* Spoiler Alert *
(โปรดระวังสปอยล์)
♦️กระทู้นี้มีเนื้อหาสปอยล์ EP 30 เป็นต้นไป ♦️
คนที่ยังไม่ได้ดูระวังสปอยล์นะคะ
💌 ถึง หม่านตี้
💌
ฉางอวี้ (เถียนซีเวย)
หม่านตี้ตายแล้วหม่านตี้คือคนที่อายุน้อยที่สุดใน หน่วยเชือดหมู ของพวกเรา แต่เขากลับเป็นพี่ชายคนโตของที่บ้าน
เขาผอมแห้ง เพราะเอาส่วนแบ่งเสบียงไปแลกเป็นค่ายาให้น้องสาวเขามีกระจกอยู่บานหนึ่ง แม้แต่เวลานอนก็ยังต้องกำเอาไว้แน่น
เขาไม่ชอบเวลาหิมะตก เพราะ เหมันต์นั้นหนาวเหน็บและขมขื่น หากสวมเสื้อผ้าน้อยไปความหนาวก็กัดกินถึงกระดูก หากสวมมากไปผ้าก็ราคาแพงเกินเยียวยา
เขามักจะเดินตามหลังพวกเราแล้วหัวเราะออกมาอย่างซื่อๆ เวลาได้กินเหล้ากินเนื้อก็จะดีใจจนกระโดดโลดเต้นตีลังกาไปมา
เวลาทีมตะโกนคำขวัญ เขาก็จะเป็นคนที่เสียงดังที่สุด...
คนที่ร่าเริงและมีชีวิตชีวาขนาดนั้น กลับตายจากไปอย่างแผ่วเบาเพียงเท่านี้เอง
(แปลโดย :
@Ninnie9n / แอพ X)
💌 ฉางอวี้ :
หม่านตี้ ขอให้ชาติหน้าไปเกิดในเมืองเล็กๆ ที่อบอุ่นและสงบสุข ไม่ต้องออกรบ และไม่ต้องเป็นพี่ชายอีกแล้ว
💌 หม่านตี้ (น้องนาย กรชิต) :
อาเจี่ย ชาติหน้า
ขอให้พวกเราได้กลับมาอยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา และเป็นครอบครัวเดียวกันอีกนะ
💌
ท่านจิน หรือ จินหยวนเป่า
ถึง น้องชายของข้า หม่านตี้:
ตั้งแต่วันที่เจ้าอายุแค่สิบกว่าปี แล้วเริ่มติดตามข้าออกท่องไปทั่วทุกหนแห่งเพื่อหาเลี้ยงชีพ เจ้าก็ได้กลายเป็นพี่น้องแท้ๆ ของข้าไปแล้ว ข้าเคยสาบานไว้ว่าจะทำให้เจ้าและน้องสาวของเจ้าได้มีชีวิตที่สุขสบายและอิ่มท้อง
เจ้าเป็นคนกล้าหาญแต่ก็ละเอียดรอบคอบ ไม่ว่าข้าจะสั่งอะไร เจ้าไม่เคยลังเลแม้แต่คำเดียว มักจะก้มหน้าก้มตาทำมันทันที แล้วก็หันมายิ้มอย่างน่ารักให้ข้า พร้อมกับเรียกข้าว่า พี่ อย่างจริงใจ ผ่านไปตั้งหลายปีแล้ว ทำไมท่าทางของเจ้าถึงยังดูเหมือนตอนเด็กๆ ไม่มีผิดเลยนะ เจ้าเด็กคนนี้
ข้าเคยคิดว่า ข้าแก่กว่าเจ้าไม่กี่ปี บางทีพอพวกเราแก่ตัวลง ข้าอาจจะต้องพึ่งพาเจ้าให้ช่วยดูแลในช่วงสุดท้ายของชีวิตเสียด้วยซ้ำ แต่สุดท้าย... สงครามก็พรากเจ้าไป และพรากความฝันที่พวกเราพี่น้องจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในอนาคตไปด้วย ข้าแค้น...
