ขอถามตรงๆ แบบไม่โลกสวยนะคะ
เราเป็นคนรักหมามากกก
แบบเห็นหมาไม่ได้ ต้องเข้าไปเล่น 🥺
แต่ชีวิตตอนนี้คือ ทำงาน + เข้ายิมทุกวัน กลับบ้านประมาณ 4 ทุ่ม
เสาร์-อาทิตย์ ก็ยิมครึ่งวัน + ออกไปข้างนอก สรุปคือ “แทบไม่ได้อยู่บ้าน”
อยู่กับแฟน 2 คน ไม่มีลูก
👉 ปัญหาคือ… เราอยากมีหมามาก แต่ก็รู้ว่า “ไม่มีเวลาให้เลย”
เลยเลือก “ไม่เลี้ยง” เพราะไม่อยากเอาเขามาทิ้งไว้ลำพัง
แต่พอเห็นบางคน ทำงานหนักเหมือนกัน กลับบ้านดึกเหมือนกัน แต่ก็ยังเลี้ยงหมาได้
เลยเริ่มสงสัยว่า…
👉 จริงๆ แล้ว
“คนแบบเรา = ไม่ควรเลี้ยงหมาเลย” ใช่ไหม หรือมันอยู่ที่วิธีจัดการมากกว่า?
อีกอย่างคือ
บางวันมันก็เหงา อยากเล่นกับหมามาก ไปคาเฟ่หมา → คนแน่น เล่นไม่ค่อยได้
เลยอยากถามตรงๆ จากคนเลี้ยงจริงว่า แบบเรานี่ “เห็นแก่ตัว” ไหม ถ้าอยากเลี้ยง
หรือจริงๆ ถ้าจัดระบบดีๆ มันเลี้ยงได้?
มีใครไม่มีเวลา แต่ยังเลี้ยงแล้วหมาแฮปปี้ไหม หรือควร “ตัดใจ” ไปเลยดีกว่า

ปล. ไม่อยากได้คำตอบโลกสวยนะคะ
อยากฟังความจริงล้วนๆ ว่าคนแบบเราควร/ไม่ควร