สวัสดีครับผมเป็นเด็กคนนึงที่หัวระดับกลางๆครับ ปีแรกที่ผมสอบคือปี67 ผมสอบติดคณะ วิทยาศาสตร์การกีฬาที่จุฬา แต่ผมสละสิทธิ์ครับ แล้วไปซิ่วต่อปี68 สรุปได้คณะเทคนิคการแพทย์ ที่ ม.นเรศวร ผมก็สละสิทธิ์ไปครับ พอมาปีนี้ปี69 ผมคำนวณแล้วได้มากสุดคือ วิทยาศาสตร์ สาขา ชีวเคมี ผมว่าผมต้องเรียนแล้วครับ ในใจผมอยากเรียนคณะสายสุขภาพมาก ถ้ารู้ว่าปีนี้ไม่ติดแพทน์ ก็ดันยังรู้สึกเสียดายปี68ด้วยซ้ำครับ ผมคิว่าสาเหตุหลักๆมาจากตัวผมที่เอาแต่เรียนไม่ยอมทำโจทย์ ชอบผัดวันประกันพรุ่ง ทำสำเร็จแค่80%ผมเลยมาลิสต์ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างและคิดว่าทราบวิธีแก้แล้วครับคือการทำตารางสิ่งที่ต้องทำ คะแนนที่ต้องใช้ดีๆผมมีไฟมากเลยครับ บางท่านอาตจะอ่านมาถึงตรงนี้อาตจะตลก หรือหงุดหงิดเด็กคนนี้ก็ได้นะครับ ผมก็ไม่ชอบตัวเองที่จี้เกียจยังงี้เลยครับ แต่ผมสงสารที่บ้านมากครับ พ่อแม่ผมท่านโดนดูถูกครับ ท่านตอบคำถามแบบกระอักกระอ่วนเวลาที่มีคนมาถามชีวิตผม ที่จริงพ่อแม่ของผมท่านปล่อยมากเลยครับ ด้วยคติที่ว่า เรียนอะไรก็เรียนไปเถอะลูก ขอแค่เป็นคนดีก็พอ แล้วบางท่านก็อาจจะคิดว่า การสอบไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต แต่ผมยอมรับตรงๆเลยครับว่ามันสำคัญกับชีวิตผมมากๆครับ มันก็เป็นจุดนึงในทางเดินชีวิตเลยครับ ผมเลยอยากปรึกษาทุกๆท่าน รวมถึงขอข้อเสนอแนะด้วยครัยว่าผมจะทำยังไงดีครับ ขอบคุณมากๆนะครับ.
ซิ่ว3ปีเข้าแพทย์ แปลกไหม