ไม่รู้ว่ามีใครเคยเป็นไหม คือช่วงนึงเรารู้สึกว่าตัวเองน่าจะมีความรักแล้วแหละ มีคนให้คุยทุกวัน มีคนให้คิดถึง มีโมเมนต์เล็กๆ ที่ทำให้ยิ้มคนเดียวได้
ตอนแรกมันก็ดีมากนะ ตื่นมาก็เช็กแชทก่อนนอนก็ยังคุยกันอยู่ เหมือนชีวิตมีอะไรเพิ่มขึ้นมาอีกอย่างนึงแบบไม่รู้ตัว
แต่พอเวลาผ่านไป เราเริ่มรู้สึกแปลกๆ ว่าทำไมมันเหมือนเราพยายามอยู่ฝ่ายเดียว ทั้งทักก่อน ชวนคุยก่อน รอเขาตอบอยู่ฝ่ายเดียว ทั้งที่อีกคนก็ไม่ได้หายไปไหน แค่ไม่ได้พยายามเท่ากัน
มันไม่ได้มีเรื่องทะเลาะหรืออะไรชัดเจนเลยนะ แค่ความรู้สึกมันค่อยๆ เปลี่ยน จากที่เคยตื่นเต้น กลายเป็นเริ่มเหนื่อย จากที่เคยรอ กลายเป็นเริ่มถามตัวเองว่ารอไปทำไม
บางวันก็ยังคุยกันปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ลึกๆ แล้วเรารู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่ในจุดเดียวกันตั้งแต่แรกแล้ว
ที่งงที่สุดคือ เราไม่ได้อยากเลิกคุยนะ แต่ก็ไม่ได้มีความสุขเหมือนเดิม จะเดินต่อก็เหนื่อย จะหยุดก็เสียดาย เหมือนยืนค้างอยู่ตรงกลางแบบไปไหนไม่ได้
สุดท้ายเลยมานั่งคิดเงียบๆ ว่า หรือจริงๆ แล้วที่ผ่านมา เราแค่ผูกความรู้สึกไว้กับใครบางคนมากเกินไป ทั้งที่เขาอาจจะไม่ได้รู้สึกเท่ากันตั้งแต่แรก
มันไม่ได้เจ็บแบบร้องไห้หนักๆ นะ แต่มันหน่วงๆ แบบพูดไม่ถูก แล้วก็ต้องใช้เวลาอยู่กับตัวเองเยอะขึ้น เพื่อค่อยๆ ดึงความรู้สึกกลับมา
สรุปตอนนี้ก็ยังคุยกันอยู่นะคะ แต่ในใจเริ่มรู้แล้วว่ามันคงไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
บางทีความรักมันก็ไม่ได้หายไปไหน แค่มันไม่เคยเท่ากันตั้งแต่แรก 😅
เหมือนจะมีความรักนะคะ แต่สุดท้ายก็เหมือนคุยกับตัวเองอยู่ดี
ตอนแรกมันก็ดีมากนะ ตื่นมาก็เช็กแชทก่อนนอนก็ยังคุยกันอยู่ เหมือนชีวิตมีอะไรเพิ่มขึ้นมาอีกอย่างนึงแบบไม่รู้ตัว
แต่พอเวลาผ่านไป เราเริ่มรู้สึกแปลกๆ ว่าทำไมมันเหมือนเราพยายามอยู่ฝ่ายเดียว ทั้งทักก่อน ชวนคุยก่อน รอเขาตอบอยู่ฝ่ายเดียว ทั้งที่อีกคนก็ไม่ได้หายไปไหน แค่ไม่ได้พยายามเท่ากัน
มันไม่ได้มีเรื่องทะเลาะหรืออะไรชัดเจนเลยนะ แค่ความรู้สึกมันค่อยๆ เปลี่ยน จากที่เคยตื่นเต้น กลายเป็นเริ่มเหนื่อย จากที่เคยรอ กลายเป็นเริ่มถามตัวเองว่ารอไปทำไม
บางวันก็ยังคุยกันปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ลึกๆ แล้วเรารู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่ในจุดเดียวกันตั้งแต่แรกแล้ว
ที่งงที่สุดคือ เราไม่ได้อยากเลิกคุยนะ แต่ก็ไม่ได้มีความสุขเหมือนเดิม จะเดินต่อก็เหนื่อย จะหยุดก็เสียดาย เหมือนยืนค้างอยู่ตรงกลางแบบไปไหนไม่ได้
สุดท้ายเลยมานั่งคิดเงียบๆ ว่า หรือจริงๆ แล้วที่ผ่านมา เราแค่ผูกความรู้สึกไว้กับใครบางคนมากเกินไป ทั้งที่เขาอาจจะไม่ได้รู้สึกเท่ากันตั้งแต่แรก
มันไม่ได้เจ็บแบบร้องไห้หนักๆ นะ แต่มันหน่วงๆ แบบพูดไม่ถูก แล้วก็ต้องใช้เวลาอยู่กับตัวเองเยอะขึ้น เพื่อค่อยๆ ดึงความรู้สึกกลับมา
สรุปตอนนี้ก็ยังคุยกันอยู่นะคะ แต่ในใจเริ่มรู้แล้วว่ามันคงไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
บางทีความรักมันก็ไม่ได้หายไปไหน แค่มันไม่เคยเท่ากันตั้งแต่แรก 😅