- ดูจบ ชอบ ถึงตัว Plot เกี่ยวกับ Time-Loop หรือ วงจรเวลา ถูกหยิบมาสร้างกันเป็นว่าเล่นจนกลายเป็นความคุ้นชินไปแล้วแต่ไม่ปฎิเสธเช่นกันว่ามันสามารถสร้างความสนุกแก่คนดูทุกครั้งที่ได้เห็นตัวละครติดอยู่ใน Situation เดิมซ้ำ ๆ จนอยากส่งใจเข้าไปช่วยตามด้วยว่าจะออกจากวังวนสุดทรมานนี้ตอนกี่โมง ? รวมถึงเรื่องนี้เช่นกันที่จัดอยู่ใน Status ouhแต่มีความต่างจากขนบธรรมเนียม Sci-Fi ออกไปหน่อยคือมันไม่ได้ย่ำอยู่กับที่นี่แหล่ะจึงทำให้เห็นทิศทางของหนังมีความหลากหลายในแง่ของพัฒนาการโดยเฉพาะการสำรวจเรื่องราวของตัวนางเอกที่กำลังจมอยู่กับความแค้นอย่างเจ็บปวดและทรมานต่อการสูญเสียลูกสาวที่รักว่าการมี Idea ที่สร้างสรรค์มันสามารถทำให้ของจำเจกลายเป็นสิ่งแปลกใหม่ได้อย่างอัศจรรย์ต่อการถูกล่อซื้อทันทีที่เปิดตัวมาก็สัมผัสได้ถึงความเดือดอย่างร้อนระอุจากการกระทำบางอย่างของตัวนางเอกที่เราจะได้เห็นต่อจากนี้
- ตลอดระยะเวลาราว 1 ชั่วโมง 49 นาทีมีความรู้สึกว่านานพอใช้ระดับนึงกับการที่หนังเล่ามาใน way จังหวะจะก้าวนี้ แม้หนังเปิดตัวด้วยโหมด Action อย่างอุกอาจที่สามารถซื้ใจให้เสพความสร้างสรรค์ในกลวิธีการจัดการแต่ละ Movement กันอย่างสุขสันต์จนภาพในหัวเผลอนึกถึงเรื่อง Terminator ในแง่ของการข้ามเวลา + เรื่อง Looper ในส่วนของการไล่ยิงระหว่างนางเอกกับฆาตกรตัวต่อตัวแบบค่อยเป็นค่อยไป และ Kill Bill ในส่วนของรูปแบบการฆ่าที่ให้ทั้งความเดือดและบ้าระดับจุกเสียดแน่นไส้ไปถึงขั้วหัวใจ ซึ่งช่วงจังหวะระทึกนี้แม้กินเวลาต่อการ Show Off ใช่ย่อยแต่นำเสนอออกมาได้สนุกและบ้าคลั่งอย่างสาแก่ใจกับความแค้นของคน ๆ หนึ่งที่ถูกอีกฝ่ายกระทำอย่างโหดร้ายเกินจะรับไหว
- ถึงหนังแจ้งผลให้ทราบว่าหวยออกมาหน้าอะไรเหมือนสปอยไปในตัวแต่ในเมื่อยังเหลือเวลาเล่าความในใจอีกเยอะบางทีมันอาจไม่เป็นตามนั้นก็ได้ในเมื่อการที่หนังไม่ได้ย่ำอยู่ใน Situation เดิมซ้ำ ๆ จนน่าเบื่อมันทำให้ Timeline และ Details มีความคลาดเคลื่อนและขยายตัวไปตามสารที่กำลังนำเสนอให้เห็นถึงแง่มุมอื่นเพื่อเกิดมิติที่หลากหลาย อย่างเช่น ความสัมพันธ์ระหว่างชายหนุ่มที่เจอในบาร์ก็ดี หรือ เด็กสาวที่เพิ่งช่วยจากการถูกฆาตกรคนเดิมลักพาไปฆ่า ผ่านคำพูดและการกระทำผสมกัน เพื่อนำมาประกบความเข้าใจกับปมของตัวละครที่กำลังเสพติดกับการไล่ยิงคู่กรณีก่อนจะนอนเข้าไปในเครื่องแล้ววาร์ปกลับไปยังจุดเดิมในอีก Multiverse เมื่อรู้ว่า Mission Failed เมื่อถูกนายล่าหรือไม่เป็นตามที่หวังไม่รู้กี่รอบว่าในเมื่อสร้างเครื่องข้ามเวลาได้ทำไมไม่เลือกที่จะช่วยลูกสาวตนเองวะ ? แต่นั่นแหล่ะความที่ Plot แทงสวนมาแต่แรกจึงเห็นความท้าทายต่อมศีลธรรมของมนุษย์ในแบบที่ไม่ได้เห็นบ่อยนักว่าในเมื่อฆ่าลูกกู กูจะฆ่ากลับ มันต้องตาต่อตา ฟันต่อฟันกันไปข้างแบบนี้แหล่ะ ไม่โกงกัน
