แบบทดสอบการเห็นสี คนตาบอดสี มองเห็นโลกใบนี้อย่างไร?
อาการ ‘ตาบอดสี’ นั้นเป็นความผิดปกติที่เกิดขึ้นทางสายตาที่เรามักจะได้ยินอยู่บ่อยครั้ง แต่รู้หรือไม่ว่ายังมีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับคนที่มีอาการเหล่านี้อยู่ว่าพวกเขามองเห็นโลกนี้เป็นเพียงสี ‘ขาว-ดำ’ หรือสีเทา แต่ความจริงนั้นโลกของคนตาบอดสีไม่ได้ไร้สีสันขนาดนั้น
.
โดยอาการที่จะมองเห็นทุกอย่างเป็นขาวดำนั้นพบได้ยากมาก เพราะส่วนใหญ่ยังคงมองเห็นสีสันได้อยู่ แต่กลไกการรับรู้เฉดสีทำงานผิดปกติไปจากเดิม ทำให้เกิดสภาวะที่ยากจะแยกแยะสีที่ใกล้เคียงกันได้
.
สาเหตุที่ทำให้เกิดภาวะตาบอดสีนั้นมาจากเซลล์การรับรู้ของสีมีความบกพร่อง โดยมี 4 ปัจจัยหลักที่อาจนำพาและทำให้อยู่ในภาวะตาบอดสีได้
.
ปัจจัยแรก: มาจาก ‘กรรมพันธุ์’ พบได้มากที่สุดในกลุ่มคนที่อยู่ในภาวะนี้ โดยเป็นภาวะที่เป็นมาแต่กำเนิด ด้วยยีนบนโครโมโซม X ถ่ายทอดพันธุกรรมแบบ X-linked recessive จากแม่ไปสู่บุตรชาย จึงสามารถพบผู้ชายที่อยู่ในภาวะตาบอดสีได้มากกว่าผู้หญิง
.
ปัจจัยที่สอง: เกิดจากโรคทางตา เช่น ต้อหิน ต้อกระจก จอประสาทตาเสื่อม ก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่สามารถทำให้เกิดตาบอดสีได้เช่นเดียวกัน
.
ปัจจัยที่สาม: เกี่ยวกับโรคทางกายอื่นๆ เช่น โรคเบาหวาน อัลไซเมอร์ พาร์กินสัน ก็สามารถทำให้เกิดภาวะตาบอดสีได้ รวมถึงอายุที่มากขึ้นสามารถส่งผลให้เซลล์เสื่อมสภาพไปตามวัยได้อีกด้วย
.
ปัจจัยสุดท้าย: อาจมาจากผลข้างเคียงจากสารเคมีอื่นๆ เช่น สาร ‘Styrene’ ที่มีในโฟมและพลาสติก ผลข้างเคียงจากยา เป็นต้น
.
โดยเราสามารถแบ่งกลุ่มของคนตาบอดสีได้ 3 ประเภท เพื่อให้เห็นภาพที่ชัดเจนมากขึ้นว่าโลกในสายตาของพวกเขานั้นเป็นอย่างไร
.
1 - กลุ่มตาบอดสีแดง-เขียว (Red-Green Color Blindness): คือกลุ่มที่พบได้มากสุดในหมู่ของคนที่มีภาวะตาบอดสีทั้งหมด คนกลุ่มนี้ไม่ได้มองไม่เห็นสีแดงหรือสีเขียว แต่พวกเขาแยกสีแดงและสีเขียวออกจากกันได้ยาก บางคนอาจเห็นสีแดงเข้มขึ้นจนกลายเป็นสีน้ำตาล
.
2 - กลุ่มตาบอดสีน้ำเงิน-เหลือง (Blue-Yellow Color Blindness): โดยกลุ่มนี้พบได้น้อยกว่ากลุ่มแรก ปัญหาหลักของคนกลุ่มนี้คือการแยกแยะเฉดสีโทนเย็นและโทนสว่าง สับสนระหว่างสีน้ำเงินกับเขียว และสีเหลืองกับสีแดง
.
