เรากำลังจะขึ้นม.6 ค่ะ เลยต้องติวเตรียมสอบเข้ามหาลัย เราซื้อคอร์สออนไลน์มาเรียน เราคิดทุกอย่างไว้แล้วค่ะ พวกเวลาเรียนแะไรต่าง ๆ เราไม่อยากให้แต่ละวันเรียนเยอะเกินไปดพราะเป็นวิชาคณิต เฉลี่ยวันละ 4-6 ชมต่อวัน โดยแบ่งเป็นช่วงบ่ายกับรอบดึก เพราะช่วงเช้าเราค่อนข้างตื่นสาย แล้วทำงานบ้านด้วย เราคิดว่าทุกอย่างจะเป็นตามที่เราแพลนไว้ แต่พ่อเราเขาเอาแต่บอกว่าจะให้เราเรียนหนักมากกว่านี้ บังคับให้เราตื่นเช้ามาเรียนทั้งวันยาว ๆ แล้วทำนู่นนี่ตามที่เขาบอกเหมือนบงการเรา เราก็พยายามพูดแล้วค่ะว่าเราจัดการเองได้ เรารํว่าต้องทำยังไงคือเรารู้ลิมิตตัวเองค่ะว่าเราไหวแค่ไหน แต่พ่อเราเขาก็ไม่ฟังเขาก็พูดอยู่แบบนั้น เราเข้าใจนะคะอาจจะเพราะก่อนหน้านั้นเราติดเล่น ไม่คอ่ยตั้งใจ ดูชิล ๆ ไปวัน ๆ เขาเลยจะเข้มงวดมากขึ้น แต่เกรดเราไม่ได้ตกนะคะ อยู่ในเกณฑ์ดีตลอด เราเข้าใจเขา แต่พอตอนนี้มาเจอคำพูดแบบนั้นทุกวันวันละหลาย ๆ รอบ ประโยคเดิมซ้ำ ๆ มันทำให่เรารู้สึกกดดันมาก ๆ เราอึดอัดแล้วก็รำคาญจริง ๆ ค่ะ ส่วนตัวเราเป็นคนค่อนข้างอ่อนไหวง่าย บวกกับช่วงนี้เป็นประจำเดือนอารมณ์เราอ่อนไหวมากกว่าเดิม พอเจอแบบนี้เราหงุดหงิดจนร้องไห้เลย แต่ก็พยายามปรับอารมณ์ตัวเองแล้วก็เรียนให้เขาเห็นค่ะ เราพยายามทำตัวปกติมาก เข้าใจเขาว่าเขาเป็นห่วงอยากให้เราได้ดี จนพอเราพักเขาก็จะมาพูดให้เราไปเรียนต่ออีก เราเริ่มหงุดหงิดแล้วเริ่มน้ำตาคลอแล้วพูดประมาณว่าอย่ามาตีหน้าเศร้า จะให้น้ำตาไหลกันไปข้างนึง เราจำใจไปเรียนต่อซึ่งไม่ค่อยเข้าหัวเพราะเราไม่โอเคมาก ๆ ตอนเย็นเราหนีมาอาบน้ำแล้วร้องไห้คนเดียว ก่อนนอนก็ร้องหนักมาก ๆ ทั้งวันเรามองหน้าพ่อไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะจะร้องไห้เหมือนน้ำตามันพร้อมจะไหลออกมาตลอดเวลา คือเราเข้าใจนะคะที่เขาเป็นห่วง เขาอยากให้เราได้ดีในอนาคต แต่การที่เขาบังคับเราแบบนี้มันทำให้เรารู้สึกต่อต้านขึ้นเรื่อย ๆ ค่ะ เราพยายามจะเข้าใจและเตือนตัวเองตลอดว่ามันดีกับเรานะ เราพยายามไม่คิดแง่ลบให้ตัวเองดิ่งแล้ว แต่มันก็จะวนมาในหัวตลอดเวลาเลย ก่อนนอนเราร้องไห้แทบทุกวัน เรารู้สึกเหนื่อยมากค่ะ เราทำอะไรไม่ได้เลย เราทนมาทุกครั้งที่เจอคำพูดกดดันของเขามาตั้งแต่ประถม ซึ่งปกติแปปเดียวก็จะหายแต่ครั้งนี้มันหนักมากจริง ๆ ค่ะ ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ทำได้แค่จัดการความรู้สึกตัวเองแค่นั้นเลย
พ่อกดดันเรื่องเรียนตลอดเลย