ทำไมไม่คุยต่อหน้า หรือ ลับหลัง มันสนุกกว่าเหรอครับ

คือที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา เรื่องมันเริ่มจาก ในวันหยุด ผม เอง ก็ อยากใส่เสื้อผ้าที่มัน สบายๆ มากินข้าว อะไรงี้ครับ เเต่ ประเด็นมันอยู่ที่ว่ากางเกง ขาสั้น เเบบ กางเกงบอล ยางขอบ ผม มัน น่าจะหมด เเล้ว มันทำให้หลวม ต่อมา พอหลวม เวลาเดินหรือเวลา ทำอะไรมันต้องจับ กางเกงไว้ เเต่ เเล้ว ตามชื่อกระทู้เลยครับ กางเกง ผมเหมือนจะหลุด เเล้ว ผมก็ดึงขึ้น เเต่ ผมไม่คิดว่า มันจะมีอะไร ต่อมา ก็ มีพวกข่าวลือ หรือ ซุบซิบ ว่า ผม เเต่งตัวเเบบ อนาจาร ทั้งๆที่ผมเองก็ใส่เหมือนคนปกติ เเล้ว ผมก็ได้ทราบว่า ร้านขายน้ำ ที่มันอยู่ตรงข้าม ร้านข้าวที่ผมไปกิน เขาเป็นคนพูด เเต่ เวลาเดิน ผ่านร้านเขา เขาก็ ไม่กล้ามองหน้า ไม่ทักน่ะครับ ผมเองก็เคย ซื้อกับร้านเขา เเต่ พอเจอเหตุการณ์ เเบบนี้ มันทำให้ผม ไม่อยากจะซื้อ เลยครับ ดู นินทาเก่งกับ ลับหลัง จริง ไม่ตรงไปตรงมา ถามว่า ผมอายมั้ย ผมไม่อายหรอกครับ ถ้ากล้าใส่มากินข้าวทุกวันในวันหยุด ของ ตอนเช้า เเต่ สิ่งที่ผม ไม่พอใจ มากๆเลยคือ เขา เล่าต่อเเละเเต่งเติม ว่ามันเห็นของลับ โผล่ทั้งๆที่จริง เสื้อมัน บัง ครับ เเละ เขาไม่ได้เล่า ให้ คนนอกฟัง เเต่เล่าให้ คนที่ทำงานผม ฟัง จน เขาเล่า น่าจะ เป็นสัปดาห์เเล้วครับ


ผมควรจะ นิ่งๆ หรือควรเดินไปถามเคลียร์ดีกว่า หรือยังไงดีครับ ผมไม่ได้ กังวลหรืออายเเต่ บางทีหัวร้อนมากกว่าครับ