก็คงไม่ใช่คนแน่นอน เธอร้องไห้พรางพึมพำสะอื้นออกมาว่า 'พี่ฆ่าหนูทำไม หนูทำอะไรผิด ทำไมพี่ไม่รักหนู' พูดวนอยู่3ประโยคนี้สลับไปมาไม่หยุด น้ำเสียงที่เย็นยะเยือกทำผมขนลุกจนไม่กล้าที่จะขยับตัวไม่กล้าแม้จะหายใจแรง ผมพยายามที่จะแกล้งหลับแต่ก็อดไม่ได้ที่จะแอบมอง แล้วเหมือนเธอจะรู้ตัวว่าผมแอบมองอยู่ เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาเผยให้เห็นใบหน้าขาวซีดและดวงตาลึกโบ๋ ที่คอมีรอยบาดขนาดใหญ่จนเดาได้เลยว่านั่นคงเป็นสาเหตุการตายของเธอแน่ๆ แล้วเธอก็กรี๊ดดังลั่นก่อนจะหายไปผมตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาก ไม่กล้าที่จะนอนต่อเลยด้วยซ้ำผมเปิดไฟแล้วนั่งอยู่มุมห้องแบบนั้นจนเช้า พอเวลาผ่านไปจนทำใจได้ผมก็ตัดสินใจเข้าวัดในรอบหลายปีแล้วทำบุญให้วิญญาณตนนั้น ขากลับมาที่ห้องผมก็ได้เข้าไปในห้องนั้นแล้วจุดธูปขอขมากับทุกอย่างที่ผมอาจจะได้ล่วงเกินไปโดยไม่รู้ตัว และในคืนนั้นเองผมก็ได้ฝันถึงวิญญาณผู้หญิงคนนั้น แต่ในฝันเหมือนกับว่าผมคือตัวเธอ แต่ผมไม่สามารถขยับร่างกายได้สิ่งที่ผมเห็นในฝันคือผู้หญิงคนนี้กำลังทะเลาะกับผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งคงจะเป็นแฟนหนุ่มของเธอ เหมือนกับว่าเธอจับได้ว่าผู้ชายคนนี้แอบมีคนอื่น การทะเลาะกันทวีความรุนแรงมากจนถึงขั้นมีการลงไม้ลงมือ เธอถูกผู้ชายคนนั้นทำร้ายร่างกายอย่างหนักทั้งต่อยทั้งเตะ แม้จะลงไปนอนกับพื้นแล้วก็ยังโดนกระทืบซ้ำไม่หยุดทุกครั้งที่เธอโดนทำร้ายเหมือนกับว่าผมเองก็โดนด้วยเพราะมันรู้สึกเหมือนเจ็บจริงๆ จนมาถึงเหตุการณ์รุนแรงผู้ชายคนนั้นเดินไปหยิบมีดและเดินเข้ามาดึงผมผู้หญิงคนนั้นแล้วพูดว่า 'ชอบยุ่งเรื่องของกูมากนักใช่ไหม' ก่อนจะใช้มีดแทงเข้ามาในดวงตาทั้ง2ข้าง ผมรู้สึกเหมือนโดนไปด้วยมันรู้สึกเจ็บแบบไม่เคยที่จะเจ็บมาก่อนมันเจ็บมากๆผมไม่สามารถอธิบายได้จริงๆ แล้วสักพักมันก็เปลี่ยนมุมมอง ตัวผมเองในยืนดูเหตการณ์อยู่หน้าห้องเห็นฝ่ายชายควักลูกตาของฝ่ายหญิงออกมาต่อหน้าต่อตา ถึงแม้เธอจะร้องอย่างทรมานดิ้นทุรนทุรายแต่ฝ่ายชายก็ไม่หยุด แล้วผมก็ได้เห็นว่ามีเพื่อนบ้านห้องอื่นมาเคาะประตูถามว่าเกิดอะไรขึ้นแม้ฝ่ายหญฺิงจะพยายามร้องขอความช่วยเหลือแต่ว่ามันก็สายไปแล้วเพราะสิ่งที่ผมได้เห็นหลังจากนั้นคือฝ่ายชายใช้มีดในมือปาดคอฝ่ายหญิงจนตายคามือ พอเพื่อนบ้านห้องอื่นพังประตูเข้ามามันก็ไม่ทันซะแล้ว และแล้วผมก็ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าที่เหตการณ์ทุกอย่างสงบลง เรื่องราวทั้งหมดก็มีเท่านี้แหละครับ และใช่มันคือเรื่องแต่งเอิ๊กๆ