อายุ22ปี แล้วสำหรับทุกคนคิดว่าโตพอจะจัดการชีวิตตัวเองได้รึยังคะ

สวัสดีค่ะทุกคน คือเรามีเรื่องเครียดๆอยากปรึกษาค่ะ พอดีเราคบกับแฟนได้1ปีกว่าแล้วค่ะ ครบรอบ1ปีก็พามารู้จักที่บ้านเลย ทางด้านพี่สาวเราเขาก็โอเคไม่ได้ว่าอะไร แต่พ่อเรากลับไม่พูดอะไรเลยค่ะไม่ออกความคิดเห็นแต่ก็ไม่ได้ต่อต้านใดๆ เราอยากให้ที่บ้านยอมรับแฟนเรามาก ยอมรับในทีนี้คือ เราสามารถพาเขามาที่บ้านได้ถึงแม้จะต้องอยู่กันแค่2 คน หรือสามารถพูดถึงแฟนได้โดยไม่ต้องมาคิดอยู่ว่าพูดได้ไหม หรือสามารถไปเที่ยวนู้นนี่กับแฟนได้โดยไม่ต้องมาโกหกว่าไปกับเพื่อน เราเคยลองถามพ่ออยู่ครั้งนึงว่าสามารถพาแฟนมาที่บ้านได้ไหมจะพามาดูหนัง ดูหนังคือดูหนังจริงๆนะคะ เราทั้งสองคนไม่ได้มุ่ง พ่อก็บอกว่าให้มาเสาร์อาทิตย์ได้มั้ย เพราะพี่อยู่ด้วย เดี๋ยวคนแถวบ้านจะมองเราว่ายังไงถ้าเราพาผู้ชายเข้าบ้าน ซึ่งเราจำเป็นต้องแคร์คนอื่นว่าจะนินทาขนาดนั้นเลยเหรอคะ หรือเรายังเด็กเกินไป หรือถ้าไปเที่ยวกับแฟนแล้วบอกว่าวันนี้ขอกลับดึกนะสัก3 ทุ่ม พ่อก็จะบอกว่าดึกไปไหมสัก1ทุ่มพอ เที่ยวในทีนี้คือไปลอยกระทงนะคะ(แต่เราก็ไม่กล้าบอกตรงๆว่าไปกับแฟน เพราะเคยพูดถึงแฟนแล้วโดนเมิน) ในทุกๆเรื่องเราจะไม่กล้าบอกอะไรที่บ้านเลยค่ะเหมือนกับบางครั้งเราคิดไปเองว่าที่บ้านชอบให้เราโกหกมากกว่าบอกความจริงเหรอ เพราะพอเราบอกความจริงก็โดนด่ากลับมา บางครั้งเราเลยโกหกหรือบอกไม่หมดเพื่อความสบายใจของที่บ้านและตัวเราเอง จนเแม้กระทั่งหางาน เนื่องจากตลอด22ปีนี้เราเหมือนหุ่นยนต์ที่คิดเองไม่ได้เลยค่ะต้องรอฟังพี่สาวกับพ่อชี้นิ้วนำทางไปว่าให้ทำอะไรบ้าง อย่างเช่นเรียนมหาลัยก็ต้องเอาใกล้บ้านนะ จะได้อยู่บ้าน พอเราไม่สามารถสอบติดได้ ก็จำเป็นต้องยื่นไปอีกทีนึงที่ไกลกว่าแต่ต้องอยู่ในจังหวัดเดียวกันตอนแรกเขาก็ไม่อยากให้ไปหรอกค่ะ(ยื่นมหาลัยที่ไกลๆคือเราแอบยื่นไปเองนะคะ) พอจำเป็นต้องอยู่หอด้วยระยะทาง พี่สาวก็ไม่อยากให้อยู่หอให้ขับรถไปกลับเอา เราทนอยู่ได้เทอมนึงแต่พอเทอมต่อมาเริ่มเหนื่อยเกินไปจึงขออยู่หอเพราะไม่ไหวแล้วพ่อจึงยอม ตลอดที่ผ่านมาที่ได้อยู่หอเรามีความสุขมากค่ะ เราสามารถช่วยเหลือจัดการชีวิตตัวเองได้ดีค่ะ ไม่ว่าจะป่วยจะเกิดอะไร เราสามารถแก้ปัญหาได้ค่ะ เรามั่นใจว่าตัวเองเป็นเด็กดีเชื่อฟังทุกเรื่องตั้งใจเรียนตลอดไม่เคยติดF เขาสั่งให้ทำอะไรก็ทำไม่เคยเข้าผับ กินเหล้ากินเบียร์แค่2 ครั้งในชีวิตเองค่ะ (เพราะแค่อยากรู้ว่ารสชาติมันเป็นยังไง) กลับบ้านกลับหอไม่เกินเที่ยงคืนตลอดแต่ทำไมเขาถึงเป็นห่วงแล้วไม่ยอมปล่อยให้เรามีชีวิตเป็นของตัวเองอย่างนี้คะ จนเรากลัวว่าวันนี้ที่เรียนจบแล้ว เราตั้งใจจะหางานในจังหวัดใกล้เคียงเพราะอยากไปอยู่เองและได้เช่าอยู่กับแฟนด้วย อันนี้อย่ามองว่าเราติดผู้ชายนะคะ เราคิดมาดีแล้วว่าถ้าได้ออกมาจากบ้านตัวเองเราจะได้อะไรบ้าง เราจะมีอิสระค่ะ อยากไปเที่ยวก็ได้ไปโดยไม่ต้องมีใครมาว่าเรื่องใช้เงินไม่ประหยัดไม่เก็บตังบ้าง อยากไปนวดไปทำนู้นทำนี่โดยที่พี่สาวไม่มองว่าอายุแค่นีไปให้เปลืองเงินทำไม อยากใส่เสื้อที่อยากใส่(เพราะที่บ้านชอบให้ใส่เสื้อยืดที่ยาวถึงหัวเข่าอะค่ะ เอวลอยอะไรแบบนั้นไม่ได้เลย  กางเกงขาสั้นด้วย5555) หากวันนึงที่เราต้องไปทำงานที่อื่นจริงๆเรากลัวที่บ้านจะไม่ให้ไปค่ะ คงจะเพราะอยากให้ทำงานใกล้บ้านมากกว่า เราจะพูดกับเขายังไงดีคะ เราไม่อยากใช้โหมดโหดแบบไม่สนไม่เเคร์ไม่ให้ก็จะไปอะ อยากให้เขายอมให้เราไปจริงๆ ยิ่งถ้าเขารู้ว่าไปเช่าหอหรือบ้านเช่ากับแฟนคงหนักไปกว่าเดิม สาเหตุทีต้องมีแฟนด้วยคือ ได้หารค่าเช่าค่ะ หารค่ากินคงจะลดค่าใช้จ่ายได้พอสมควร เรามีหลายสิ่งที่อยากทำค่ะ อย่างเช่นถ้ามีงานที่มั่นคงแล้ว ก็คงจะมีงานเสริมทำคริปในติ้กต้อกเล่นๆดูเผื่อได้ปักตระกร้า เพราะแฟนเราเรียนนิเทศตัดต่อได้อยากลองขายของออนไลน์ดูเพราะพี่ชายแฟนทำแล้วรุ่ง ถ้าไปขอคำปรึกษากับให้เขาแนะนำคิดว่าก็คงดี ต้องบอกก่อนว่าบ้านแฟนก็อยู่ในจังหวัดที่เราจะไปทำงานนั่นแหละค่ะแต่เราจะไม่ย้ายไปอยู่ในบ้านแฟนเด็ดขาด  สิ่งที่ตลกคืออายุ22แล้วเรายังไม่เคยได้ไปนอนบ้านเพื่อนเลยค่ะ ไม่มีโมเมนต์นอนดูหนังหรือออกไปหาอะไรกินกับเพื่อนกับอายุ22แล้วเรายังไม่เคยไปเที่ยวไหนที่ไปแล้วต้องนอนนอกบ้านเลยค่ะ การไปเที่ยวของครอบครัวเราคือไปจังหวัดนั้นๆเพื่อไปไหว้พระแล้วก็กลับและอายุ22ปีแล้วเรายังแต่งหน้าไม่เป็นเลยค่ะทาลิปเป็นอย่างเดียวเพราะพี่สาวไม่ชอบให้แต่งหน้ากลัวแพ้เครื่องสำอางแต่งตัวก็แต่งไม่เป็นค่ะ แต่พอถูๆไถได้เพราะเพื่อนที่มหาลัยแนะนำมา คงจะเพราะเราอายุห่างกันมากมั่งค่ะพี่อายุ35ปีพ่อก็61แล้วที่ยอมเชื่อฟังขนาดนี้เพราะไม่อยากทะเลาะด้วยค่ะเราเลยยอมทนจนกว่าตัวเองจะทำงานได้ บางทีจบแล้วเราก็อยากพักค่ะสักเดือน2เดือนค่อยหางานเพราะวุฒิยังไม่มาต้องรอไปอีกเดือน แต่ที่บ้านก็พูดทุกวันจบแล้วหางานได้แล้วนะจนเรากดดันตัวเองว่าต้องรีบหาให้ได้ หรือถ้าจะสอบพี่ก็จะคาดหวังว่าเราต้องสอบครั้งเดียวผ่านแน่นอน
(***อะไรที่นอกเหนือค่ากินเราใช้เงินเราเองหมดนะคะ***)

