ชีวิตเส็งเคร็งคนมีหนี้

ผมเชื่อว่าทุกคนอาจจะมีสิ่งของที่อยากได้ทุกคนตัวผมก็มีแต่หากไม่ใช่สิ่งของแต่กลับเป็นสิ่งที่เรียกว่าความรักผมเคยมีแฟนแล้วเลิกกันผมรักเขามากๆจนทำให้จุดเริ่มต้นความโง่ได้เกิดขึ้น ผมรั้งเขาไว้ทุกทางเพื่อให้เขาอยู่แต่ผมก็ไม่มีประโยชน์กับเขา เขาจึงมอบข้อเสนอให้คือจ่ายเงินเพื่อให้เขาอยู่ต่อผมตอบตกลงโดยที่ไม่คิดถึงภาระและความเป็นอยู่ของตัวเอง เขาได้พูดกำชับไว้ว่า"หากคุณทำตัวโง่อีกจะปรับเงินคุณ"และเราไม่สนใจปัญหาของคุณ ผมได้ฟังแล้วจึงตอบตกลงในที่สุดครั้งแล้วครั้งเล่าผมดันทำผิดซ้ำซากไปมาจนเขาจะไปผมนั้นก็รั้งเขาไว้เหมือนเดิมแต่ในเมื่อความรักมันกินไม่ได้เขาจึงถามกลับมาว่าแล้วตัวคุณมีประโยชน์อะไรไหมผมได้แต่อ้ำอึ้งเพราะไม่รู้ว่าตัวเองมีค่าอะไรสำหรับเขาคนนั้น ผมจึงได้เอ่ยปากพูดว่าเงินเขาจึงถามกลับมาเท่าไหร่ผมจึงตอบกลับว่าเป็นเงินจำนวนx,xxxเขาจึงให้เวลาผมอย่างที่ข้างต้นได้กล่าวผมทำผิดซ้ำมากโดยเพราะความโง่และความสะเพร่าของตนเองจึงทำให้จำนวนเงินเหล่านั้นทบกันจนผมมีหนี้จำนวนxx,xxxได้ซึ่งตัวผมก็รู้สึกแย่ที่ทำให้เรื่องมันบานปลายจนไม่อาจจะแก้ปัญหาได้เพราะตัวเองก็ไม่มีงานประจำมีแต่งานรายวันซึ่งมันหนักหน่วงสำหรับผมค่อนข้างเยอะแต่เหตุผลเรื่องนี้ก็เป็นเพราะตัวผทเองที่เลือกทำตัวแย่มาตลอดแต่ผมไม่ได้อยากจะแย่แบบนี่ผมเองก็อยากเป็นคนที่เพอร์เฟคแต่นิสัยแบบนี้ดันแก้ไม่หายจนผมมีความคิดอยากจะหายไปจากโลกนี้หรือไม่ก็ไปหาสถานที่ที่สามารถดัดสันดานได้จริงๆ