สติผมหลุดมากเลยตอนนี้

ว่าด้วยเรื่องผมเพิ่งเลิกกับแฟนที่คบได้ 4-5 ปี ได้ไม่นานมานี้
สาเหตุที่เลิกกัน อยู่ดีๆเขามาบอกผมว่าเขารู้สึกชอบทอมคนๆนึ่ง
ทั้งๆที่ก่อนเขาจะมาบอกผมเราคุยกันปกติทุกอย่างบอกรักกันทุกอย่าง
แต่อยู่ดีๆ มาบอกผมว่า เขารู้สึกชอบทอมคนนี้ แล้วเขาก็ทิ้งผมไปเลย
และทิ้งท้ายไว้ว่า รู้สึกกับผมไม่เหมือนเดิมนานแล้ว
แต่ที่ผ่านมาเขาดูแลผมมาโดยตลอดไม่ว่าผมจะเป็นยังไง
ผมก็ดูแลเขาเหมือนกันนะ ต่างคนต่างดูแลกัน
และเขาเป็นคนที่ยื้อผมมาโดยตลอด ไม่ให้ผมไปไหน
จนกระทั่งผมรู้สึกว่าเขาเป็นเซฟโซนของผม  ผมตั้งใจรักเขามาก
ผมไม่ดื้อไม่หนีออกไปไหน ผมยอมอยู่ในกรอบของเขาทุกอย่าง

จนว่าเขาจากไปแบบดื้อๆ ผมไม่มีจิตใจอยากจะทำอะไรสักอย่างเลย
เพื่อนผมหลายคนบอกให้รักตัวเองให้มากๆ แต่คุณเชื่อมั้ย
ผมไม่รักตัวเองมาตั้งแต่อายุ 18 แล้ว จนตอนนี้ผม 27
ผมไม่เคยรักตัวเองเลย ผมเกลียดตัวเองด้วยซ้ำ ผมภาวนากับตัวเอง
ว่าไม่อยากตื่นมาเจอวันพรุ่งนี้มาโดยตลอด แต่ผมได้มาเจอ ผญ. คนนี้
คนที่ทำให่ผมคิดใหม่ ทำให้ผมเริ่มรักตัวเองเพื่อคนรอบข้าง
อยากตื่นมาแล้วเจอสังคม เจอ ผญ. คนนี้ตลอดเวลา
แต่ตอนนี้ผมได้กลับมารู้สึกแบบนี้อีกแล้ว
ผมไม่รู้จะเริ่มยังไง จะเริ่มต้นจากตรงไหน ผมมืด 8 ด้านเลย
ตอนนี้ผมรู้สึกเหนื่อยมาก ผมอยากพักแล้ว ผมไม่ไหว

ผมอยากรู้ว่าผมควรใช้ชีวิตแบบไม่มีสีสันและความคิดยังงี้แบบไหน
ผมพึ่งใครไม่ได้เลย นอกจากพึ่งตัวเอง
ผมแค่อยากได้คำแนะนำ

ขอบคุณครับ