คำถามคือ 1)จะทำยังไงให้เราเองเป็นอิสระคะเกี่ยวกับเรื่องแฟนอยากให้ที่บ้านรู้ว่าถ้าเราอยู่กับแฟนจะสามารถสบายใจได้
                2) หากวันนึงเราไปทำงานต่างจังหวัดเราจะบอกยังไงให้ที่บ้านยอมให้เราไปคะ  
                3) ถ้าเราจะไปเช่าบ้านอยู่ด้วยกัจะทำไยังไงยอมยอมให้เราอยู่คะ เพราะเขาคงมองว่ายังไม่แต่งงานเลยไปอยู่ด้วยกันคนอื่นจะนินทา

**ช่วยอย่ามองว่าคบแค่1ปี รู้จักแฟนดีแล้วเหรอถึงจะไปอยู่ด้วยกันแล้วนะคะ เรามั่นใจค่ะหากเกิดอะไรขึ้นเราจะไม่โง่แน่นอนอีกอย่างที่บ้านไม่ให้มีแฟนตั้งแต่เด็กโฟกัสเรื่องเรียนก่อน เราเลยไม่กล้ามีใครจนถึงมหาลัยเลยค่ะ พึ่งมามีบ้างตอนปี3เกือบปี4 เอง5555** นี่คือการมาระบายบวกกับเล่าครั้งแรกอาจจะมั่วหน่อยนะคะ เราหาทางออกไม่ได้จริงๆค่ะ