3 - กลุ่มตาบอดสีทุกสี (Complete Color Blindness): กลุ่มภาวะนี้พบได้น้อย ซึ่งการแพทย์จะเรียกภาวะนี้ว่า Monochrome คือภาวะตาบอดสีที่มีความผิดปกติของเซลล์รูปกรวย (Cone cell) ในจอประสาทตาไม่ทำงาน ซึ่งทำให้สีที่จะเห็นได้กลายเป็นโทนสีเทาทั้งหมด
.
ถึงแม้ว่าภาวะตาบอดสีจะยังไม่มีวิธีรักษา แต่ก็ยังมีเครื่องมือตัวช่วยในการใช้ชีวิตให้กับผู้ที่มีภาวะตาบอดสีได้ดีขึ้น เช่น แว่นตาหรือคอนแทคเลนส์ชนิดพิเศษที่ผลิตขึ้นเพื่อให้สามารถมองเห็นสีได้ชัดเจนยิ่งขึ้น หรือจะเป็นนวัตกรรมอุปกรณ์ข่วยในการมองเห็นบนโทรศัพท์มือถือ ที่ปรับโทนสีให้สามารถเข้าใจและมองเห็นสีได้ง่ายมากขึ้น
.
ท้ายที่สุดภาวะของตาบอดสีอาจยังไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่คนทั่วไปสามารถทำความเข้าใจกับภาวะนี้ได้ การคำนึงถึงข้อจำกัดเรื่องสีเพื่อการประกอบสื่อหรือในพื้นที่สาธารณะ อาจเป็นก้าวเล็กๆ ที่ช่วยให้สังคมของเราสามารถสื่อสารกันอย่างทั่วถึงในทุกความแตกต่างได้
.
ที่มา : BrandThink
แบบทดสอบการเห็นสี คนตาบอดสี มองเห็นโลกใบนี้อย่างไร?
อาการ ‘ตาบอดสี’ นั้นเป็นความผิดปกติที่เกิดขึ้นทางสายตาที่เรามักจะได้ยินอยู่บ่อยครั้ง แต่รู้หรือไม่ว่ายังมีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับคนที่มีอาการเหล่านี้อยู่ว่าพวกเขามองเห็นโลกนี้เป็นเพียงสี ‘ขาว-ดำ’ หรือสีเทา แต่ความจริงนั้นโลกของคนตาบอดสีไม่ได้ไร้สีสันขนาดนั้น
.
โดยอาการที่จะมองเห็นทุกอย่างเป็นขาวดำนั้นพบได้ยากมาก เพราะส่วนใหญ่ยังคงมองเห็นสีสันได้อยู่ แต่กลไกการรับรู้เฉดสีทำงานผิดปกติไปจากเดิม ทำให้เกิดสภาวะที่ยากจะแยกแยะสีที่ใกล้เคียงกันได้
.
สาเหตุที่ทำให้เกิดภาวะตาบอดสีนั้นมาจากเซลล์การรับรู้ของสีมีความบกพร่อง โดยมี 4 ปัจจัยหลักที่อาจนำพาและทำให้อยู่ในภาวะตาบอดสีได้
.
ปัจจัยแรก: มาจาก ‘กรรมพันธุ์’ พบได้มากที่สุดในกลุ่มคนที่อยู่ในภาวะนี้ โดยเป็นภาวะที่เป็นมาแต่กำเนิด ด้วยยีนบนโครโมโซม X ถ่ายทอดพันธุกรรมแบบ X-linked recessive จากแม่ไปสู่บุตรชาย จึงสามารถพบผู้ชายที่อยู่ในภาวะตาบอดสีได้มากกว่าผู้หญิง
.
