ผมจบป.ตรี ทำงานได้4ปีรู้สึกเหนื่อยล้ากับสังคมการทำงานและคนรักเก่ามาก ทุกคนเร่งให้ผมมีบ้าน มีรถ มีทรัพย์สินใหญ่ๆ บอกว่าต้องมีต้องซื้อ ในช่วงที่ผมท๊อปฟอร์มสุดๆผมก็ซื้อครบทุกอย่าง แต่หลังจากนั้นก็พบว่าต้องดูแลทุกอย่างด้วยเหมือนกันซึ่งมันทำให้เหนื่อยมากๆ ต้องผ่อนบ้านดูแลบ้านคอยพะวงว่าไม่อยู่บ้านของจะหายมั้ยก่อนออกจากบ้านต้องคอยเช็คนู่นนี่ประตูล็อคมั้ย แก๊สปิดรึยัง รถที่ซื้อมาก็ต้องดูแลเช็คนู่นเช็คนี่เวลาครบรอบต้องไปตรวจเช็คเสียค่านู่ยค่านี่เพิ่มไปเรื่อยๆ ซึ่งพูดกันตามตรงผมรู้สึกว่ามันไม่ได้โอเคกับตัวผมขนาดนั้น ผมจึงจะขายทั้งบ้านและรถย้ายกลับไปอยู่ห้องเช่า ใช้ขนส่งสาธารณะเหมือนช่วงชีวิตที่ผ่านมา แล้วทุกคนรอบตัวก็เริ่มที่จะพูดไม่ดีใส่ผม บ้างก็ว่าผมโง่ บ้างก็ว่าผมสติไม่ดี แฟนเก่าผมก็บอกเลิกเพราะเขาบอกคนที่ใช้ชีวิตแบบนี้มันดูไม่มีอนาคต ผมเหนื่อยล้ามากๆกับการที่ต้องเป็นไปในแบบที่สังคมบอกว่าต้องมีต้องเป็น ตอนนี้ผมเลยตัดสินใจลาออกจากงานเอาเงินก้อนที่ขายทุกอย่างไปซื้อที่แล้วปล่อยเช่าปีละ1แสน เหลือเงินใช้เดือนละไม่ถึงหมื่น แต่ไม่ได้ทำงานอะไรเลยมาครึ่งปีแล้ว ตอนนี้มูฟออนจากคนรักเก่าได้แล้วและอยากเริ่มต้นกับคนใหม่ แต่ไม่ว่าจะลองคุยกับใครทัศนคติเรื่องการใช้ชีวิตแบบนี้ก็ไปกับเขาไม่ได้เลยสักคน ผมอยากรู้ว่าจะมีผู้หญิงคนไหนที่รับผู้ชายที่มีความคิดแบบนี้ได้บ้างครับ ผมอยากมีแฟน5555555 ทุกวันนี้จีบใครติดก็คบแบบคบไปเรื่อย พออยากจริงจังกับใครสักคนแต่เขาก็ไม่เอาด้วยถ้าเราเป็นแบบนี้ รู้สึกนอยมาก55555
ผมพอใจกับชีวิตน่าเบื่อ ไม่มีความทะเยอทะยาน และไม่คิดจะรวย... อยากรู้ว่าผู้หญิงที่รับผู้ชายแบบนี้ได้ ยังมีอยู่จริงไหม?