เมื่อก่อน (สมัยไฟแรง)
ผมเคยเป็นคนที่ต้องชนะทุกเรื่องในที่ทำงาน
ประชุมทีหนึ่ง
ถ้าเห็นต่างก็ต้องอธิบายให้สุด
ถ้าโดนทักก็ต้องชี้แจงให้ชัด
เหมือนกลัวว่าถ้าเงียบเมื่อไร
จะเสียเปรียบทันที
แต่พอทำงานไปเรื่อย ๆ
เริ่มเห็นอะไรบางอย่าง
บางคนชนะทุกครั้งในห้องประชุม
แต่กลับไม่มีแรงเหลือ…ให้ชีวิตหลังเลิกงาน
บางคนเก่งมาก
แต่สุขภาพพัง
หรือความสัมพันธ์ข้างนอกค่อย ๆ หายไป
ตอนนั้นเองที่ผมเริ่มถามตัวเองว่า
เรากำลังชนะอะไรอยู่กันแน่
หลัง ๆ มา
ผมยังทำงานเต็มที่เหมือนเดิม
แต่ไม่เอาทุกเรื่องมาชน
บางประเด็นปล่อยผ่าน
บางคำพูดไม่ต้องตอบ
บางเกมไม่จำเป็นต้องลงแข่ง
ไม่ใช่เพราะหมดไฟ
แต่เพราะเริ่มเห็นว่า
“พลังของเรามีจำกัด”
ถ้าใช้หมดกับทุกเรื่องในออฟฟิศ
ชีวิตส่วนอื่นก็จะเบาลงเรื่อย ๆ
ทำงานให้ดี
แต่ยังมีแรงหัวเราะตอนกลับบ้าน
ยังมีแรงดูแลคนที่รัก
ยังมีแรงดูแลสุขภาพตัวเอง
สำหรับผม
นั่นอาจเป็น… “ความสำเร็จ”
อีกแบบหนึ่งเหมือนกัน
ในชีวิตการทำงานของเพื่อน ๆ สมาชิก
เคยมีสักช่วงไหมครับ
ที่พอเรา…เลิกเอาชนะบางเรื่อง
ชีวิตโดยรวมกลับดีขึ้นกว่าเดิม
แบ่งปันความสำเร็จ
และประสบการณ์กันได้นะครับ
ขอบคุณมากครับผม…
บางครั้ง…การไม่เอาชนะในที่ทำงาน ไม่ได้แปลว่าแพ้… แค่เราเลือกเก็บแรงไว้ใช้กับชีวิต
ผมเคยเป็นคนที่ต้องชนะทุกเรื่องในที่ทำงาน
ประชุมทีหนึ่ง
ถ้าเห็นต่างก็ต้องอธิบายให้สุด
ถ้าโดนทักก็ต้องชี้แจงให้ชัด
เหมือนกลัวว่าถ้าเงียบเมื่อไร
จะเสียเปรียบทันที
แต่พอทำงานไปเรื่อย ๆ
เริ่มเห็นอะไรบางอย่าง
บางคนชนะทุกครั้งในห้องประชุม
แต่กลับไม่มีแรงเหลือ…ให้ชีวิตหลังเลิกงาน
บางคนเก่งมาก
แต่สุขภาพพัง
หรือความสัมพันธ์ข้างนอกค่อย ๆ หายไป
ตอนนั้นเองที่ผมเริ่มถามตัวเองว่า
เรากำลังชนะอะไรอยู่กันแน่
หลัง ๆ มา
ผมยังทำงานเต็มที่เหมือนเดิม
แต่ไม่เอาทุกเรื่องมาชน
บางประเด็นปล่อยผ่าน
บางคำพูดไม่ต้องตอบ
บางเกมไม่จำเป็นต้องลงแข่ง
ไม่ใช่เพราะหมดไฟ
แต่เพราะเริ่มเห็นว่า
“พลังของเรามีจำกัด”
ถ้าใช้หมดกับทุกเรื่องในออฟฟิศ
ชีวิตส่วนอื่นก็จะเบาลงเรื่อย ๆ
ทำงานให้ดี
แต่ยังมีแรงหัวเราะตอนกลับบ้าน
ยังมีแรงดูแลคนที่รัก
ยังมีแรงดูแลสุขภาพตัวเอง
สำหรับผม
นั่นอาจเป็น… “ความสำเร็จ”
อีกแบบหนึ่งเหมือนกัน
ในชีวิตการทำงานของเพื่อน ๆ สมาชิก
เคยมีสักช่วงไหมครับ
ที่พอเรา…เลิกเอาชนะบางเรื่อง
ชีวิตโดยรวมกลับดีขึ้นกว่าเดิม
แบ่งปันความสำเร็จ
และประสบการณ์กันได้นะครับ
ขอบคุณมากครับผม…