[United Calypso 1976 #14]
โจทย์ที่อโมริมไม่เคยเจอ แต่เป็นปัญหาที่คาร์ริกต้องแก้
หากย้อนกลับไปตอนที่ ไมเคิล คาร์ริก ถูกถามว่าเขาจะทำอย่างไรเพื่อพา แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด คว้าตั๋วไปเล่นยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก ในช่วงที่กำลังเสนอตัวรับตำแหน่งกุนซือชั่วคราว คำตอบที่เหมาะสมอาจเริ่มต้นด้วยสิ่งที่ดูเรียบง่ายอย่างไม่น่าเชื่อ นั่นคือการดึง “อนาคตกองกลางของสโมสร” กลับมาใช้งาน และให้ “หมายเลข 10 ที่ดีที่สุดของลีก” ได้เล่นในตำแหน่งหมายเลข 10 ของตัวเอง
สำหรับคนที่ติดตามทีมปีศาจแดงเป็นประจำ แนวคิดนี้ดูชัดเจนมานานแล้ว แต่ดูเหมือนว่ามีคนหนึ่งที่มองไม่เหมือนใคร นั่นคืออดีตกุนซือของทีมอย่าง รูเบน อโมริม
ในยุคของอโมริม เขายืนกรานใช้ บรูโน แฟร์นันด์ส ลงเล่นในแดนกลางแบบมิดฟิลด์คู่ แม้ดาวเตะโปรตุเกสมีคุณภาพพอทำหน้าที่นั้นได้ แต่ก็ไม่มีข้อสงสัยว่าผลงานของเขาโดดเด่นกว่ามากเมื่อถูกขยับขึ้นไปเล่นในตำแหน่งเกมรุกที่ถนัดกว่า
เมื่อแฟร์นันด์สต้องลงเล่นเคียงข้าง คาเซมิโร ในแดนกลาง ผลที่ตามมาคือ ค็อบบี้ เมนู นักเตะที่อโมริมเคยเรียกว่า “อนาคตของยูไนเต็ด” ต้องกลายเป็นเพียงตัวสำรองที่นั่งรอโอกาสอยู่ข้างสนาม
สิบสัปดาห์หลังจากยุคของอโมริมสิ้นสุดลง เมนูกลับมาเป็นตัวจริงอีกครั้ง ขณะที่แฟร์นันด์สก็ได้เล่นในตำแหน่งที่ดีที่สุดของเขา ผลลัพธ์คือดาวเตะโปรตุเกสกำลังถูกพูดถึงว่าอาจเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดในพรีเมียร์ลีกในเวลานี้ ขณะเดียวกัน โอกาสที่เมนูจะมีชื่ออยู่ในทีมชาติอังกฤษสำหรับฟุตบอลโลกที่อเมริกาเหนือในช่วงซัมเมอร์ก็ไม่ได้ดูเลือนรางเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป
แน่นอนว่าไม่อาจมองข้ามผลงานของคาร์ริกตั้งแต่เข้ารับตำแหน่ง แม้ระดับฟอร์มในช่วงหลังจะยังไม่ถึงมาตรฐานที่ต้องการ แต่ก็ไม่ใช่คำวิจารณ์ที่รุนแรงเกินไปหากจะบอกว่าปัจจัยสำคัญของการฟื้นตัวของยูไนเต็ดช่วงหลัง มาจากการตัดสินใจที่เรียบง่ายอย่างการส่งนักเตะที่ดีที่สุดของทีมลงเล่นในตำแหน่งที่ดีที่สุดของพวกเขา
อย่างไรก็ตาม ปัญหาบางอย่างยังคงอยู่ เพราะยังมีนักเตะบางคนที่ต้องเล่นในตำแหน่งที่ไม่เหมาะกับตัวเอง
ความต้องการของอโมริมในการสร้างทีมสำหรับระบบ 3-4-2-1 ทำให้ยูไนเต็ดทุ่มเงินถึง 133.5 ล้านปอนด์เพื่อคว้าผู้เล่นที่สามารถเล่นในตำแหน่งหมายเลข 10 สองตำแหน่ง นั่นคือ มาเธอุส คุนญา และ ไบรอัน เอ็มเบอโม
