เลิกเป็นคนดีในความรักแล้วชีวิตดีขึ้นแบบงงๆ ไม่ต้องแย่ง ไม่ต้องรอ ใครอยากอยู่ก็อยู่

เมื่อก่อนเราเป็นคนที่เวลาอยู่ในความรักจะทุ่มหมดแบบไม่เผื่อใจเลย คิดแค่ว่าถ้าเราดีพอ อีกฝ่ายก็น่าจะเห็นค่าและหยุดที่เราเอง
พยายามเข้าใจทุกอย่าง ยอมได้แทบทุกเรื่อง แม้บางอย่างมันจะทำให้เรารู้สึกไม่โอเคก็ตาม แต่ก็ยังเลือกจะเงียบเพราะกลัวเสียเขาไป
จนวันหนึ่งมันเริ่มรู้สึกเหนื่อยแบบบอกไม่ถูก เหมือนเราเป็นฝ่ายพยายามอยู่คนเดียว ในขณะที่อีกคนใช้ชีวิตปกติแบบไม่ได้รู้สึกอะไร
มันไม่ใช่ว่าเขาไม่ดีนะ แต่แค่เขาไม่เคยเห็นว่าเราสำคัญขนาดนั้นมากกว่า
จุดที่เปลี่ยนจริงๆ คือวันที่เราหยุดไล่ตาม หยุดรอข้อความ หยุดคิดแทนอีกฝ่าย แล้วหันกลับมาถามตัวเองว่าเรายังโอเคอยู่ไหม
แล้วคำตอบมันชัดมากว่า “ไม่”
หลังจากนั้นเราก็ค่อยๆ ถอยออกมาแบบไม่ได้ประกาศอะไร ไม่ได้ทะเลาะ ไม่ได้ดราม่า แค่หายออกมาจากตรงนั้นเงียบๆ
แปลกดีนะ พอเราไม่พยายามจะเป็นคนดีในแบบที่ต้องยอมทุกอย่าง ชีวิตมันกลับโล่งขึ้นแบบอธิบายไม่ถูก
เราไม่ต้องมานั่งเดาว่าเขาคิดอะไร ไม่ต้องรอใคร ไม่ต้องลดคุณค่าตัวเองเพื่อให้ใครอยู่
ถ้าใครจะอยู่ เขาจะอยู่เองโดยที่เราไม่ต้องฝืนอะไรเลย
ตอนนี้ไม่ได้ปิดกั้นความรักนะ แต่แค่ไม่เอาความรักที่ต้องแลกกับความเหนื่อยใจอีกแล้ว
มันอาจดูเหมือนเราเปลี่ยนไป แต่จริงๆ แค่เราเลือกตัวเองเป็นครั้งแรกเท่านั้นเอง
และมันดีแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนจริงๆ