เราทำเเบบนี้ผิดมั้ยคะ

เรื่องมันเริ่มจากรุ่นพี่ที่เคยเรียนด้วยกันเเล้วเเกจบไปเเล้วเเต่อยากเจอเพื่อนๆเลยขอติดรถรุ่นพี่อีกนึงไปด้วย พอถึงวันสอบเรามีเหตุที่ไม่สามารถไปเองได้ เลยถามรุ่นพี่ว่ารถเต็มยังจะไปด้วยงี้ เเกก็บอกว่าไปได้ พอขึ้นรถปุ๊บเเกรุ่นพี่พูดว่าเรามากับเขาอีกคนเลยต้องหารถไปเอง ในระหว่างที่นั้งรถก็มีเพื่อนในกลุ่มอีกคนโทรมารุ่นพี่ถามว่าถึงยัง รุ่นพี่ก็ตอบว่าต้องรับอีกหลายคน ละในสายพูดมาว่า ไม่มีปัญหามากันหรอวะ เราเลยเเบบ หมายถึงชั้นหรอ ตะหงิดใจอยู่ค่ะว่าไม่พอใจอะไรเรารึป่าวเเต่ก็พยายามคิดบวก พอถึงสนามสอบเราก็ไปนั้งกับพวกเขา เเต่รุ่นพี่ที่จบไปเเล้วเรียกทุกคนให้ไปนั้งกับเขายกเว้นเรา ไปกินข้าวข้างนอกกันก็ไม่เรียก เมินเราไปเลย เพราะก่อนหน้านี้เหมือนเขามีเรื่องเคืองเราอยู่ค่ะ ซึ่งเราก็งงว่าเคืองอะไร เรามั่นใจว่าเราไม่ได้มีปัญหาอะไรกับเขาเลย เเต่เขาเลือกที่จะห่างออกไปเเล้วก็ไม่ตอบเเชท เเต่เราคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องที่น้องเราไปว่าเขา เพราะตอนที่เขายังเรียนอยู่เราสนิทกันมาก เขาชอบให้ไปช่วยงานตลอด เคยหลอกเราไม่สมัครงานที่ตัวเขาเองสมัครใว้นานเเล้วเเต่หาคนไปเป็นเพื่อนเพื่อสัมภาษณ์งาน ทางบ้านเราเลยไม่พอใจเขาค่ะ มองว่าเขาคบเราเพราะหวังผลประโยชน์ ตอนเเรกเราไม่เชื่อเลยเราปกป้องเขามาตลอด เราก็รู้ว่าเขาไม่ดีเเหละเเต่ก็ไม่อยากจะอะไร ค่อนข้างเป็นคนโลกสวย หลังจากนั้นเขาเลยเมินเราไปเลยค่ะ ในวันที่ไปสอบเราทนไม่ไหวจนต้องไปเเอบร้องให้อยู่คนเดียว โทษตัวเองว่าเราทำอะไรผิด ทำไมต้องเอาเรื่องเเค่นี้ไปทำให้เพื่อนๆคนอื่นเกลียดเราตามไปด้วย หลังจากนั้นเราพยายามหลบหน้าทุกคน ครูให้ไปถ่ายรูปรวมเราก็ไม่ไปเพราะเรารู้สึกว่ามันไม่ได้สำคัญขนาดนั้น เป็นเเค่การถ่ายรูปในเเต่ละเทอมเก็บเอาใว้เฉยๆ เราดูเป็นคนไร้เหตุผลมั้ยคะ เพียงเพราะไม่อยากเจอพวกนั้น ยอมรับว่าเราโกรธเเล้วก็เสียใจมาก เรากลัวใจตัวเองถ้าไปอยู่ตรงนั้นเเล้วโดนทำท่าทางไม่ดีด้วยกลัวตัวเองจะกลั้นน้ำตาไม่อยู่