gเนื้อหาในนี้ ไม่สามารถอ้างอิงว่าถูกได้100%เนื่องจากเป็นเพียงประสบการณ์ส่วนตัวและความคิดเห็นของเราคนเดียว



มนุษย์คือสิ่งมีชีวิตหลงตัวเองที่คิดว่าตนมีปัญญามากกว่า หมา แมว หรือ อื่นๆมากมาย ทั้งที่ตนเองไม่สามารถนิยามอะไรให้ชัดเจนได้ในเชิงประจักษ์ทำได้แค่ตีความบางอย่างได้เฉยๆ

อีกทั้งคนเรายีงเชื่อว่าตนเองเป็นผู้มีอารยธรรมอันสูงส่งเหนือเหล่าสิ่งมีชีวิตทั้งปวงโดยที่ไม่เคยตระหนักว่า สัตว์เหล่านั้นไม่จำเป็นต้องพึ่งพาเรื่องแต่งเหมือนกับมนุษย์

homo sepiens (โฮโมเซเปียนส์)  ซึ่งในภาษาละติน แปลว่า มนุษย์ผู้ชาญฉลาด ปัญหาอันใหญ่หลวงนี้คือ คำนี้ถูกนิยามโดยมนุษย์สายพันธุ์ homo sepiens  ซึ่งไท่แปลกเลยที่คำนี้จะมี bias(อคติ)ที่ใช้อวยตนเองแฝงอยู่

คำถามที่สำคัญคือ ถ้าสัตว์สามารถนิยามคำมาจำกัดตัวเองได้มันจะมองว่าตนด้อยกว่ามนุษย์ไหม??

ไม่เพียงเท่านั้นมนุษย์ยังแต่งเรื่องมาเพื่อให้ตนรู้สึกว่าชีวิตนั้นมีความหมายเช่น ศาสนา ชาติ หรือคุณค่าทางสังคมต่างๆ ไม่เพีบงเท่านั้นมนุษย์ยังชอบอ้างการฆ่าคนด้วยเหตุผลต่างๆ เช่น ปกป้องชาติ ปกป้องศาสนา ทั้งที่นั้นเป็นแค่การสร้างอคติว่าใครเป็นคนดีหรือเลวในหัวของตนเท่านั้น

ซึ่งเราไม่ได้จะบอกว่ามันเป็นเรื่องผิดหรอกแต่เมื่อมีใครไปสะกิดประเด็นเหล่านี้ สัญชาตญาณการเอาชีวิตของพวกเรานั้นมักจะถูกกระตุ้นขึ้นมา
เราจึงคิดว่าสิ่งที่มนุษย์ทุกคนควรจะทำนั้นคือ การยอมรับว่าเราไม่ได้เป็นอะไรที่พิเศษเลย เราเป็นเพียงเศษฝุ่นที่อยู่ในพื้นที่ซึ่งพิสูจน์ไม่ได้ว่าใหญ่แค่ไหนหรือมีข้อจำกัดไหม การใช้ชีวิตโดยตระหนักถึงเรื่องนี้จึงเป็นอะไรที่สำคัญมากๆ เพราะมันจะเป็นหนึ่งในวิธีที่ทำให้ ego(วิธีที่เรามองความเป็นจริง)นั้นกว้างขึ้นไปอีก