ความสำคัญของ "พญาแร้ง" ในระบบนิเวศ มีประเด็นสำคัญดังนี้

• เทศบาลแห่งป่า: พญาแร้งทำหน้าที่กำจัดซากสัตว์ที่เน่าเปื่อย ซึ่งช่วยลดการแพร่กระจายของเชื้อโรคต่างๆ เช่น โรคพิษสุนัขบ้า, แอนแทรกซ์ และอหิวาตกโรค

• ระบบย่อยอาหารพิเศษ: พญาแร้งมีระบบย่อยอาหารที่สามารถกำจัดแบคทีเรียและเชื้อโรคในซากสัตว์ได้หมดจด ทำให้เชื้อโรคไม่แพร่กระจายสู่สัตว์อื่นๆ คน หรือแหล่งน้ำ

• สัญลักษณ์ของความสมบูรณ์: การมีอยู่ของพญาแร้งบ่งบอกถึงความสมดุลของระบบนิเวศในป่า ที่มีทั้งผู้ล่าและผู้ถูกล่าอย่างครบถ้วนตามห่วงโซ่อาหาร

• สถานการณ์ในประเทศไทย:

• พญาแร้งเคยสูญพันธุ์ไปจากป่าไทยเมื่อกว่า 30 ปีก่อน (พ.ศ. 2535) จากเหตุการณ์กินซากเก้งที่ติดยาเบื่อของนายพราน

• ปัจจุบันมีการฟื้นฟูประชากรพญาแร้ง โดยมีอยู่ทั้งหมด 7 ตัว (สวนสัตว์นครราชสีมา 4 ตัว และห้วยขาแข้ง 3 ตัว)

• ข่าวดีล่าสุด: เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2569 พญาแร้งเริ่มวางไข่ตามธรรมชาติที่ห้วยขาแข้งได้สำเร็จแล้ว
สรุป: พญาแร้งไม่ใช่สัญลักษณ์ของความตายหรืออัปมงคล แต่เป็น "ผู้ช่วยดูแลป่า" ที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อสิ่งแวดล้อมและสุขภาพของคนเรา

ภาพ FB page : Go Green Girls





Youtube @สารพันธรรมชาติPodcast