ทั้งสองคนถือเป็นการเสริมทีมที่ดีในห้องแต่งตัว แต่ในความเป็นจริง ผู้เล่นยูไนเต็ดบางคนที่ทำผลงานน่าประทับใจในฤดูกาล 2024-25 อย่าง อาหมัด และแฟร์นันด์ส ต่างก็สามารถเล่นในตำแหน่งหมายเลข 10 ได้อยู่แล้ว
การมาของคุนญาและเอ็มเบอโมทำให้ทีมมีตัวเลือกหมายเลข 10 เพิ่มขึ้นไปอีก โดยยังมี เมสัน เมาท์ อยู่ในกลุ่มเดียวกันด้วย โชคดีสำหรับยูไนเต็ดที่ผู้เล่นอย่างอาหมัดและเอ็มเบอโมพิสูจน์แล้วว่าสามารถเล่นในตำแหน่งริมเส้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ หลังจากระบบของอโมริมถูกยกเลิกไปเมื่อเขาออกจากตำแหน่ง
แต่คุนญ่ายังคงเผชิญปัญหา
แม้กองหน้าทีมชาติบราซิลมีจังหวะความสามารถให้เห็นเป็นระยะ แต่เขาดูไม่สบายใจเมื่อถูกใช้งานทางฝั่งซ้าย เขามักตัดเข้ากลางสนามและพบว่าตัวเองต้องเล่นในพื้นที่ที่แออัด ซึ่งทำให้เขามีส่วนร่วมกับเกมได้ยาก
เกมเสมอกับ เวสต์แฮม เป็นตัวอย่างที่ชัดเจน เมื่อผู้เล่นยูไนเต็ดหลายคนพยายามเคลื่อนเข้ามาเล่นตรงกลางสนามพร้อมกัน ขณะที่ทีมขาดความกว้างในเกมรุก ส่งผลให้หลายจังหวะบุกที่ดูมีแนวโน้มดีต้องจบลงก่อนจะสร้างอันตรายได้จริง
คุนญาดูเล่นได้ดีที่สุดในตำแหน่งหมายเลข 10 แต่หากจะเปิดพื้นที่ให้เขาเล่นตรงนั้น คาร์ริกก็ต้องตัดสินใจอย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นการดร็อปแฟร์นันด์ส หรือย้ายเพลย์เมกเกอร์ชาวโปรตุเกสกลับลงมาเล่นแดนกลางพร้อมกับดร็อปเมนู ซึ่งทั้งสองทางเลือกแทบไม่ใช่ตัวเลือกที่แท้จริง
ที่ผ่านมา คาร์ริกแสดงให้เห็นแล้วว่าเขาไม่กลัวที่จะจับผู้เล่นค่าตัวแพงนั่งสำรอง ตัวอย่างคือการให้ เบนจามิน เซสโก รอโอกาสก่อนจะได้ลงตัวจริง แม้จะอยู่ในช่วงฟอร์มการยิงประตูร้อนแรง
บางทีอาจถึงเวลาที่คุนญาจะต้องถูกถอดออกจากทีมตัวจริงเช่นกัน แต่ก็ไม่มีข้อสงสัยว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นเกมรุกที่ดีที่สุดของยูไนเต็ด และคาร์ริกจำเป็นต้องหาวิธีดึงศักยภาพที่ดีที่สุดของเขาออกมาให้ได้
แม้ระบบ 3-4-2-1 ของอโมริมกลายเป็นเพียงอดีตในถิ่นโอลด์ แทรฟฟอร์ด แต่ผลพวงจากความพยายามสร้างทีมให้เหมาะกับระบบนั้นยังคงหลงเหลืออยู่ และกำลังสร้างโจทย์ที่ซับซ้อนให้กับคาร์ริกในการจัดทีมของยูไนเต็ดในปัจจุบัน
เรียบเรียงจากบทความของ Katherine Walsh, Manchester Evening News
