สวัสดีค่ะอยากจะลองฟังความคิดเห็นทุกๆคนค่ะว่าสิ่งที่เราเจอคือเราคิดมากไปเองหรือว่ามีคนคิดแบบเดียวกันกับเรา เรื่องมีอยู่ว่าเรากับแฟนอยู่ไกลกันค่ะแหนทำงานใกล้บ้านเขาเราอยู่หอพักต่างจังหวัด เกือบทุกๆวันหยุดเราจะไปหาแฟนที่บ้านเขาค่ะ ช่วงแรกๆที่ไปจะไปตรงกับวันที่แฟนหยุดงาน ที่บ้านแฟนจะพาไปนู้นไปนี่ด้วย แต่พักหลังๆ แฟนเราต้องทำงานแทบทุกวันไม่มีวันหยุดเลยแต่เราด้วยความเคยชินจะไปหาแฟนทุกครั้งที่เราหยุดค่ะ ทำให้เราต้องอยู่บ้านแฟนกับครอบครัวของแฟน มีอยู่วันหนึ่งเขาออกไปข้างนอกกันหมดเลยค่ะไม่ได้บอกเราว่าจะไปไหนกันเลย เขาหายไปกันหมดทั้งบ้านเลยค่ะให้เราเฝ้าบ้านอยู่คนเดียว แต่ตอนกลับแม่แฟนเรามีขนมมาฝากนะคะ แต่เราก็ไม่กล้าถามว่าเขาไปไหนกันเพราะเราเป็นคนนอก ตกเย็นแฟนเรากลับมาจากทำงานทานข้าวด้วยกัน แฟนเราก็คุยกับที่บ้านเขาปกติค่ะ มีคนในวงกินข้าวพูดว่าวันนี้ไปกินข้าวกับญาติๆคนนี้ที่ร้านนี้ๆมา แฟนเราก็ถามว่าไม่ได้พาเราไปด้วยหรอ ทุกคนบนโต๊ะก็เงียบไปแป๊บนึง น้าแฟนเราก็พูดมาว่าเพราะเราไม่รู้จักใครเลยไม่ได้พาไป เราได้ยินก็พอเข้าใจเขามานิดนึง จากนั้นก็เป็นบ่อยๆเลยค่ะ วันนี้ก็เหมือนสดๆร้อนๆ ก่อนแฟนไปทำงานแฟนเดินมาบอกเราเขาจะไม่อยู่กันนะ จะไปทำบุญกัน เรารู้สึกอึดอัดมากเลยค่ะ เหมือนเป็นส่วนเกินของครอบครัวแฟนเลย หรือเราคิดมากไปเองค่ะ เขาไม่ชวน ไม่ถามเราเลย ปล่อยให้เรารู้เองตลอด เราเคยเกริ่นๆกับแฟนด้วยนะคะแต่แฟนเหมือนจะไม่เข้าใจเลยค่ะ😭