ตอนเด็กๆจำได้ลางๆว่าตัวเองนอนอยู่กับพ่อเเม่กับพี่สาว เหมือนสดุ้งตื่นขึ้นมาตอนกลางดึก เห็นผู้หญิงผมสั้นนั้งเย็บผ้าอยู่ที่มุมหน้าต่างห้อง
ด้วยความที่เราเป็นเด็กเราคิดว่าเเม่ เราเลยเรียกให้มานอนด้วยเเต่ก็ไม่ยอมมาตอนนั้นเราสงสัยว่าทำไมเเม่ไม่มานอน พอสักพักเราคว้าข้างๆเราจับโดนมือ
ซึ้งมือนั้นคือมือเเม่ของเราจริงๆ เราคิดในใจว่านั้นน่าจะไม่ใช้เเม่ละคิดว่ายังไงก็ผี พอคิดเเบบนั้นอยู่ดีๆไฟก็ดับ เขาหันหน้ามามองพร้อมรอยยิมเเยะ
หลังจากนั้นไฟดับเเอร์พัดลมดับเราเลยคลุมโปงร้อนก็ร้อนผีก็กลัวสักพักเเม่ตื่นถามว่าไม่ร้อนหรอดึงผ้าห่มออกเเต่ตอนนั้นผู้หญิงคนยังมองยิ้มอยู่เเล้วไม่รู้เด็กที่ไหนโพลมาดึงเท้าสกิดตีนเราพอเราเห็นว่าเขาทำยังงั้นภาพตัดเลย [ประวัติบ้านเคยมีคนฆตตเเล้วพ่อเเม่ทุบทิ้งสร้างบ้านทับ]
ผีเหมือนเเม่เลย
ด้วยความที่เราเป็นเด็กเราคิดว่าเเม่ เราเลยเรียกให้มานอนด้วยเเต่ก็ไม่ยอมมาตอนนั้นเราสงสัยว่าทำไมเเม่ไม่มานอน พอสักพักเราคว้าข้างๆเราจับโดนมือ
ซึ้งมือนั้นคือมือเเม่ของเราจริงๆ เราคิดในใจว่านั้นน่าจะไม่ใช้เเม่ละคิดว่ายังไงก็ผี พอคิดเเบบนั้นอยู่ดีๆไฟก็ดับ เขาหันหน้ามามองพร้อมรอยยิมเเยะ
หลังจากนั้นไฟดับเเอร์พัดลมดับเราเลยคลุมโปงร้อนก็ร้อนผีก็กลัวสักพักเเม่ตื่นถามว่าไม่ร้อนหรอดึงผ้าห่มออกเเต่ตอนนั้นผู้หญิงคนยังมองยิ้มอยู่เเล้วไม่รู้เด็กที่ไหนโพลมาดึงเท้าสกิดตีนเราพอเราเห็นว่าเขาทำยังงั้นภาพตัดเลย [ประวัติบ้านเคยมีคนฆตตเเล้วพ่อเเม่ทุบทิ้งสร้างบ้านทับ]