ผมเจอกับผู้หญิงคนนึง อายุรุ่นราวคราวเดียวกันที่เรียนพิเศษนี่แหละ ตอนแรกก็ตั้งคติไว้แล้วว่าจะไม่ชอบคนใกล้ตัว แต่คนนี้ผมยอมรับว่า ดีเกินไปจริงๆ5555 พอลองทำความรู้จักนิดนึง เค้านิสัยโอเค เงียบๆแต่คุยด้วยก็สนุกดี หน้าตาก็ดี คือเอาง่ายๆก็ตรงคนในคติเราทั้งหมดนั่นแหละครับ เหมือนเจอคนในเสปคตัวเป็นๆ ตอนแรกผมคงคิดว่าน่าจะไม่ดีไปกว่านี้ได้แล้ว จนลองขอแลกไอจีกัน เอาตรงๆผมใจสั่นครับ เทสตรงจริตมาก ผมยอมรับไม่ได้จริงๆว่าชอบเค้าไปแล้ว วันไหนไม่ได้เจอนั่งไม่ติดเก้าอี้ก็มีครับ ผมก็ไม่รู้นะว่าตัวเองเก็บอ◌าการดีแค่ไหน เพราะเพื่อนผญผมมีเยอะเค้าก็คงคิดว่าทำแบบนี้เพราะเฟรนลี่แหละ นั่นแหละ ไม่เคยชอบใครเท่านี้จริงๆเลย แต่ผิดที่ถูกเวลาไปเพราะต้องเจอกันทุกวัน ผมคงได้แค่เก็บไว้ปลื้มในใจ อีกอย่างก็คือเค้าสวยเกินไปด้วยนั่นแหละผมเลยไม่กล้าจีบหรอก ทุกวันนี้ผมเจอเค้าก็ยังเป็นเพื่อนปกตินะ มีหยอกล้อแบบเพื่อนคนอื่นปกติ แต่ยอมรับว่าในใจมีแต่เค้าคนเดียวครับ5555

มีใครเคยเจอเหตุการณ์อะไรอย่างนี้มั้ยครับ ผ่านมายังไงกันบ้างแชร์กันได้นะ เผื่อผมจะทำตัวถูกบ้าง555 จริงๆแอบเสียใจนะ ชอบมากแต่จีบไม่ได้ต้องเป็นเพื่อนกันจนกว่าจะจบคอร์ส แต่เอาจริงๆก็ดีแล้วที่ได้เป็นเพื่อน