“ปีกบางในสายลม”

- ในยามเช้าที่แสงแดดอ่อนโยน
- มีผีเสื้อตัวหนึ่งโบยบินเหนือทุ่งดอกไม้
- ปีกของมันบางเบาเหมือนความฝัน
- ส่องประกายสีอ่อน ๆ เมื่อกระทบแสง
- มันไม่เคยรีบร้อน
- เพียงลอยไปตามสายลมที่พัดผ่าน
- แวะพักบนกลีบดอกไม้
- เหมือนกำลังฟังเสียงหัวใจของโลกใบนี้
- ผู้คนมักมองว่ามันงดงาม แต่ไม่มีใครรู้
- ว่าก่อนจะมีปีกที่สวยงามเช่นนั้น
- มันเคยเป็นเพียงหนอนตัวเล็ก ๆ ที่ถูกมองข้าม
- ผีเสื้อไม่เคยเสียใจในอดีต
- มันเพียงโบยบินต่อไป
- ราวกับกำลังบอกใครบางคนว่า
“ความเปลี่ยนแปลง…ไม่ได้น่ากลัวเสมอไป”
- และเมื่อสายลมพัดแรงขึ้น
- มันก็ยังคงกางปีก แม้จะสั่นไหวเล็กน้อย
- แต่ไม่เคยหยุดบิน เพราะมันรู้ดีว่า
- ชีวิตไม่ใช่การอยู่กับที่
- แต่คือการเรียนรู้ที่จะโบยบิน
- แม้ในวันที่ลมแรงที่สุด
- สุดท้าย…ผีเสื้อก็บินหายไปในท้องฟ้า
- ทิ้งไว้เพียงความทรงจำ
- เหมือนบทกวีที่ไม่มีถ้อยคำ
- แต่ยังคงงดงามในหัวใจของผู้ที่ได้พบเห็น

(ขอบคุณที่อ่านจนจบนะค้าบ)