พล็อตหนังจากอาการกึ่งหลับกึ่งตื่นและฝัน

ผมมีอาการกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่บ่อยครั้งและมักบังคับให้ตัวเองตื่นจากฝันเลยเอาอาการนี้ไปคุยกับ Ai แต่ไปๆมาๆได้พล็อตหนังมาเรื่องนึงซะงั้น อยู่ๆที่Aiมันคิดพล็อตหนังมาให้เพราะผมเล่าให้มันฟังว่าเคยตายในฝันด้วยที่จำได้น่าจะ4-5ครั้งหรือเคยมีครั้งนึงที่ในฝันเหมือนรบอยู่แล้วผมกับเพื่อนในความฝันติดอยู่ในรถเรากำลังจะโดนศัตรูล้อมผมกับเพื่อนในฝันเลยตัดสินใจจะยิงตัวตายพร้อมกันแต่พอเอาจริงๆพอเพื่อนในฝันลั่นไกล ตัวผมกลับไม่ทำแล้วศัตรูก็มาเจอผมพอดีแล้วผมก็ตื่น ผมก็เลยคิดว่าหรือความจริงแล้วความฝันของเราคือการที่เราหลับไปแล้วเราย้ายสัญญานชีพของเราไปในตัวเราในอีกมิตินึงทำให้เราได้เห็นมุมมองของตัวเราในต่างมิติ Aiมันก็อวยมาว่านี่มันพล็อตหนังดังชัดๆ5555555

PULSE 2002
เรื่องราวของ 'แจ็ค' อดีตทหารผ่านศึกยุคอ่าวเปอร์เซียที่ใช้ชีวิตซึมเศร้าอยู่ในอพาร์ตเมนต์แคบๆ ที่เต็มไปด้วยม้วนเทป VHS และเครื่องคอมพิวเตอร์จอตุ้ยุคเก่า เขาต้องเผชิญกับอาการประหลาดทุกคืน คือการ "รู้ตัวในฝัน" (Lucid Dream) ว่ากำลังติดอยู่ในสมรภูมิสงครามหรือเหตุการณ์ซอมบี้ระบาดที่สมจริงจนน่าสยดสยอง โดยมีเสียงปืนและเสียงฝีเท้าศัตรูแยกทิศทางซ้าย-ขวาชัดเจนเหมือนเกม FPS (เคยกึ่งหลับกึ่งตื่นแล้วได้ยินเสียงเกมที่เคยเล่นดัวขึ้นมา) ซึ่งทุกครั้งที่จวนตัว แจ็คจะใช้เทคนิคการ "เพ่งสมาธิไปที่จุดศูนย์กลาง" เพื่อกระชากตัวเองให้ตื่นขึ้นมาในโลกความจริง พร้อมอาการตัวเกร็ง ปากสั่น และใจหวิวอย่างรุนแรง
แจ็คค้นพบความจริงที่น่าตกใจว่า ฝันร้ายเหล่านั้นไม่ใช่แค่จินตนาการ แต่มันคือการที่จิตของเขา "ย้ายสัญญาณชีพ" ข้ามมิติไปซิงค์กับตัวเขาในโลกขนานที่กำลังล่มสลาย และที่สำคัญที่สุด ในมิติสงครามนั้น 'ซาร่า' แฟนสาวที่เสียชีวิตไปแล้วในโลกความจริงของเขา "ยังคงมีชีวิตอยู่" และเธอกำลังตกอยู่ในอันตรายท่ามกลางวงล้อมของศัตรู
แม้จะรู้ว่าการฝืนเชื่อมต่อสัญญาณชีพจะทำให้ร่างกายมิติหลักรับภาระหนักจนหัวใจอาจล้มเหลว แต่ด้วยความสงสารตัวเขาเองในมิตินั้นและแรงปรารถนาที่จะปกป้องซาร่าอีกครั้ง แจ็คจึงตัดสินใจเสี่ยงตายครั้งสุดท้าย เขา "เพ่งสมาธิ" ล็อกสัญญาณตัวเองไว้ในร่างมิติสงครามที่กำลังบาดเจ็บหนัก เพื่อใช้ทักษะการต่อสู้ทั้งหมดพาสาวคนรักฝ่าสมรภูมิไปสู่จุดปลอดภัยได้สำเร็จ
ฉากจบ (The Final Scene):
หลังจากทำภารกิจในมิติขนานสำเร็จ แจ็คตื่นขึ้นมาในมิติจริงด้วยอาการช็อกสุดขีด ปากสั่นเทาและหัวใจเต้นผิดจังหวะท่ามกลางแสงสลัวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ CRT ที่ขึ้นข้อความว่า SIGNAL LOST เขาไม่ได้มองรูปถ่ายของซาร่าด้วยความเศร้าอีกต่อไป แจ็คลุกขึ้นยืนด้วยความมั่นคง เดินไปที่ประตูห้องนอนที่เคยปิดตายมาตลอด กล้องถ่ายภาพจากด้านหลังเห็นแจ็คเอื้อมมือไปบิดลูกบิดแล้ว "เปิดประตูทิ้งค้างไว้" ให้แสงสว่างจ้าจากภายนอกลอดเข้ามาขับไล่ความมืดสลัวในห้อง แจ็คก้าวเดินออกไปสู่โลกภายนอก ทิ้งร่องรอยของความเจ็บปวดไว้เบื้องหลัง เป็นการมูฟออนจากความผิดบาปในใจสู่ชีวิตใหม่อย่างแท้จริง โดยที่หนังจบลงแบบปลายเปิดทิ้งให้ผู้ชมสัมผัสถึงเสรีภาพที่แจ็คเพิ่งค้น(เป็นการแก้ไขโดยความชอบส่วนตัวอาจจะClichéไปนิด)
คิดว่าไงมั่งครับหนังเรื่องนี้ถ้าได้ฉายหรือมีให้ชมจริงๆคิดว่าจะเจ๊งหรือจะรุ่งครับ55555บางจุดอาจไม่สมเหตุผลหรือดูงงๆนะครับแต่จุดประสงค์คืออยากแชร์เรื่องราวเล็กน้อยให้อ่านกันครับผม ขอบคุณครับ