สมัย ม.3 ครั้งหนึ่งเราผลักเพื่อนทุกคนออกไป แล้วมาเสียใจทีหลัง เพราะคิดว่าเขาจะตามเราแต่ไม่  แล้วครั้งนี้ เราทะเลาะกับครูคนหนึ่ง ด่าซะยับ แล้วรู้สึกผิดและเสียใจ อันที่จริงเราก็ขอโทษไปหลายครั้งแล้ว เราเคยโกรธเพื่อนที่พวกเขาไมีตามเรา แต่ก็เนอะ ความผิดเราเอง ที่ไล่พวกเขาไป เราโกรธครู [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เพราะเรื่องบางเรื่อง(ไม่บอกว่าเรื่องอะไร) แต่หายโกรธล่ะ อีกไม่กี่ปี เราก็จะออกจากบ้านหลังนี้ไป และโรงเรียนนี้ด้วย
แต่บางที ก็ยังดีใจนะ ที่ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมบางอย่างได้ ปัจจุบันก็มีเพื่อนบางคนพยายามเข้าหาเรา แต่เราไม่เคยโกรธพวกเขานะ เราเห็นถึงความพยายามซะมากกว่าที่หลายคนพยายามเข้าหาเรา แต่บางที ทุกครั้งที่เราอยู่ใกล้ๆ พวกเขา พวกเขาแอบซุบซิบและหัวเราะ ต่อหน้าเรา แต่เราไม่โกรธนะ แต่แอบเสียใจ อาจจะเพราะเราเป็นคนไม่ค่อยพูด

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้มาตั้งใหม่นะ อันนี้