เราเล่นกับเพื่อนกลุ่มนี้มาตั้งแต่ ป.4 เราอยู่หมู่เดี๋ยวกันและเรียนที่โรงเรียนในหมู่บ้านด้วยกันตั้งแต่อนุบาลจนถึง ม.3 เราเริ่มเล่นด้วยกันตอนช่วง ป.4 ตอนช่วงนั้นก็ยังไม่มีปัญหาอะไร พอถึงช่วงมัธยมเราก็รู้สึกพวกเค้าเริ่มไม่อยากเล่นกับเราแต่มันมีคำว่าทนเอาเดียวก็จบ พอถึงช่วงม.ปลายเราก็ย้ายโรงเรียนมาเรียนในตัวอำเภอกับเพื่อนอีก4คนส่วนที่เหลือก็ย้ายก็ย้ายไปเรียนในตัวจังหวัดและเรื่องมันก็เริ่มตอนช่วงม.5 พวกเค้าชอบออกไปเล่นตอนช่วงคํ่าส่วนเรามาบ้างไม่มาบ้างเราเป็นคนท่าไม่ช่วนเราก็ไม่มาเพราะเรากลัวท่าเรามาแล้วเค้าไม่อยากใด้เราและเราก็ไม่ค่อยว่างเพราะต้องช่วยพี่เลื้ยงหลานทั้งต้องอาบนํ้าและหาข้าวให้กับยายที่เป็นโรคอัลไซเมอร์จนทำให้เราไม่ค่อยได้ออกไปเล่นกับเพื่อน ทั้งตอนช่วงปิดเทอมเราก็ไม่ว่างเพราะไปทำงานรอพ่อกัแม่มารับจนถึง
วันทีพ่อแม่เรามรับเราก็ไปอยู่ต่างจังหวัดจนถึงปิดเทอมและทำให้เราไม่ได้ไปเล่งบพวกคเคค้าพอถึงเปิดเทอมเราก็รู้สึกว่พวกเค้เปลืยนไปไม่ค่อยอยากไปเล่นกับเราช่วนไปไหนด้วยก็ไม่ไป และในช่วงวันเกิดพวกเค้าก็จะชอบเก็บเงินเพื่อนทุกคนในกลุ่มเพื่อจะไปซื้อเค้กมาเซอร์ไพรส์เจ้าของวันเกิด ส่วนเราออกทุกครั้งแต่จะไปเซอร์ไพรส์ด้วยบ้างไม่ไปบ้างเพราะเราไม่ค่อยว่างจนมาถึงวันเกิดเราพวกเค้าก็มาเซอร์ไพรส์เหมือนปกติแต่พวกเค้ามดึมาเกลือบ3ทุ่มและในวันนั้นนตอน3ทุ่มครึ่งมันก็มีซีรีส์ที่เรารอมาทั้งอาทิตย์กำลังจะออนในโทรทัศน์เราอยากดูมากก็เลยถามพวกเค้าไปว่า“จะกลับตอนไหนหรอว่าจะไปดูซีรีส์หรือจะพากันไปที่ไหนไหม ท่าซีรีส์จบจะไปหา”และเราก็ได้คำตอบมาว่า“ไม่ไปหรอกจะกลับบ้านเลย”แต่ในใจเราก็คิดว่าไปแน่นอนเพราะได้ยินอีกคนพูดว่า“จะไปเล่นบ้านAนะ”และเรากมาถมาามอีกครั้งว่าจะไปไหมจะไปหาพวกเค้าก็ยังตอบเหมือนเดิมว่าไม่ไปเรากเคๆไปไม่ไปก็ไม่ไปและพวกเค้าก็พากันกลับไป จพอถึง2ทุ่มครึ่งซีรีส์ที่เราดูก็จบเราก็เลยกออกไปหาซื้อข้าวกันและทางที่เราไปซื้อข้าวก็ผ่านบ้านAและเราจ็เห็นพวกเค้าทุกคนไม่ได้กลับบ้านแต่อยู่ที่บ้านของA เราก็แอบคิดนะเค้าไม่พอใจที่เราไล่พวกเค้ากลับบ้าน จนวันหนึ่งพวกเค้าก็ก็พากันไปเที่ยวและไม่ได้ช่วนเเราและไม่ได้ช่วนลงกลุ่มแต่เค้าจะทักไปช่วนคนอื่นในแชทส่วนตัว ก่อนหานั้นอาทิตย์หนึ่งมีคนหนึ่งช่วนเราช่วนเราไปเดินเขาเราตอบว่าไปก็ไปดิเค้าก็บอกเราว่างั้นไปเดือนหน้านะตกลงไปและเค้าก็นัดเราว่างั้นอาทิตย์ไปพายเรือกันดีไหมเราก็ตอบว่าไปก็ไป พอถึงอาทิตย์หน้าเค้าก็ทักมาบอกเราว่าไม่ว่างเราก็ตอบว่าเครเพราะคิดไว้แล้วว่าเค้าต้องไปเที่ยวกันแน่แต่ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนพอถึงวันถึงวันถัดไปเราก็ไม่ได้ไม่ได้เข้าไอจีจนเกลือบทั้งวันจนมีเพื่อนอีคนทักมาว่สาไม่ได้ไปเที่ยวกับเค้าหรอเราก็ตอบว่าเค้าไม่ไน่ช่วนแล้วเค้าก็บอกว่าไม่โดนช่วนเหมือนกันแต่เพื่อนคนนั้นเค้ากล้าถามพวกเค้าแลเได้คำตอบมาว่าบ่อยากช่นถเพราะยังไงก็ไมมาเหมือนเดิม    💢    ไหวแนนี้ก่อนนะค่ะเดี๋ยวเรามาต่อให้สำหรับคนที่อยากรู้เพิ่มนะค่ะเราขอไปรวมรวรมากและเขียนให้คนอ่านเขสาใจมากกว่านี้ก่อนะค่ะ