สวัสดีค่ะชาวพันทิปทุกคน...

วันนี้อยากจะมาขอระบาย และเชื่อว่าผู้หญิงวัยทำงานหลายคนน่าจะกำลังเจอสถานการณ์เดียวกัน คือการถูกตั้งคำถามจากญาติพี่น้อง หรือคนรอบข้างว่า "เมื่อไหร่จะมีน้อง?" หรือ "เลือกงานจนลืมมีลูกหรือเปล่า?" ความจริงที่เจ็บปวดคือ... เราไม่ได้ไม่อยากมีค่ะ แต่ร่างกายเราไม่เอื้ออำนวยจริงๆ

ด้วยไลฟ์สไตล์ที่ต้องรีบเร่ง กินข้าวไม่ตรงเวลา ความเครียดสะสม ทำให้โรคทางนรีเวชถามหาแบบไม่ตั้งตัว หลายคนมารู้ตัวอีกทีตอนอยากมีลูกแล้วไปตรวจร่างกาย พบว่าเป็น PCOS (ถุงน้ำในรังไข่หลายใบ) หรือ ช็อกโกแลตซีสต์ ซึ่งเป็นอุปสรรคด่านแรกที่ทำให้ไข่ไม่ตกตามปกติ หรือตัวอ่อนฝังตัวยาก

การทำงานในยุคนี้แข่งขันสูงมากค่ะ บางวันทำงานจนลืมดื่มน้ำ ลืมเข้าห้องน้ำ ความเครียดสะสมส่งผลต่อระบบฮอร์โมนโดยตรง ทำให้รอบเดือนมาไม่ปกติ พอฮอร์โมนรวน "หน้าต่างแห่งโอกาส" ในการปฏิสนธิก็น้อยลงไปทุกที

ในวันที่เราพร้อมทางด้านการเงิน มีบ้าน มีรถ มีหน้าที่การงานมั่นคง (ซึ่งมักจะอายุ 30+) คุณภาพและปริมาณไข่ของเรากลับลดลงอย่างน่าใจหายค่ะ บางคนต้องพึ่งพาเทคโนโลยีทางการแพทย์ ทั้ง IUI หรือ IVF (เด็กหลอดแก้ว) ซึ่งนอกจากค่าใช้จ่ายจะสูงหลักแสนแล้ว ร่างกายยังต้องรับศึกหนักจากการฉีดฮอร์โมนซ้ำๆ

ภาวะโลหิตจาง, โรคไทรอยด์ หรือแม้แต่ภูมิแพ้ตัวเอง (SLE) โรคเหล่านี้ทำให้การประคองครรภ์ให้ครบ 9 เดือนเป็นเรื่องที่เสี่ยงมากสำหรับผู้หญิงยุคนี้ หลายคนจึงเลือกที่จะ "รอ" ให้ร่างกายพร้อมที่สุด จนบางครั้งมันก็อาจจะสายเกินไป