ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ เรื่องราวอาจยาวนิดนึง แต่อยากให้เข้าใจเรื่องราว
.
เรื่องนี้เป็นเรื่องกับคนใกล้ตัวที่สนิทกัน รู้จักกันตอนเข้ามหาลัย ทำให้ได้รู้พื้นเพชีวิต แล้วสนิทกัน
.
เรื่องมีอยู่ว่าเพื่อนเราคนนี้ค่อยข้างเรียนเก่ง แต่ปัญหาครอบครัวมักมีเรื่องราวต่างๆนานา เป็นครอบครัวที่มีแต่แม่กับลูกทั้ง 3 คน คือแม่เลี้ยงเดี่ยว ปัญหาที่ว่าคือ หนี้ ค่ะ
.
ตั้งแต่รู้จักกับเพื่อนคนนี้มา เพื่อนเป็นคนขยันมาก หางานทำตลอด เพราะที่บ้านไม่ค่อยส่งเงินมาให้ และที่ได้เรียนเพราะได้ทุนค่าเทอมค่ะ คนเป็นแม่จะหาเงินมาหมุนไม่ทัน เคยบอกกับเพื่อนคนนี้ว่าไม่ต้องเรียนต่อ แต่พอได้ทุนมา เลยได้เรียน
.
ปัญหาแรก เพื่อนเรากำลังเรียน แค่ลำพังหาตังใช้เองยังลำบาก แต่คนเป็นแม่กลับมาขอตังลูก จนจากเด็กนศ.ที่แค่หาค่ากินค่าอยู่กับต้องมาหาเงินให้แม่ด้วย
ปัญหาที่สอง แม่เพื่อนคนนี้เวลาหาเงินใช้หนี้ไม่ทัน มักจะโทรมาหาเพื่อนเรา เพื่อ“ขอเงิน” หรือบอกให้เพื่อนเราไป ”กู้เงิน“ มาให้ แต่ไม่เคยได้คืนเลย มันเลยกลายเป็นว่า เพื่อนเรากู้เงินไปให้แม่ และยังต้องใช้หนี้แทน เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ ตั้งแต่ปี 1 จนถึงปี 4 พอหนี้เพื่อนเราที่ใช้แทนใกล้หมด เขาก็จะมาขออีก ไปเรื่อยๆ
ปัญหาที่สาม เมื่อมันหาเงินมาไม่ทัน ดอกมันก็บาน จากหลักพันเป็นหลักหมื่น เราก็ช่วยได้เท่าที่ช่วยได้ คนรอบตัว ญาติที่พอจะรู้ปัญหาก็ช่วยหมด แต่กลับกันคนเป็นแม่ไม่ได้รู้สึกอะไร พอเครียดก็ลงที่ลูก อ้างเรื่อง “บุญคุณ”
.
เพื่อนเราจากที่เรียนผลการเรียนดี แต่ต้องทำงานแบบกลางวันเรียน กลางคืนทำงาน วิ่งหาเงิน วันไหนไม่มีงานก็รู้สึกผิด จนผลการเรียนเริ่มตกลง แต่คนเป็นแม่เหมือนชีวิตย่ำอยู่กับที่ จากทำงานรายวัน ก็ลาออก จะมาขายของ ทุนไม่มีก็มายืมลูก ลูกเสนอให้ทำอะไรที่เพิ่มราคาได้ ก็ไม่ทำบอกว่ามันยุ่งยาก
เวลาที่โอนเงินมาให้ลูก 100-200 บาท ต่อสัปดาห์ ก็จะพูดเหมือนกับว่าตัวเองเป็นเจ้าหนี้ลูก ที่ลูกต้องชดใช้บุญคุณนี้
ตอนนี้เพื่อนเราไม่รู้จะทำยังไงต่อ เราที่คอยอยู่ด้วยบางทีก็เครียดไปด้วย เพราะบางวันเจ้าหนี้ก็โทรตาม โทรมาด่า เราก็ไม่รู้จะช่วยยังไง เราก็ได้เงินจากแม่ไม่กี่บาท บางทีก็ช่วยได้บ้างไม่ได้บ้าง ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ปี 4 แต่จบช้าค่ะ แค่อยากถามความคิดเห็นทุกคนค่ะว่าควรทำยังไงต่อดีคะ ดรอปก่อนแล้วไปหางานทำใช้หนี้ก่อนดีมั้ย หรือกัดฟันสู้เลยดี
ขอบคุณทุกความคิดเห็นนะคะ
ปรึกษาเรื่องครอบครัว
.