โจทย์ที่อโมริมไม่เคยเจอ แต่เป็นปัญหาที่คาร์ริกต้องแก้
โจทย์ที่อโมริมไม่เคยเจอ แต่เป็นปัญหาที่คาร์ริกต้องแก้
หากย้อนกลับไปตอนที่ ไมเคิล คาร์ริก ถูกถามว่าเขาจะทำอย่างไรเพื่อพา แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด คว้าตั๋วไปเล่นยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก ในช่วงที่กำลังเสนอตัวรับตำแหน่งกุนซือชั่วคราว คำตอบที่เหมาะสมอาจเริ่มต้นด้วยสิ่งที่ดูเรียบง่ายอย่างไม่น่าเชื่อ นั่นคือการดึง “อนาคตกองกลางของสโมสร” กลับมาใช้งาน และให้ “หมายเลข 10 ที่ดีที่สุดของลีก” ได้เล่นในตำแหน่งหมายเลข 10 ของตัวเอง
สำหรับคนที่ติดตามทีมปีศาจแดงเป็นประจำ แนวคิดนี้ดูชัดเจนมานานแล้ว แต่ดูเหมือนว่ามีคนหนึ่งที่มองไม่เหมือนใคร นั่นคืออดีตกุนซือของทีมอย่าง รูเบน อโมริม
ในยุคของอโมริม เขายืนกรานใช้ บรูโน แฟร์นันด์ส ลงเล่นในแดนกลางแบบมิดฟิลด์คู่ แม้ดาวเตะโปรตุเกสมีคุณภาพพอทำหน้าที่นั้นได้ แต่ก็ไม่มีข้อสงสัยว่าผลงานของเขาโดดเด่นกว่ามากเมื่อถูกขยับขึ้นไปเล่นในตำแหน่งเกมรุกที่ถนัดกว่า
เมื่อแฟร์นันด์สต้องลงเล่นเคียงข้าง คาเซมิโร ในแดนกลาง ผลที่ตามมาคือ ค็อบบี้ เมนู นักเตะที่อโมริมเคยเรียกว่า “อนาคตของยูไนเต็ด” ต้องกลายเป็นเพียงตัวสำรองที่นั่งรอโอกาสอยู่ข้างสนาม
สิบสัปดาห์หลังจากยุคของอโมริมสิ้นสุดลง เมนูกลับมาเป็นตัวจริงอีกครั้ง ขณะที่แฟร์นันด์สก็ได้เล่นในตำแหน่งที่ดีที่สุดของเขา ผลลัพธ์คือดาวเตะโปรตุเกสกำลังถูกพูดถึงว่าอาจเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดในพรีเมียร์ลีกในเวลานี้ ขณะเดียวกัน โอกาสที่เมนูจะมีชื่ออยู่ในทีมชาติอังกฤษสำหรับฟุตบอลโลกที่อเมริกาเหนือในช่วงซัมเมอร์ก็ไม่ได้ดูเลือนรางเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป
แน่นอนว่าไม่อาจมองข้ามผลงานของคาร์ริกตั้งแต่เข้ารับตำแหน่ง แม้ระดับฟอร์มในช่วงหลังจะยังไม่ถึงมาตรฐานที่ต้องการ แต่ก็ไม่ใช่คำวิจารณ์ที่รุนแรงเกินไปหากจะบอกว่าปัจจัยสำคัญของการฟื้นตัวของยูไนเต็ดช่วงหลัง มาจากการตัดสินใจที่เรียบง่ายอย่างการส่งนักเตะที่ดีที่สุดของทีมลงเล่นในตำแหน่งที่ดีที่สุดของพวกเขา
อย่างไรก็ตาม ปัญหาบางอย่างยังคงอยู่ เพราะยังมีนักเตะบางคนที่ต้องเล่นในตำแหน่งที่ไม่เหมาะกับตัวเอง
ความต้องการของอโมริมในการสร้างทีมสำหรับระบบ 3-4-2-1 ทำให้ยูไนเต็ดทุ่มเงินถึง 133.5 ล้านปอนด์เพื่อคว้าผู้เล่นที่สามารถเล่นในตำแหน่งหมายเลข 10 สองตำแหน่ง นั่นคือ มาเธอุส คุนญา และ ไบรอัน เอ็มเบอโม
