เกริ่นก่อนนะครับ พักนี้ผมฝันแปลกๆ โดยที่ตัวเองไม่ได้ดูหนังหรืออ่านหนังสืออะไรก่อนนอนเลย
ผมฝันว่า
ตัวเองกำลังเดินกลับบ้านกับเพื่อนคนนึงอยู่ ซึ่งตอนนั้นมืดมากๆแล้ว ก็เดินกลับกันปกติ จนกระทั่งจู่ๆก็เดินไปในป่า (ซึ่งทางเดินกลับบ้านผมปกติจะไม่มีป่า)
แล้วในป่าคือมืดมากๆ เราก็เดินกันไปได้สักพัก เริ่มจะเห็นแสงไฟที่ปลายทางแล้ว
แล้วจู่ๆผมก็ได้ยินเสียงเด็กทารกร้อง
ผมมองหน้าเพื่อนผม เรามองตากันแล้วรับรู้กันได้เลยว่า เราได้ยินเสียงนั้นกันทั้งคู่
ผมคิดในใจว่า คงมีพ่อแม่ที่ไม่พร้อมเอาเด็กที่พึ่งคลอดมาทิ้งไว้ในป่าแน่ๆ
ผมจึงบอกเพื่อนว่า เราต้องไปตามหาแล้วก็ช่วยออกมานะ ไม่งั้นในป่ามืดๆแบบนี้ เด็กคนนั้นตายแน่ๆ
แต่เพื่อนผมมันแสดงออกทางสีหน้าเลยว่า มันไม่ใช่เรื่องปกติ แล้วพูดกับผมว่า ไม่ต้องสนใจหรอก รีบไปเถอะ เราจะเดินหลุดป่าอยู่แล้ว
แล้วเพื่อนก็รีบจับมือผม ดึงผมให้เดินตามออกไป แต่ผมสบัดมือทิ้ง แล้วพูดย้ำอีกรอบว่า ไม่ได้ ถ้าปล่อยไว้ เด็กคนนั้นไม่รอด ตายแน่ๆ
ผมจึงตัดสินใจเดินย้อนกลับไปในป่าคนเดียว ส่วนเพื่อนก็รีบเดินออกไปเลย ผมก็เดินวนหาอยู่สักพัก ในระหว่างที่เดินก็ยังได้ยินเสียงเด็กร้องอยู่ตลอด
จนกระทั่ง เห็นกองผ้าอยู่ที่ใต้ต้นไม้ต้นนึง ผมเดินเข้าไปดูใกล้ๆ แล้วก็เจอเด็กที่มาของเสียงแล้ว
เป็นเด็กทารก มีผ้าห่ออยู่ เปิดให้เห็นแค่ส่วนใบหน้า แต่ด้วยความมืดผมเลยมองหน้าไม่ชัด
ผมจึงตัดสินใจ อุ้มเด็กคนนั้นขึ้นมา แล้วผมจึงได้เห็นหน้าเด็กแบบชัดๆ
ผมจำได้ว่า (ส่วนของใบหน้าเด็กค่อนข้างเลือนรางเลยไม่ค่อยแน่ใจ) เด็กคนนั้นตาโตมากๆ ผมตกใจมาก แล้วก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา
ทุกอย่างที่ผมเห็น หรือรู้สึกมันยังคงค้างอยู่ในตัวผม ผมยังรู้สึกตกใจ สับสน แล้วก็กลัว เป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก
เพื่อนๆคิดว่าสิ่งนี้มีความหมายอะไรไหม หรือแค่ฝันจินตนาการไปเอง
ฝันว่าเจอเด็กทารกในป่า
ผมฝันว่า
ตัวเองกำลังเดินกลับบ้านกับเพื่อนคนนึงอยู่ ซึ่งตอนนั้นมืดมากๆแล้ว ก็เดินกลับกันปกติ จนกระทั่งจู่ๆก็เดินไปในป่า (ซึ่งทางเดินกลับบ้านผมปกติจะไม่มีป่า)
แล้วในป่าคือมืดมากๆ เราก็เดินกันไปได้สักพัก เริ่มจะเห็นแสงไฟที่ปลายทางแล้ว
แล้วจู่ๆผมก็ได้ยินเสียงเด็กทารกร้อง
ผมมองหน้าเพื่อนผม เรามองตากันแล้วรับรู้กันได้เลยว่า เราได้ยินเสียงนั้นกันทั้งคู่
ผมคิดในใจว่า คงมีพ่อแม่ที่ไม่พร้อมเอาเด็กที่พึ่งคลอดมาทิ้งไว้ในป่าแน่ๆ
ผมจึงบอกเพื่อนว่า เราต้องไปตามหาแล้วก็ช่วยออกมานะ ไม่งั้นในป่ามืดๆแบบนี้ เด็กคนนั้นตายแน่ๆ
แต่เพื่อนผมมันแสดงออกทางสีหน้าเลยว่า มันไม่ใช่เรื่องปกติ แล้วพูดกับผมว่า ไม่ต้องสนใจหรอก รีบไปเถอะ เราจะเดินหลุดป่าอยู่แล้ว
แล้วเพื่อนก็รีบจับมือผม ดึงผมให้เดินตามออกไป แต่ผมสบัดมือทิ้ง แล้วพูดย้ำอีกรอบว่า ไม่ได้ ถ้าปล่อยไว้ เด็กคนนั้นไม่รอด ตายแน่ๆ
ผมจึงตัดสินใจเดินย้อนกลับไปในป่าคนเดียว ส่วนเพื่อนก็รีบเดินออกไปเลย ผมก็เดินวนหาอยู่สักพัก ในระหว่างที่เดินก็ยังได้ยินเสียงเด็กร้องอยู่ตลอด
จนกระทั่ง เห็นกองผ้าอยู่ที่ใต้ต้นไม้ต้นนึง ผมเดินเข้าไปดูใกล้ๆ แล้วก็เจอเด็กที่มาของเสียงแล้ว
เป็นเด็กทารก มีผ้าห่ออยู่ เปิดให้เห็นแค่ส่วนใบหน้า แต่ด้วยความมืดผมเลยมองหน้าไม่ชัด
ผมจึงตัดสินใจ อุ้มเด็กคนนั้นขึ้นมา แล้วผมจึงได้เห็นหน้าเด็กแบบชัดๆ
ผมจำได้ว่า (ส่วนของใบหน้าเด็กค่อนข้างเลือนรางเลยไม่ค่อยแน่ใจ) เด็กคนนั้นตาโตมากๆ ผมตกใจมาก แล้วก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา
ทุกอย่างที่ผมเห็น หรือรู้สึกมันยังคงค้างอยู่ในตัวผม ผมยังรู้สึกตกใจ สับสน แล้วก็กลัว เป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก
เพื่อนๆคิดว่าสิ่งนี้มีความหมายอะไรไหม หรือแค่ฝันจินตนาการไปเอง