- จนมาถึงช่วงที่นางเอกอยู่กับเด็กสาวหลังจากช่วยรอดพ้นจากเงื้อมมือของฆาตกรได้สำเร็จปุ๊ป ตัวหนังจึงค่อย ๆ เปลี่ยนโหมดมาเป็น Adventure Road Trip ใน Feel คู่หูต่างวัยที่สำรวจความคิดและมุมมองของแต่ละคนจนเห็นความต่างที่คนนึงจมอยู่กับความแค้นจนยากที่จะออกจากวังวนเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่กับอีกคนที่อ่อนประสบการณ์แต่อัดแน่นไปด้วยความอยากรู้อยากลองแม้กระทั่งการแก้แค้นที่กำลังจะเดินตามรอยตัวเธอที่ยังคงหาทางแก้แค้นต่อไปตามหนทางเรื่อยเปื่อยจนเกือบลืมเส้นเรื่องหลักรวมถึงตัวฆาตกรซะสนิทว่ายังสบายดีอยู่หรือเปล่า ? คือไม่ได้เป็นห่วงแต่ใจความสำคัญมันอยู่ที่ตัวนี่แหล่ะที่ทั้งคู่ยังติดบ่วงกรรมของการล้างแค้นอยู่อย่างนี้ ซึ่งบางอย่างที่ประเคนมาส่วนใหญ่ไม่ได้จำเป็นต่อตัวเรื่องขนาดนั้นอย่างเช่นเรื่องของเด็กสาวที่หนังเทเวลาช่วงนี้นานเกินไปแทนที่จะบอกในส่วนวิธีการสร้างเครื่องข้ามเวลาก็ดี แรงจูงใจของตัวฆาตกรก็ดี แม้กระทั่งเรื่องของลูกสาว ที่อยากใส่ใจจริง ๆ มากกว่าเพราะมันโยงกับเส้นเรื่องหลักตรงตัวแต่เอาเหอะในเมื่อหนังไม่ได้บอกเป็นรูปธรรมก็พอตามน้ำเองได้ไม่ยากว่าอะไรเป็นอะไร ?
- เกือบวูบเพราะความเนิบจากการเลี้ยงบรรยากาศอ้อยอิ่งแต่กลับมาตั้งสติได้ตอนที่หนังกลับเข้าสู่ way หลักที่ได้ตั้งธงอย่างเป็นทางการอีกครั้งเมื่อได้เห็นหน้าคู่กรณีเจ้าเดิมโผล่มาทักทายอีกครั้งก่อนที่หนังจะเข้าสู่โหมด Action ด้วยการแจกจ่ายลูกตะกั่วความเร็วสูงแบบ Un-Ti ชนิดเหมือนเก็บกดจากการแวะข้างทางมานานกราดไปทั่วด้วยความระห่ำที่ได้เห็นทั้ง 2 ปะทะกันอีกครั้งที่ขี้เกียจนับว่ารอบที่เท่าไหร่พร้อมกับเสียงคำถามจากในหัวของตัวละครที่ดังลอดขณะเล่นแร่แปรธาตุออกมาที่พอคาดการณ์เวลาตอนหวยออกได้ลาง ๆ อยู่ว่าจะเป็นแบบไหน ? เมื่อบรรยากาศ และ Situation เปลี่ยนไปจากที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิงจนกลายเป็นว่าเมื่อถึงเวลานัดหมายมันกลับมา way Thriller ในระดับเบา ๆ ที่ลดความคลั่งกระทั่ง Concept ลงไปหน้าตาเฉยแต่มันสามารถหาทางลงด้วยการให้เหตุผลได้อย่างสงบที่สื่อถึงคุณค่าของชีวิตว่าอะไรคือสิ่งที่ต้องการระหว่างความรักหรือความถูกต้องในเมื่อมันถูกหล่อหลอมเป็นความสะใจที่ยากจะแยกแยะออกจากกัน
ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านครับ : EMistique
[CR] ์No.191 Redux Redux (2025) : ข้ามเวลามาไล่ล่าฆาตกร