ปัจจัยที่สอง: เกิดจากโรคทางตา เช่น ต้อหิน ต้อกระจก จอประสาทตาเสื่อม ก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่สามารถทำให้เกิดตาบอดสีได้เช่นเดียวกัน
.
ปัจจัยที่สาม: เกี่ยวกับโรคทางกายอื่นๆ เช่น โรคเบาหวาน อัลไซเมอร์ พาร์กินสัน ก็สามารถทำให้เกิดภาวะตาบอดสีได้ รวมถึงอายุที่มากขึ้นสามารถส่งผลให้เซลล์เสื่อมสภาพไปตามวัยได้อีกด้วย
.
ปัจจัยสุดท้าย: อาจมาจากผลข้างเคียงจากสารเคมีอื่นๆ เช่น สาร ‘Styrene’ ที่มีในโฟมและพลาสติก ผลข้างเคียงจากยา เป็นต้น
.
โดยเราสามารถแบ่งกลุ่มของคนตาบอดสีได้ 3 ประเภท เพื่อให้เห็นภาพที่ชัดเจนมากขึ้นว่าโลกในสายตาของพวกเขานั้นเป็นอย่างไร
.
1 - กลุ่มตาบอดสีแดง-เขียว (Red-Green Color Blindness): คือกลุ่มที่พบได้มากสุดในหมู่ของคนที่มีภาวะตาบอดสีทั้งหมด คนกลุ่มนี้ไม่ได้มองไม่เห็นสีแดงหรือสีเขียว แต่พวกเขาแยกสีแดงและสีเขียวออกจากกันได้ยาก บางคนอาจเห็นสีแดงเข้มขึ้นจนกลายเป็นสีน้ำตาล
.
2 - กลุ่มตาบอดสีน้ำเงิน-เหลือง (Blue-Yellow Color Blindness): โดยกลุ่มนี้พบได้น้อยกว่ากลุ่มแรก ปัญหาหลักของคนกลุ่มนี้คือการแยกแยะเฉดสีโทนเย็นและโทนสว่าง สับสนระหว่างสีน้ำเงินกับเขียว และสีเหลืองกับสีแดง
.
3 - กลุ่มตาบอดสีทุกสี (Complete Color Blindness): กลุ่มภาวะนี้พบได้น้อย ซึ่งการแพทย์จะเรียกภาวะนี้ว่า Monochrome คือภาวะตาบอดสีที่มีความผิดปกติของเซลล์รูปกรวย (Cone cell) ในจอประสาทตาไม่ทำงาน ซึ่งทำให้สีที่จะเห็นได้กลายเป็นโทนสีเทาทั้งหมด
.
ถึงแม้ว่าภาวะตาบอดสีจะยังไม่มีวิธีรักษา แต่ก็ยังมีเครื่องมือตัวช่วยในการใช้ชีวิตให้กับผู้ที่มีภาวะตาบอดสีได้ดีขึ้น เช่น แว่นตาหรือคอนแทคเลนส์ชนิดพิเศษที่ผลิตขึ้นเพื่อให้สามารถมองเห็นสีได้ชัดเจนยิ่งขึ้น หรือจะเป็นนวัตกรรมอุปกรณ์ข่วยในการมองเห็นบนโทรศัพท์มือถือ ที่ปรับโทนสีให้สามารถเข้าใจและมองเห็นสีได้ง่ายมากขึ้น
.
ท้ายที่สุดภาวะของตาบอดสีอาจยังไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่คนทั่วไปสามารถทำความเข้าใจกับภาวะนี้ได้ การคำนึงถึงข้อจำกัดเรื่องสีเพื่อการประกอบสื่อหรือในพื้นที่สาธารณะ อาจเป็นก้าวเล็กๆ ที่ช่วยให้สังคมของเราสามารถสื่อสารกันอย่างทั่วถึงในทุกความแตกต่างได้
.
ที่มา : BrandThink