ทั้งสองคนถือเป็นการเสริมทีมที่ดีในห้องแต่งตัว แต่ในความเป็นจริง ผู้เล่นยูไนเต็ดบางคนที่ทำผลงานน่าประทับใจในฤดูกาล 2024-25 อย่าง อาหมัด และแฟร์นันด์ส ต่างก็สามารถเล่นในตำแหน่งหมายเลข 10 ได้อยู่แล้ว
การมาของคุนญาและเอ็มเบอโมทำให้ทีมมีตัวเลือกหมายเลข 10 เพิ่มขึ้นไปอีก โดยยังมี เมสัน เมาท์ อยู่ในกลุ่มเดียวกันด้วย โชคดีสำหรับยูไนเต็ดที่ผู้เล่นอย่างอาหมัดและเอ็มเบอโมพิสูจน์แล้วว่าสามารถเล่นในตำแหน่งริมเส้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ หลังจากระบบของอโมริมถูกยกเลิกไปเมื่อเขาออกจากตำแหน่ง
แต่คุนญ่ายังคงเผชิญปัญหา
แม้กองหน้าทีมชาติบราซิลมีจังหวะความสามารถให้เห็นเป็นระยะ แต่เขาดูไม่สบายใจเมื่อถูกใช้งานทางฝั่งซ้าย เขามักตัดเข้ากลางสนามและพบว่าตัวเองต้องเล่นในพื้นที่ที่แออัด ซึ่งทำให้เขามีส่วนร่วมกับเกมได้ยาก
เกมเสมอกับ เวสต์แฮม เป็นตัวอย่างที่ชัดเจน เมื่อผู้เล่นยูไนเต็ดหลายคนพยายามเคลื่อนเข้ามาเล่นตรงกลางสนามพร้อมกัน ขณะที่ทีมขาดความกว้างในเกมรุก ส่งผลให้หลายจังหวะบุกที่ดูมีแนวโน้มดีต้องจบลงก่อนจะสร้างอันตรายได้จริง
คุนญาดูเล่นได้ดีที่สุดในตำแหน่งหมายเลข 10 แต่หากจะเปิดพื้นที่ให้เขาเล่นตรงนั้น คาร์ริกก็ต้องตัดสินใจอย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นการดร็อปแฟร์นันด์ส หรือย้ายเพลย์เมกเกอร์ชาวโปรตุเกสกลับลงมาเล่นแดนกลางพร้อมกับดร็อปเมนู ซึ่งทั้งสองทางเลือกแทบไม่ใช่ตัวเลือกที่แท้จริง
ที่ผ่านมา คาร์ริกแสดงให้เห็นแล้วว่าเขาไม่กลัวที่จะจับผู้เล่นค่าตัวแพงนั่งสำรอง ตัวอย่างคือการให้ เบนจามิน เซสโก รอโอกาสก่อนจะได้ลงตัวจริง แม้จะอยู่ในช่วงฟอร์มการยิงประตูร้อนแรง
บางทีอาจถึงเวลาที่คุนญาจะต้องถูกถอดออกจากทีมตัวจริงเช่นกัน แต่ก็ไม่มีข้อสงสัยว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นเกมรุกที่ดีที่สุดของยูไนเต็ด และคาร์ริกจำเป็นต้องหาวิธีดึงศักยภาพที่ดีที่สุดของเขาออกมาให้ได้
แม้ระบบ 3-4-2-1 ของอโมริมกลายเป็นเพียงอดีตในถิ่นโอลด์ แทรฟฟอร์ด แต่ผลพวงจากความพยายามสร้างทีมให้เหมาะกับระบบนั้นยังคงหลงเหลืออยู่ และกำลังสร้างโจทย์ที่ซับซ้อนให้กับคาร์ริกในการจัดทีมของยูไนเต็ดในปัจจุบัน
เรียบเรียงจากบทความของ Katherine Walsh, Manchester Evening News