เรื่องราวชีวิตของ Kenna (Maika Monroe) หญิงสาวผู้มีชีวิตอย่างโดดเดี่ยว ไร้ญาติขาดมิตร ต้องสู้ชีวิตด้วยตัวเอง หากแต่พระเจ้าก็ยังไม่ใจร้ายกับเธอจนเกินไป จึงส่ง Scotty (Rudy Pankow) หนุ่มหล่อที่มาจากครอบครัวที่สมบูรณ์แบบให้มาเป็นคนที่รักเธอจนสุดหัวใจ หากแต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อวันหนึ่งทั้งคู่ได้ขับรถออกไปสวีทกันในป่าที่ทั้งคู่ชื่นชอบ หากแต่รถที่ Kenna เป็นคนขับ กลับเกิดอุบัติเหตุจนเป็นเหตุให้ Scotty ต้องเสียชีวิตลง และที่สำคัญ วันนั้นคือวันเกิดของ Scotty เธอถูกจับและศาลตัดสินให้เธอถูกจำคุก 7 ปี ในข้อหาประมาทจนทำให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย และไม่ช่วยเหลืออย่างสมเหตุสมผล ทุกอย่างคงไม่แย่กว่านี้ ถ้าเธอไม่ได้กำลังตั้งท้องอยู่โดยไม่รู้ตัว ทำให้เธอต้องคลอดลูกในคุก และเด็กถูกส่งตัวไปให้ปู่กับย่าเลี้ยงในทันทีที่คลอด โดย Kenna ไม่ได้แม้แต่จะได้สัมผัสลูกเลย

หลังจากรับโทษจนครบกำหนดแล้ว เธอตัดสินใจเดินทางกลับมายังเมืองที่ทั้งเธอและ Scotty เคยครองรักกัน ความทรงจำในสถานที่ต่าง ๆ ยังย้ำเตือนความเจ็บปวดให้เธอ หากแต่การมาครั้งนี้ เธอมีสิ่งที่สำคัญที่สุด คือ การขอพบหน้าลูกสาวที่เธอไม่เคยได้สัมผัส หากแต่มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้น เมื่อปู่กับย่าได้ไปยื่นต่อศาล เพื่อขอให้เธออยู่ห่างจากหลานสาวของพวกเขา สุดท้ายแล้ว Kenna จะได้พบหน้าลูกสาวของเธอหรือไม่ รวมทั้ง Ledger (Tyriq Withers) หนุ่มอดีตนักกีฬา NFL ที่เป็นเพื่อนรักของ Scotty ที่ถูกดึงเข้ามาในวังวนชีวิต ความรัก และปัญหาของเธอ ทุกอย่างล้วนแล้วแต่ขึ้นอยู่กับความพยายามของทุกคนเท่านั้น...

จขกท. บอกกับตัวเองว่าต้องดูหนังเรื่องนี้ให้ได้ เพราะสร้างขึ้นจากนิยายที่เขียนโดย Colleen Hoover นักเขียนเจ้าของผลงาน Regretting You หนังที่ จขกท. ชอบมากที่สุดเรื่องนึงของปีที่แล้ว แถมเธอยังเขียน It Ends With Us อีกด้วย อีกอย่างเรื่องนี้ เธอนั่งแท่น Producer ด้วย อยากรู้ว่าหนังจะทำให้ จขกท. ประทับใจได้เหมือน Regretting You มั้ย

ความรู้สึกหลังดูหนังจบแล้ว คือ ดี.. ดีมากเหมือนเดิม.. จขกท. คงเป็น FC งานเขียนและงานหนังที่มาจาก Colleen Hoover แล้วหล่ะ รู้สึกถูกจริตกับงานของเธอมาก Reminders of Him ให้รสชาติที่ต่างจาก Regretting You นิดหน่อย เพราะแม้เนื้อหาของหนังดูจะหนักหน่วงเอาการ แต่หนังไม่ได้บีบคั้นคนดูขนาดนั้น หากแต่หนังกลับเลือกที่จะให้มันเป็นไปตามแบบที่โลกแห่งความเป็นจริงควรจะเป็น ไม่ได้ฟูมฟายอะไรมากมาย แถมยังมีมุกตลกเบา ๆ มาตัดเครียดอีกด้วย จะว่าไปจริง ๆ แล้ว Pacing ของหนังมันค่อนข้างจะช้าจนเกือบจะเนือยไปเลยด้วยซ้ำ แต่หนังกลับไม่น่าเบื่อเลย เพราะเรื่องราวมันเดินหน้าไปตลอด แต่ช่วงที่บีบคั้นหัวใจก็ทำได้ดีมาก ทั้ง ๆ ที่ จขกท. บอกไว้แล้วว่าหนังมันไม่ได้ฟูมฟายอะไรเลย แต่น้ำตา จขกท. กลับคลออยู่ที่เบ้าตาไปเรียบร้อยแล้ว อีกอย่าง คือ ชอบโลเคชั่นของเรื่องมาก ดูปราณีตในการเลือกโลเคชั่น บางซีนก็ภาพสวยมาก

สิ่งหนึ่งที่ได้จากหนังเรื่องนี้ นอกจากความสุขที่ได้จากการดู และการสัมผัสถึงความรักในแง่มุมต่าง ๆ ทั้งจากแม่กับลูก ปู่ย่ากับหลาน เพื่อนกับเพื่อน คนรักกับคนรัก หรือแม้แต่เพื่อนมนุษย์ต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ก็คือ คำกล่าวที่ถูกพูดไว้ในตอนหนึ่งของหนังว่า "บางทีคนเราก็จะต้องเลือกที่จะเดินต่อไปข้างหน้า" อดีต คือ สิ่งที่เราจะต้องจดจำและเรียนรู้ แต่ต้องไม่จมอยู่กับมัน.. เฮ้อ! จขกท. ชอบหนังเรื่องนี้จัง

ใครไปดูมาแล้วบ้าง คิดเห็นอย่างไรมาแชร์ความรู้สึกกันได้ครับ