- ดูจบ ชอบ ถึงตัว Plot เกี่ยวกับ Time-Loop หรือ วงจรเวลา ถูกหยิบมาสร้างกันเป็นว่าเล่นจนกลายเป็นความคุ้นชินไปแล้วแต่ไม่ปฎิเสธเช่นกันว่ามันสามารถสร้างความสนุกแก่คนดูทุกครั้งที่ได้เห็นตัวละครติดอยู่ใน Situation เดิมซ้ำ ๆ จนอยากส่งใจเข้าไปช่วยตามด้วยว่าจะออกจากวังวนสุดทรมานนี้ตอนกี่โมง ? รวมถึงเรื่องนี้เช่นกันที่จัดอยู่ใน Status ouhแต่มีความต่างจากขนบธรรมเนียม Sci-Fi ออกไปหน่อยคือมันไม่ได้ย่ำอยู่กับที่นี่แหล่ะจึงทำให้เห็นทิศทางของหนังมีความหลากหลายในแง่ของพัฒนาการโดยเฉพาะการสำรวจเรื่องราวของตัวนางเอกที่กำลังจมอยู่กับความแค้นอย่างเจ็บปวดและทรมานต่อการสูญเสียลูกสาวที่รักว่าการมี Idea ที่สร้างสรรค์มันสามารถทำให้ของจำเจกลายเป็นสิ่งแปลกใหม่ได้อย่างอัศจรรย์ต่อการถูกล่อซื้อทันทีที่เปิดตัวมาก็สัมผัสได้ถึงความเดือดอย่างร้อนระอุจากการกระทำบางอย่างของตัวนางเอกที่เราจะได้เห็นต่อจากนี้
- ตลอดระยะเวลาราว 1 ชั่วโมง 49 นาทีมีความรู้สึกว่านานพอใช้ระดับนึงกับการที่หนังเล่ามาใน way จังหวะจะก้าวนี้ แม้หนังเปิดตัวด้วยโหมด Action อย่างอุกอาจที่สามารถซื้ใจให้เสพความสร้างสรรค์ในกลวิธีการจัดการแต่ละ Movement กันอย่างสุขสันต์จนภาพในหัวเผลอนึกถึงเรื่อง Terminator ในแง่ของการข้ามเวลา + เรื่อง Looper ในส่วนของการไล่ยิงระหว่างนางเอกกับฆาตกรตัวต่อตัวแบบค่อยเป็นค่อยไป และ Kill Bill ในส่วนของรูปแบบการฆ่าที่ให้ทั้งความเดือดและบ้าระดับจุกเสียดแน่นไส้ไปถึงขั้วหัวใจ ซึ่งช่วงจังหวะระทึกนี้แม้กินเวลาต่อการ Show Off ใช่ย่อยแต่นำเสนอออกมาได้สนุกและบ้าคลั่งอย่างสาแก่ใจกับความแค้นของคน ๆ หนึ่งที่ถูกอีกฝ่ายกระทำอย่างโหดร้ายเกินจะรับไหว
- ถึงหนังแจ้งผลให้ทราบว่าหวยออกมาหน้าอะไรเหมือนสปอยไปในตัวแต่ในเมื่อยังเหลือเวลาเล่าความในใจอีกเยอะบางทีมันอาจไม่เป็นตามนั้นก็ได้ในเมื่อการที่หนังไม่ได้ย่ำอยู่ใน Situation เดิมซ้ำ ๆ จนน่าเบื่อมันทำให้ Timeline และ Details มีความคลาดเคลื่อนและขยายตัวไปตามสารที่กำลังนำเสนอให้เห็นถึงแง่มุมอื่นเพื่อเกิดมิติที่หลากหลาย อย่างเช่น ความสัมพันธ์ระหว่างชายหนุ่มที่เจอในบาร์ก็ดี หรือ เด็กสาวที่เพิ่งช่วยจากการถูกฆาตกรคนเดิมลักพาไปฆ่า ผ่านคำพูดและการกระทำผสมกัน เพื่อนำมาประกบความเข้าใจกับปมของตัวละครที่กำลังเสพติดกับการไล่ยิงคู่กรณีก่อนจะนอนเข้าไปในเครื่องแล้ววาร์ปกลับไปยังจุดเดิมในอีก Multiverse เมื่อรู้ว่า Mission Failed เมื่อถูกนายล่าหรือไม่เป็นตามที่หวังไม่รู้กี่รอบว่าในเมื่อสร้างเครื่องข้ามเวลาได้ทำไมไม่เลือกที่จะช่วยลูกสาวตนเองวะ ? แต่นั่นแหล่ะความที่ Plot แทงสวนมาแต่แรกจึงเห็นความท้าทายต่อมศีลธรรมของมนุษย์ในแบบที่ไม่ได้เห็นบ่อยนักว่าในเมื่อฆ่าลูกกู กูจะฆ่ากลับ มันต้องตาต่อตา ฟันต่อฟันกันไปข้างแบบนี้แหล่ะ ไม่โกงกัน
