ผู้ชายบ้านๆ ครั้งแรกกับทะเล…จากคนไม่เคยเห็นน้ำเค็ม สู่คนเกือบโดนคลื่นซัดหายไปกับฝูงปู

ขอมาเล่าประสบการณ์ครั้งแรกในชีวิตของผมกับ “ทะเล” แบบจริงจัง เพราะที่ผ่านมาโตมาแบบบ้านๆ ไม่เคยมีโอกาสได้ไปไกลขนาดนี้ เห็นทะเลแค่ในทีวีหรือในรูปคนอื่นมาตลอด พอมีโอกาสเลยตัดสินใจไปคนเดียวแบบงงๆ ไม่ได้เตรียมตัวอะไรมาก คิดแค่ว่า “มันก็แค่น้ำเยอะๆ” นั่นแหละ

พอไปถึงจริงๆ อย่างแรกที่งงคือ กลิ่น…มันไม่เหมือนที่คิดไว้เลย แล้วลมคือแรงมาก เดินไปสักพักผมเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเหมือนตัวประกอบในหนังที่ยืนเก้ๆ กังๆ ไม่รู้ต้องทำอะไรต่อดี เห็นคนอื่นเขาถ่ายรูป เดินชิล ผมก็ลองทำตาม แต่สุดท้ายได้รูปออกมาเหมือนคนหลงทางมากกว่าคนมาเที่ยว

จุดพีคคือผมลองเดินลงไปใกล้น้ำ คิดว่าเออ แค่เอาเท้าแตะๆ พอให้รู้ว่ามาทะเลแล้ว สรุปคลื่นมาทีเดียว กางเกงเปียกเกือบถึงเข่า แล้วผมยืนเอ๋ออยู่พักใหญ่ เหมือนสมองยังประมวลผลไม่ทันว่ามันเกิดอะไรขึ้น หลังจากนั้นก็มีรอบสองที่เกือบเสียหลักล้มต่อหน้าคนอื่น โชคดีที่ยังยืนได้ ไม่งั้นคงได้เป็นตำนานเงียบๆ ของชายคนหนึ่งที่แพ้ทะเล

อีกอย่างที่ไม่คิดว่าจะเจอคือ “ปู” ตอนแรกเห็นน่ารักดี เดินไปเดินมา สรุปพอผมขยับเข้าใกล้ มันวิ่งกรูออกมาจากทรายเป็นสิบตัว ผมถอยแทบไม่ทัน ไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าถิ่นกันแน่ ระหว่างผมหรือมัน

แต่เอาจริงๆ ถึงมันจะเปิ่นๆ ฮาๆ ไปหน่อย มันก็เป็นความทรงจำที่ดีมากนะ ผมได้นั่งมองทะเลตอนเย็น ลมพัดเบาๆ เสียงคลื่นดังเป็นจังหวะ มันทำให้รู้สึกว่าโลกมันกว้างกว่าที่ผมเคยอยู่เยอะเลย

สุดท้ายแล้ว จากคนที่คิดว่าทะเลก็แค่น้ำเยอะๆ ตอนนี้ผมคงต้องยอมรับว่า มันไม่ใช่แค่นั้นจริงๆ และครั้งหน้าถ้าได้มาอีก ผมอาจจะเตรียมตัวดีกว่านี้หน่อย อย่างน้อยก็…รู้ว่าคลื่นมันไม่ได้มาเล่นๆ 😅