เรื่องนี้เป็นเรื่องกับคนใกล้ตัวที่สนิทกัน รู้จักกันตอนเข้ามหาลัย ทำให้ได้รู้พื้นเพชีวิต แล้วสนิทกัน
.
เรื่องมีอยู่ว่าเพื่อนเราคนนี้ค่อยข้างเรียนเก่ง แต่ปัญหาครอบครัวมักมีเรื่องราวต่างๆนานา เป็นครอบครัวที่มีแต่แม่กับลูกทั้ง 3 คน คือแม่เลี้ยงเดี่ยว ปัญหาที่ว่าคือ หนี้ ค่ะ
.
ตั้งแต่รู้จักกับเพื่อนคนนี้มา เพื่อนเป็นคนขยันมาก หางานทำตลอด เพราะที่บ้านไม่ค่อยส่งเงินมาให้ และที่ได้เรียนเพราะได้ทุนค่าเทอมค่ะ คนเป็นแม่จะหาเงินมาหมุนไม่ทัน เคยบอกกับเพื่อนคนนี้ว่าไม่ต้องเรียนต่อ แต่พอได้ทุนมา เลยได้เรียน
.
ปัญหาแรก เพื่อนเรากำลังเรียน แค่ลำพังหาตังใช้เองยังลำบาก แต่คนเป็นแม่กลับมาขอตังลูก จนจากเด็กนศ.ที่แค่หาค่ากินค่าอยู่กับต้องมาหาเงินให้แม่ด้วย
ปัญหาที่สอง แม่เพื่อนคนนี้เวลาหาเงินใช้หนี้ไม่ทัน มักจะโทรมาหาเพื่อนเรา เพื่อ“ขอเงิน” หรือบอกให้เพื่อนเราไป ”กู้เงิน“ มาให้ แต่ไม่เคยได้คืนเลย มันเลยกลายเป็นว่า เพื่อนเรากู้เงินไปให้แม่ และยังต้องใช้หนี้แทน เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ ตั้งแต่ปี 1 จนถึงปี 4 พอหนี้เพื่อนเราที่ใช้แทนใกล้หมด เขาก็จะมาขออีก ไปเรื่อยๆ
ปัญหาที่สาม เมื่อมันหาเงินมาไม่ทัน ดอกมันก็บาน จากหลักพันเป็นหลักหมื่น เราก็ช่วยได้เท่าที่ช่วยได้ คนรอบตัว ญาติที่พอจะรู้ปัญหาก็ช่วยหมด แต่กลับกันคนเป็นแม่ไม่ได้รู้สึกอะไร พอเครียดก็ลงที่ลูก อ้างเรื่อง “บุญคุณ”
.
เพื่อนเราจากที่เรียนผลการเรียนดี แต่ต้องทำงานแบบกลางวันเรียน กลางคืนทำงาน วิ่งหาเงิน วันไหนไม่มีงานก็รู้สึกผิด จนผลการเรียนเริ่มตกลง แต่คนเป็นแม่เหมือนชีวิตย่ำอยู่กับที่ จากทำงานรายวัน ก็ลาออก จะมาขายของ ทุนไม่มีก็มายืมลูก ลูกเสนอให้ทำอะไรที่เพิ่มราคาได้ ก็ไม่ทำบอกว่ามันยุ่งยาก
เวลาที่โอนเงินมาให้ลูก 100-200 บาท ต่อสัปดาห์ ก็จะพูดเหมือนกับว่าตัวเองเป็นเจ้าหนี้ลูก ที่ลูกต้องชดใช้บุญคุณนี้
ตอนนี้เพื่อนเราไม่รู้จะทำยังไงต่อ เราที่คอยอยู่ด้วยบางทีก็เครียดไปด้วย เพราะบางวันเจ้าหนี้ก็โทรตาม โทรมาด่า เราก็ไม่รู้จะช่วยยังไง เราก็ได้เงินจากแม่ไม่กี่บาท บางทีก็ช่วยได้บ้างไม่ได้บ้าง ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ปี 4 แต่จบช้าค่ะ แค่อยากถามความคิดเห็นทุกคนค่ะว่าควรทำยังไงต่อดีคะ ดรอปก่อนแล้วไปหางานทำใช้หนี้ก่อนดีมั้ย หรือกัดฟันสู้เลยดี
ขอบคุณทุกความคิดเห็นนะคะ