- จนมาถึงช่วงที่นางเอกอยู่กับเด็กสาวหลังจากช่วยรอดพ้นจากเงื้อมมือของฆาตกรได้สำเร็จปุ๊ป ตัวหนังจึงค่อย ๆ เปลี่ยนโหมดมาเป็น Adventure Road Trip ใน Feel คู่หูต่างวัยที่สำรวจความคิดและมุมมองของแต่ละคนจนเห็นความต่างที่คนนึงจมอยู่กับความแค้นจนยากที่จะออกจากวังวนเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่กับอีกคนที่อ่อนประสบการณ์แต่อัดแน่นไปด้วยความอยากรู้อยากลองแม้กระทั่งการแก้แค้นที่กำลังจะเดินตามรอยตัวเธอที่ยังคงหาทางแก้แค้นต่อไปตามหนทางเรื่อยเปื่อยจนเกือบลืมเส้นเรื่องหลักรวมถึงตัวฆาตกรซะสนิทว่ายังสบายดีอยู่หรือเปล่า ? คือไม่ได้เป็นห่วงแต่ใจความสำคัญมันอยู่ที่ตัวนี่แหล่ะที่ทั้งคู่ยังติดบ่วงกรรมของการล้างแค้นอยู่อย่างนี้ ซึ่งบางอย่างที่ประเคนมาส่วนใหญ่ไม่ได้จำเป็นต่อตัวเรื่องขนาดนั้นอย่างเช่นเรื่องของเด็กสาวที่หนังเทเวลาช่วงนี้นานเกินไปแทนที่จะบอกในส่วนวิธีการสร้างเครื่องข้ามเวลาก็ดี แรงจูงใจของตัวฆาตกรก็ดี แม้กระทั่งเรื่องของลูกสาว ที่อยากใส่ใจจริง ๆ มากกว่าเพราะมันโยงกับเส้นเรื่องหลักตรงตัวแต่เอาเหอะในเมื่อหนังไม่ได้บอกเป็นรูปธรรมก็พอตามน้ำเองได้ไม่ยากว่าอะไรเป็นอะไร ?
- เกือบวูบเพราะความเนิบจากการเลี้ยงบรรยากาศอ้อยอิ่งแต่กลับมาตั้งสติได้ตอนที่หนังกลับเข้าสู่ way หลักที่ได้ตั้งธงอย่างเป็นทางการอีกครั้งเมื่อได้เห็นหน้าคู่กรณีเจ้าเดิมโผล่มาทักทายอีกครั้งก่อนที่หนังจะเข้าสู่โหมด Action ด้วยการแจกจ่ายลูกตะกั่วความเร็วสูงแบบ Un-Ti ชนิดเหมือนเก็บกดจากการแวะข้างทางมานานกราดไปทั่วด้วยความระห่ำที่ได้เห็นทั้ง 2 ปะทะกันอีกครั้งที่ขี้เกียจนับว่ารอบที่เท่าไหร่พร้อมกับเสียงคำถามจากในหัวของตัวละครที่ดังลอดขณะเล่นแร่แปรธาตุออกมาที่พอคาดการณ์เวลาตอนหวยออกได้ลาง ๆ อยู่ว่าจะเป็นแบบไหน ? เมื่อบรรยากาศ และ Situation เปลี่ยนไปจากที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิงจนกลายเป็นว่าเมื่อถึงเวลานัดหมายมันกลับมา way Thriller ในระดับเบา ๆ ที่ลดความคลั่งกระทั่ง Concept ลงไปหน้าตาเฉยแต่มันสามารถหาทางลงด้วยการให้เหตุผลได้อย่างสงบที่สื่อถึงคุณค่าของชีวิตว่าอะไรคือสิ่งที่ต้องการระหว่างความรักหรือความถูกต้องในเมื่อมันถูกหล่อหลอมเป็นความสะใจที่ยากจะแยกแยะออกจากกัน
ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านครับ : EMistique
CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้