"หนังสือพิมพ์ไทย" หายไปไหนหมด? ทำไมมองไปทางไหนก็เจอแต่ฉบับภาษาเกาหลี

วันก่อนสั่งของออนไลน์มา พอแกะกล่องออกมาดูวัสดุกันกระแทกข้างใน สะดุดตา เพราะมันไม่ใช่หนังสือพิมพ์ไทยที่เราคุ้นเคย แต่เป็น "หนังสือพิมพ์เกาหลี" ทั้งฉบับเลย

พอลองสังเกตดูดีๆ ไม่ใช่แค่ร้านเดียว แต่ไม่ว่าจะเป็นร้านขายผลไม้ ร้านห่อดอกไม้ หรือร้านขายของเก่า เดี๋ยวนี้ใช้หนังสือพิมพ์ต่างประเทศกันเกือบหมด ส่วนหนังสือพิมพ์ไทยบ้านเรา... แทบจะกลายเป็นของหายาก ไปเสียแล้ว

ทำไมหนังสือพิมพ์ไทยถึงหายากขึ้น?

มาลองวิเคราะห์ดู พบว่าสาเหตุมันสะท้อนภาพรวมเศรษฐกิจและพฤติกรรมคนไทยที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน

สำนักพิมพ์สู้ต้นทุนไม่ไหว เราเห็นข่าวกันมาต่อเนื่องว่าหนังสือพิมพ์หลายหัวปิดตัวลงในรูปแบบสิ่งพิมพ์ เพราะ ต้นทุนกระดาษและค่าขนส่ง พุ่งสูงสวนทางกับ รายได้โฆษณา ที่แทบจะไม่เหลือแล้ว

ฉบับที่เหลืออยู่ก็ "ผอมลง" หนังสือพิมพ์บางหัวที่ยังพิมพ์อยู่ จากเดิมเคยหนาเป็นปึกๆ เดี๋ยวนี้เหลือไม่กี่แผ่น จำนวนหน้าลดลงตามงบโฆษณาที่หดตัว พอหน้าน้อยลง ปริมาณกระดาษที่จะหลุดออกมาสู่ตลาด "ของเก่า" ก็น้อยลงตามไปด้วย

ยุคสมัยของออนไลน์ ผู้อ่านเปลี่ยนพฤติกรรมไปเสพข่าวผ่านหน้าจอกันเกือบ 100% ทำให้ยอดพิมพ์รายวันลดฮวบจนไม่พอกับความต้องการของพ่อค้าแม่ค้าที่ต้องการกระดาษราคาถูกมาใช้ห่อของ

ในขณะที่หนังสือพิมพ์ต่างประเทศ (โดยเฉพาะเกาหลี) กลายเป็นทางเลือกใหม่ เพราะมีการนำเข้าขยะกระดาษเหล่านี้มาเป็นวัสดุกันกระแทกในราคาที่ถูกกว่าและหาได้ง่ายกว่าในปริมาณมาก ดูเหมือนจะแซงหน้าหนังสือพิมพ์ภาษาจีนด้วย

น่าคิดนะคะ... จากกระดาษที่เคยใช้ส่งต่อ ความรู้และข่าวสาร วันนี้หนังสือพิมพ์ไทยกำลังจะกลายเป็น "แรร์ไอเทม" 

เรามองดูรอบ ๆ ตัวก็ไม่มีกระดาษหนังสือพิมพ์ไทยสักแผ่น 

ใครยังได้อ่านหนังสือพิมพ์เป็นเล่มๆ อยู่บ้างคะ