จัดการกับความรู้สึกด้านลบยังไงครับ

ผมผ่านเหตุการณ์ไม่ดีมาครับ มันทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอ และด้อยค่าตัวเอง ผมรู้และเข้าใจดีว่ามนุษย์ทุกคนไม่ได้ดี 100% ไปซะทุกเรื่อง เราแค่ต้องยอมรับความจริงและก้าวต่อไปให้ได้ แต่ทุกครั้งที่ผมคิดว่าผ่านมันมาได้แล้วผมก็จะกลับมาจุดนี้เหมือนเดิมอีกครั้ง ผมแค่เสียใจที่เป็นคนคิดมากแบบนี้ ผมอิจฉาคนที่เขาไม่คิดมากแม้สถานการณ์จะเลวร้ายมากๆแต่ก็ยังอยู่ได้ ผมรู้ว่าพวกเขาก็รู้สึกแย่เหมือนกันครับ แต่เขารับมือและยังยิ้มสู้กับมันต่อไปได้ อาจจะเพราะสิ่งที่เจอนั้นเขาเคยผ่านมันมาแล้วและรับมือได้จนเป็นเรื่องปกติแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องปกติที่คนเราต้องเจอเรื่องแย่ๆอยู่ทุกๆครั้ง คนเรามีสุขก็ต้องมีทุกข์มันเป็นสัจจะธรรม

คนใกล้ตัวบอกผมมีชีวิตที่ดีกว่าอีกหลายคนมากๆ บางคนเงินไม่พอใช้ บางคนแฟนแอบไปมีอะไรกับใครใหม่ บางคนต้องทำงานหนักเป็น10ๆซม. ไม่ได้หยุดพักผ่อน ซึ่งผมรู้ครับว่ามันเป็นยังไงถ้าต้องเจอเหตุการณ์พวกนี้เองกับตัว

กลับกันผมเจอคนที่เงินไม่พอใช้ แต่เขาไม่ได้เศร้า ก็แค่ไปทำงานหาเงินเพิ่มก็พอ อะไรที่ประหยัดได้ก็ประหยัดอะไรที่งดได้ก็แค่งดไปก่อน
กับคนที่นอกใจ ก็แค่เลิกกันไปหรือถ้ารักกันมากพอมันก็เป็นแค่เรื่องSex ถ้าป้องกันและไม่ทำให้ทั้งคู่เดือดร้อนก็ไม่เห็นเป็นอะไร เพราะแค่ต้องการแต่ไม่ได้รักไม่ได้อยากครอบครอง
และคนที่ยอมทำงานหนัก เพราะเขาอยากมีอนาคตที่ดี เป้าหมายเขาชัดเจนและไม่หวั่นเกรงกับงานที่ทำอยู่ตอนนี้ต่อให้มันจะหนักแค่ไหนก็ตาม

คนเหล่านี้เป็นแบบอย่างทางด้านจิตใจที่ผมนับถือมากๆ ผมยังก้าวข้ามมันไม่ได้แบบพวกเขา ทุกอย่างมันต้องใช้เวลาแต่เวลาคนเรามันมีจำกัด ผมเลยกดดันตัวเองอยู่บ่อยครั้งจนบางทีผมก็ทำร้ายตัวเองด้วยความคิดแย่ๆทุกครั้ง

ผมพยายามหาความสุขให้ตัวเองอยู่ตลอดครับ แต่สุดท้ายผมก็รู้สึกแย่อยู่ดี ผมพยายามหาเพื่อนหรือคนคุยด้วยแล้วแต่ก็ไม่ดีขึ้นเพราะตัวผมเองยังรักตัวเองไม่เป็น จนปัจจุบันผมต้องลาออกจากงานเพราะทำต่อไปไม่ไหว ผมแค่อยากกลับมาทบทวนตัวเองว่าสุดท้ายแล้วผมต้องการอะไร
อยากมีความรักที่ดี
อยากมีงานที่มั่นคง
อยากให้ครอบครัวมีความสุข

มันเคยเป็นสิ่งที่ผมหวังไว้ สุดท้ายผมลืมสิ่งที่สำคัญที่สุดไป คือที่ผ่านมาเรามีความสุขกับมันหรือป่าว สุดท้ายแล้วผมอาจตายพรุ่งนี้ก็ได้ พอใจกับชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้แล้วหรอ
ซึ่งคำตอบของผมคือไม่ ผมไม่มีความสุขเลย ผมทรมานมากขึ้นทุกครั้ง สุดท้ายแล้วความสำเร็จมันมีไว้ให้ใคร เพื่อตัวเองหรือเพื่อคนอื่น ผมคิดได้แล้วก็ร้องไห้ทุกครั้งว่าทำไมเราถึงอ่อนแอได้มากขนาดนี้ หรือบางทีตอนนี้ผมอาจจะแค่เหงาก็ได้ ผมพยายามทำให้ตัวเองไม่ว่าง ไปออกกำลังกายหรือทำงานให้หนักขึ้นก็แล้วแต่ผมก็ยังรู้สึกแย่เหมือนเดิม พอจะนอนก็นอนไม่หลับทั้งที่เหนื่อยมากๆแต่กลับหลับไม่ลง ตอนนี้ผมนั่งลงแล้วก็ทบทวนตัวเองอีกครั้งแล้วก็ตั้งกระทู้นี้ขึ้น ผมแค่อยากผ่านมันไปให้ได้ ผมอยากให้มันดีขึ้น ผมอยากรักตัวเองให้มากกว่านี้ พิมพ์ไปน้ำตาก็ไหล ไม่อยากอ่อนแอแบบตอนนี้เลย ผมรู้ว่าถึงจะอายุมากแล้วแต่คนเราก็ยังโตได้มากกว่านี้ ยังมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะมากๆ
ผมอยากจะเปิดรับสิ่งใหม่ๆอยากทำใจให้กว้างกว่านี้ ผมไม่อยากเห็นตัวเองเป็นแบบนี้อีกแล้ว ส่วนนึงที่ผมตั้งกระทู้นี้ขึ้นผมอยากให้วันนึงให้ตัวเองได้กลับมาอ่านและรู้ว่าเราผ่านมันมาแล้ว ผมอยากรู้สึกภูมิใจที่ผมเดินต่อไปได้ แต่แค่ตอนนี้ผมยังจ่มปลักอยู่กับมันและร้องไห้ทุกครั้งที่รู้สึกอ่อนแอ บางทีผมอาจจะแค่ต้องการใครสักคนหรือต้องการแค่กำลังใจก็เท่านั้น ตอนนี้ผมแค่สู้กับมันไม่ไหวแล้วก็เท่านั้นเอง ผมไม่อยาก ฆตต ผมยังอยากมีชีวิตที่มีความสุข ตอนนี้ผมแค่อยากใช้เวลาทบทวนตัวเองครับ