ข้าแค้นที่โลกใบนี้ไม่เคยปล่อยให้พวกเราได้หยุดพักเลยแม้แต่นิดเดียว และข้าก็แค้นตัวเองยิ่งกว่า ที่ไม่สามารถปกป้องเจ้าไว้ได้
หม่านตี้ น้องชายของข้า หวังว่าชาติหน้าพวกเราจะได้กลับมาเป็นพี่น้องกันอีกนะ ต่อให้เจ้าจะขี้กลัวหน่อย หรือขี้ขลาดไปบ้างก็ไม่เป็นไร
ถึงตอนนั้นพี่จะทุ่มเทสุดกำลังเพื่อปกป้องเจ้าเอง... ไม่สิ ช่างมันเถอะ ข้าแค่หวังว่าชาติหน้าพวกเราจะได้ใช้ชีวิตอยู่ในยุคสมัยที่สงบสุข ให้เจ้าได้แก่ตัวลงอย่างปลอดภัยและมีสุขภาพที่ดี แบบนั้นต่อให้พวกเราไม่ได้เป็นพี่น้องท้องเดียวกันก็ไม่สำคัญเลย
💌 หม่านชาง (ซุนข่ายเกอ)
หม่านตี้ พี่ชายคนนี้ปกป้องเจ้าไว้ไม่ได้ ชาติหน้าพวกเราพี่น้องมาอยู่ด้วยกันอีกนะ พี่สัญญาว่าจะพาเจ้าไปกินของอร่อยๆ ใช้ชีวิตดีๆ แน่นอน!
💌 หม่านอู (อู๋อี้เจียเกอ)
• ลุกขึ้นมาสิ กลับบ้านไปคุยกันนะ น้องชาย
💌 หม่านตี้ (น้องนาย กรชิต)
ถึง อาเจี่ยและหน่วยเชือดหมู :
ขอบคุณอาเจี่ยสำหรับสายตาที่อ่อนโยนเสมอมาตลอดเส้นทางนี้ ขอบคุณที่ทำให้ข้าได้เห็นว่า การเป็นคนดีและทำความดีก็สามารถได้กินบะหมี่ไส้หมูที่อร่อยไร้เทียมทานชามนั้น และมีที่ให้นอนหลับได้อย่างสบายใจ ตั้งแต่วินาทีที่พี่ใช้ไม้พลองยาวๆ นั่นดันข้าออกมาจากลานบ้าน ข้าก็รู้เลยว่าพี่สาวคนนี้ควรค่าแก่การเรียนรู้ ในตอนที่พี่บอกว่าจะดูแลน้องสาวของข้า พี่ก็ได้กลายเป็น "อาเจี่ย" ที่ข้ารักที่สุด
ทุกครั้งที่ได้สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพี่ ข้าต้องรวบรวมความกล้าถึง 1,100% แม้ทุกคนจะมองว่าข้าเด็กที่สุด แต่ข้าก็จะปกป้องอาเจี่ยให้ดีที่สุดเหมือนกัน!
พี่ๆ ทุกคนครับ ข้ารักพวกพี่นะ! พวกเราไม่มีโอกาสได้เห็นมาตั้งแต่เด็กว่าอะไรคือดีหรือชั่ว แต่ขอแค่มีพวกพี่อยู่ ในใจของข้าไม่ว่าที่ไหนก็เป็นที่ที่ดีที่สุด และเป็นบ้านของข้าเสมอ
ขอบคุณทุกคนที่นึกถึงข้าตลอด ไม่เคยให้ข้าต้องขาดแคลนทั้งของกินและเสื้อผ้า พี่ก็รู้ว่าการออกไปรบครั้งแล้วครั้งเล่ามันเป็นเรื่องที่น่าหวาดกลัวแค่ไหนในโลกของข้า แต่ไม่เป็นไรเลย แค่มีพวกพี่อยู่ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว!
สุดท้ายนี้... ข้ามองไปยังท้องฟ้าที่พร่ามัว และข้าก็ได้เห็นพวกพี่ที่กำลังเปล่งประกาย บนพื้นนี้เย็นสบายจัง การได้นอนหนุนตักพี่สักคนมันรู้สึกดีจริงๆ ครั้งนี้ข้าไม่ได้ขี้ขลาดเลยนะ ข้าเก่งมากใช่ไหม? พวกเราเข้าใกล้ชัยชนะไปอีกก้าวหนึ่งแล้วใช่ไหม?
