ตอนคุณไม่มีค่า…ใครยังให้ค่าอยู่ ?

ในออฟฟิศ
เราถูกสอนให้เก่ง
ให้เร็ว
ให้สร้างผลงาน

แต่ไม่มีใครสอนว่า
วันที่เราพลาด
วันที่ชื่อเราเงียบลง
วันที่ไม่มีอะไรให้ใครได้ประโยชน์

ใครจะยังอยู่

ความจริงใจ
ไม่เคยวัดตอนเราประสบความสำเร็จ
มันวัดตอนเราไม่มี “คะแนน” ให้ใครใช้

บางคนหายไปอย่างสุภาพ
บางคนยังอยู่แบบเงียบ ๆ
และมีไม่กี่คน…ที่ปกป้องชื่อเรา
ทั้งที่เราไม่อยู่ตรงนั้น

โตขึ้นเราจะรู้ว่า
เราไม่ได้ต้องการคนเยอะ
แค่ต้องการคนที่ไม่เปลี่ยน

แล้วคุณล่ะ…
จำวันที่ตัวเองตกต่ำที่สุดได้ไหม
ตอนนั้น ใครยังอยู่กับคุณ ?

แชร์ประสบการณ์ และความคิดเห็น
กันได้นะครับ…