ญาติ (อีกตามเคย)

ทุกวันนี้ญาติฝั่งพ่อของเรารู้ทุกอย่างในบ้านเรามาตลอดผ่านพ่อ ทำให้เราไม่สามารถตัดพวกเขาออกได้ เราโดนพ่อบังคับให้มองเขาเป็นที่พึ่ง อีกอย่าง ทุกคนในตระกูลรวยกันหมด ชีวิตมีความสุข ยกเว้นเรา และเขาก็ไม่เคยมาเบียดเบียนเราตรงๆ ไม่เคยทักหาก่อน แต่รู้ทุกเรื่องเหมือนอยู่บ้านเดียวกัน

ส่วนตัวไม่ค่อยอิจฉาเขาค่ะ ถึงเขาจะชีวิตดีกว่า เพราะเรารู้สึกได้ถึงความไม่มีอิสระ เราเห็นลูกพี่ลูกน้อง ไม่มีปากเสียงอะไร เออออตามพ่อแม่หมด ซึ่งเราทำไม่ได้แน่ๆ แต่ยอมรับว่าเคยหมั่นไส้ หรือรำคาญบ้าง แต่พอไม่ได้เจอญาติก็เฉยๆ ค่ะ พวกเขาก็มักจะทำตัวเป็นเหยื่อ และชอบอวดรวย อยากให้เราอิจฉา และตีความไปเองบ่อยครั้ง

ล่าสุดเรื่องการเลี้ยงลูก เราทักไปหาญาติเพื่อบอกล่วงหน้าเลยค่ะว่าเราขอตัดสินใจเรื่องการเข้าเรียนเอง เพราะเชื่อว่าอีกไม่นานหลานเขาก็น่าจะเข้า รร และมาชี้นำอะไรพ่ออีก ซึ่งการเลี้ยงดูค่อนข้างต่างกัน ของเขาบ้านรวย เอะอะก็โยนให้พี่เลี้ยง ไม่เลี้ยงเอง แต่มักตำหนิเราบ่อยๆ เวลาพ่อเราช่วยเลี้ยง เขามักจะมองแต่ด้านแย่ๆ ของเราเสมอ

พอทักไปคำตอบที่ได้กลับมาคือเขาอคติแล้วคิดว่าเราจะเลี้ยงแบบหลานเขา อิจฉาพวกเขา คุยแล้วค่อนข้างเหนื่อย รู้สึกแย่ที่คนในสายเลือดเป็นแบบนี้ เคยเปิดใจแล้ว เคยไม่เชื่อแม่แล้ว แต่สุดท้ายเราก็ไม่ชอบเขาค่ะ แต่ไม่ถึงขั้นเกลียดแบบแม่ ลูกเราในอนาคตก็คงจะฟังพวกเขาแบบที่พ่อชอบฟังญาติ