อย่าเสียใจไปเลย อย่าเศร้าไปเลย การได้สู้เคียงข้างพวกพี่คือเรื่องที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของข้า ข้าสามารถเป็นความภาคภูมิใจของทุกคนได้หรือยังนะ... ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่ง ข้าจะกลายเป็นความภาคภูมิใจของทุกคนได้... มีความสุขจังเลย
ข้ารักพวกพี่นะ อาเจี่ย, ลูกพี่, พี่ชาง, พี่อู ฝากดูแลน้องสาวของข้าด้วยนะ ลำบากพวกพี่แล้ว ❤️ ฝันดีนะ 😴
💌 จาก เกาชิงเฉิน (น้องนาย) ถึง หม่านตี้
ลำบากนายแล้วนะ "ตี้ตี้" ขอบคุณที่มอบโอกาสและประสบการณ์มากมายขนาดนี้ให้พี่ นายสอนให้พี่รู้ว่าไม่ว่าจะยังไงก็ต้องยืนหยัดทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้ให้ดี และรักคนที่รักเราให้มากๆ นายคือความภาคภูมิใจของพี่ นายคือแสงสว่างของพี่ และนายก็ทำให้พี่เป็นคนที่ดีขึ้น ความกล้าหาญของนายจะคอยย้ำเตือนให้พี่ต้องกล้าหาญอยู่เสมอ
ฝันดีนะหม่านตี้ พักผ่อนให้เต็มที่นะ 🖤
ข้อความถึง 'หม่านตี้' จากเรื่อง "ล่าหยก" (逐玉) 💌🐷⚔️
(โปรดระวังสปอยล์)
💌 ฉางอวี้ (เถียนซีเวย)
หม่านตี้ตายแล้วหม่านตี้คือคนที่อายุน้อยที่สุดใน หน่วยเชือดหมู ของพวกเรา แต่เขากลับเป็นพี่ชายคนโตของที่บ้าน
เขาผอมแห้ง เพราะเอาส่วนแบ่งเสบียงไปแลกเป็นค่ายาให้น้องสาวเขามีกระจกอยู่บานหนึ่ง แม้แต่เวลานอนก็ยังต้องกำเอาไว้แน่น
เขาไม่ชอบเวลาหิมะตก เพราะ เหมันต์นั้นหนาวเหน็บและขมขื่น หากสวมเสื้อผ้าน้อยไปความหนาวก็กัดกินถึงกระดูก หากสวมมากไปผ้าก็ราคาแพงเกินเยียวยา
เขามักจะเดินตามหลังพวกเราแล้วหัวเราะออกมาอย่างซื่อๆ เวลาได้กินเหล้ากินเนื้อก็จะดีใจจนกระโดดโลดเต้นตีลังกาไปมา
เวลาทีมตะโกนคำขวัญ เขาก็จะเป็นคนที่เสียงดังที่สุด...
คนที่ร่าเริงและมีชีวิตชีวาขนาดนั้น กลับตายจากไปอย่างแผ่วเบาเพียงเท่านี้เอง
(แปลโดย : @Ninnie9n / แอพ X)
💌 ท่านจิน หรือ จินหยวนเป่า
ถึง น้องชายของข้า หม่านตี้:
ตั้งแต่วันที่เจ้าอายุแค่สิบกว่าปี แล้วเริ่มติดตามข้าออกท่องไปทั่วทุกหนแห่งเพื่อหาเลี้ยงชีพ เจ้าก็ได้กลายเป็นพี่น้องแท้ๆ ของข้าไปแล้ว ข้าเคยสาบานไว้ว่าจะทำให้เจ้าและน้องสาวของเจ้าได้มีชีวิตที่สุขสบายและอิ่มท้อง
เจ้าเป็นคนกล้าหาญแต่ก็ละเอียดรอบคอบ ไม่ว่าข้าจะสั่งอะไร เจ้าไม่เคยลังเลแม้แต่คำเดียว มักจะก้มหน้าก้มตาทำมันทันที แล้วก็หันมายิ้มอย่างน่ารักให้ข้า พร้อมกับเรียกข้าว่า พี่ อย่างจริงใจ ผ่านไปตั้งหลายปีแล้ว ทำไมท่าทางของเจ้าถึงยังดูเหมือนตอนเด็กๆ ไม่มีผิดเลยนะ เจ้าเด็กคนนี้
ข้าเคยคิดว่า ข้าแก่กว่าเจ้าไม่กี่ปี บางทีพอพวกเราแก่ตัวลง ข้าอาจจะต้องพึ่งพาเจ้าให้ช่วยดูแลในช่วงสุดท้ายของชีวิตเสียด้วยซ้ำ แต่สุดท้าย... สงครามก็พรากเจ้าไป และพรากความฝันที่พวกเราพี่น้องจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในอนาคตไปด้วย ข้าแค้น...
