ผมสงสัยว่า ความรู้สึกเวลาอยู่คนเดียวแบบนี้ แต่ละคนคิดยังไง

1. อยู่คนเดียวในบ้าน ในหมู่บ้านที่มี 25-30 หลังคาเรือน แต่เงียบสนิท เพราะทั้งหมู่บ้านไม่มีคนอยู่ แต่ละวันถ้าคุณออกมานอกบ้าน บรรยากาศคล้ายเมืองร้างที่ปิดตัวแล้ว จะเห็นคนเป็นๆ แค่ไม่กี่คนทุกๆวัน อย่างเก่ง 5-7 คน และไม่ค่อยทักทายกัน ส่วนใหญ่เป็นคนแก่อายุ 60
2. ในหมู่บ้านมีร้านขายของชำเล็กๆ มีคนขายแก่ๆ 1 คน แต่ไม่มีคนมาซื้อเลย และมันเงียบมาก มีร้านอาหารเก่าๆ อีก 1 ร้าน ขายพวกบะหมี่ ถ้าจะทานอาหารอาจต้องขับรถไปเองไปเมืองที่ใกล้ที่สุด ที่อยู่ห่างออกไป 10 กม.
3. หมู่บ้านไม่ใช่เป้าหมายการเที่ยวของนักท่องเที่ยว แต่อยู่ในหุบเขาป่าลึกเข้าถึงยากนิดนึง

คุณรู้สึกยังไงถ้าอยู่ในบรรยากาศแบบนี้ อยู่ได้หรือไม่ได้ เพราะอะไร
1. อยู่ได้สบาย ฟินาเร่มาก ขอแค่มีอาหาร
2. อยู่ไม่ได้ มันดู primitive เกินไป

และถ้าอยู่นานแบบ 10 ปีขึ้นไป จะเป็นยังไง