-ไม่ดีใจ ไม่เสียใจ
คือ...ไม่เกิดไม่ตาย

" ตัวผู้รู้นี้...รู้ตามความเป็นจริง
ผู้รู้...
มิได้ดีใจไปด้วย มิได้เสียใจไปด้วย  
อาการ  ที่ดีใจไปด้วย นั่นแหละ! เกิด
อาการ  ที่เสียใจไปด้วย นั่นแหละ! ตาย
ถ้ามันตาย ก็เกิด  ถ้ามันเกิด ก็ตาย
ตัวที่เกิด  ตัวที่ตายนั่นแหละ! เป็นวัฏฏะ
เวียนว่ายตายเกิด อยู่...ไม่หยุด

เมื่อจิตผู้ปฏิบัติ เป็นอยู่อย่างนั้น...
ไม่ต้องสงสัยภพมีไหม ชาติมีไหม
ไม่ต้องถามใคร พระศาสดาพิจารณา
อาการสังขารเหล่านี้ แล้ว...
จึงได้ปล่อยวางสังขาร วางขันธ์ห้าเหล่านี้
เป็นเพียง...ผู้รับทราบไว้เฉยๆ

มันจะดีขึ้นมา ท่านก็ไม่ดีกับมัน
เป็นคนดู...อยู่เฉยๆ
ถ้ามันร้ายขึ้นมา ท่านก็ไม่ร้ายกับมัน
ทำไม? จึงเป็นอย่างนั้น...
เพราะมันขาดจากปัจจัยแล้ว

รู้ตามความเป็นจริง
ปัจจัยที่จะส่งเสริมให้เกิด...ไม่มี
ตัวนี้...
ก็เป็นผู้รู้ ยืนตัวตัวนี้แหละ! เป็นตัวสงบ
ตัวนี้...
เป็นตัวไม่เกิด ไม่แก่ ไม่เจ็บ ไม่ตาย
ตัวนี้...
มิใช่เหตุมิใช่ผล ไม่อาศัยเหตุ ไม่อาศัยผล
ไม่อาศัยปัจจัย  หมด...ปัจจัยสิ้น

ปัจจัยนอกเหนือเกิด-ตาย
นอกสุข เหนือทุกข์  นอกดี เหนือชั่ว
หมดเรื่องจะพูด ไม่มี...ปัจจัยส่งเสริมแล้ว
เรื่องที่เราจะพูดว่า...
จะติดในสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องจิต หรือเจตสิก

ฉะนั้นเรื่องจิต หรือเรื่องเจตสิกนี้...
ก็เป็นเรื่องมีจริงอยู่...เป็นจริงอย่างนั้น
แต่พระศาสดาเห็นว่า...
รู้ไป ก็ไม่เกิดประโยชน์  
ถ้ารู้แล้ว...เชื่อสิ่งเหล่านั้น ก็ไม่เกิดประโยชน์อะไร  หาความสงบ ไม่ได้

รู้แล้ว ท่านให้วาง...
ให้ละ ให้เลิก  เพราะจิตเจตสิก นี่เอง!
นำความผิดมาให้เรา นำความถูกมาให้เรา
ถ้าเราฉลาด...ก็นำความถูกมาให้เรา
ถ้าเราโง่...ก็นำความผิดมาให้เรา

เรื่องจิต หรือเจตสิกนี้...มันเป็นโลก
พระศาสดา ก็เอาเรื่องของโลกมาดูโลก  
เมื่อรู้โลกได้แล้ว...
ท่านจึงว่าโลกวิทู ผู้รู้...แจ้งโลก
เมื่อท่านมาดูสิ่งเหล่านี้ จึงเป็นอย่างนี้."

หลวงพ่อชา สุภัทโท