ข้าแค้นที่โลกใบนี้ไม่เคยปล่อยให้พวกเราได้หยุดพักเลยแม้แต่นิดเดียว และข้าก็แค้นตัวเองยิ่งกว่า ที่ไม่สามารถปกป้องเจ้าไว้ได้
หม่านตี้ น้องชายของข้า หวังว่าชาติหน้าพวกเราจะได้กลับมาเป็นพี่น้องกันอีกนะ ต่อให้เจ้าจะขี้กลัวหน่อย หรือขี้ขลาดไปบ้างก็ไม่เป็นไร
ถึงตอนนั้นพี่จะทุ่มเทสุดกำลังเพื่อปกป้องเจ้าเอง... ไม่สิ ช่างมันเถอะ ข้าแค่หวังว่าชาติหน้าพวกเราจะได้ใช้ชีวิตอยู่ในยุคสมัยที่สงบสุข ให้เจ้าได้แก่ตัวลงอย่างปลอดภัยและมีสุขภาพที่ดี แบบนั้นต่อให้พวกเราไม่ได้เป็นพี่น้องท้องเดียวกันก็ไม่สำคัญเลย
ทุกครั้งที่ได้สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพี่ ข้าต้องรวบรวมความกล้าถึง 1,100% แม้ทุกคนจะมองว่าข้าเด็กที่สุด แต่ข้าก็จะปกป้องอาเจี่ยให้ดีที่สุดเหมือนกัน!
พี่ๆ ทุกคนครับ ข้ารักพวกพี่นะ! พวกเราไม่มีโอกาสได้เห็นมาตั้งแต่เด็กว่าอะไรคือดีหรือชั่ว แต่ขอแค่มีพวกพี่อยู่ ในใจของข้าไม่ว่าที่ไหนก็เป็นที่ที่ดีที่สุด และเป็นบ้านของข้าเสมอ
ขอบคุณทุกคนที่นึกถึงข้าตลอด ไม่เคยให้ข้าต้องขาดแคลนทั้งของกินและเสื้อผ้า พี่ก็รู้ว่าการออกไปรบครั้งแล้วครั้งเล่ามันเป็นเรื่องที่น่าหวาดกลัวแค่ไหนในโลกของข้า แต่ไม่เป็นไรเลย แค่มีพวกพี่อยู่ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว!
สุดท้ายนี้... ข้ามองไปยังท้องฟ้าที่พร่ามัว และข้าก็ได้เห็นพวกพี่ที่กำลังเปล่งประกาย บนพื้นนี้เย็นสบายจัง การได้นอนหนุนตักพี่สักคนมันรู้สึกดีจริงๆ ครั้งนี้ข้าไม่ได้ขี้ขลาดเลยนะ ข้าเก่งมากใช่ไหม? พวกเราเข้าใกล้ชัยชนะไปอีกก้าวหนึ่งแล้วใช่ไหม?
อย่าเสียใจไปเลย อย่าเศร้าไปเลย การได้สู้เคียงข้างพวกพี่คือเรื่องที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของข้า ข้าสามารถเป็นความภาคภูมิใจของทุกคนได้หรือยังนะ... ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่ง ข้าจะกลายเป็นความภาคภูมิใจของทุกคนได้... มีความสุขจังเลย
ข้ารักพวกพี่นะ อาเจี่ย, ลูกพี่, พี่ชาง, พี่อู ฝากดูแลน้องสาวของข้าด้วยนะ ลำบากพวกพี่แล้ว ❤️ ฝันดีนะ 😴
ลำบากนายแล้วนะ "ตี้ตี้" ขอบคุณที่มอบโอกาสและประสบการณ์มากมายขนาดนี้ให้พี่ นายสอนให้พี่รู้ว่าไม่ว่าจะยังไงก็ต้องยืนหยัดทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้ให้ดี และรักคนที่รักเราให้มากๆ นายคือความภาคภูมิใจของพี่ นายคือแสงสว่างของพี่ และนายก็ทำให้พี่เป็นคนที่ดีขึ้น ความกล้าหาญของนายจะคอยย้ำเตือนให้พี่ต้องกล้าหาญอยู่เสมอ
ฝันดีนะหม่านตี้ พักผ่อนให้เต็มที่นะ 🖤