มีวิธีรับมือยังไงกับการเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวตอนลูกกำลังจะเกิดคะ?

ตามหัวข้อเลยค่ะ ตอนนี้ท้อง8เดือนแล้ว ตัดสินใจจะจบความสัทพันธ์กับแฟน เพราะไปกันไม่ได้ และทะเลาะกันบ่อยตั้งแต่ท้องมา เขาบอกเขารักเราน้อยลง เพราะตั้งแต่ท้องเรางี่เง่ามากเกินไป จนทำให้เขารู้สึกกับเราน้อยลง ส่วนเรา ไม่เคยรักเขาน้อยลงเลยสักนิด เรางี่เง่าวีนเหวี่ยง เพราะมันควบคุมไม่ได้จริงๆ อะไรที่เคยได้รับ วันนึงไม่ได้รับมัน ก็ไม่แปลกที่จะเรียกร้องในสิ่งที่เคยได้รับ ท้องมาเขาใส่ใจเราน้อยลงทีละนิดๆ จนวันนี้เราตัดสินใจพอ เปลี่ยนสถานะ ทำแค่หน้าที่พ่อและแม่ กำหนดคลอดเมษา แต่ตอนนี้เรายังเสียใตและรักเขามากๆอยู่ อยากให้ลูกเกิดมาในครอบครัวที่สมบูรณ์ แต่ก็นั่นแหละค่ะ มันคงไปกันไม่ได้ มีใครพอมีวิธีแนะนำฮีลใจไหมคะ สำหรับคนที่จะเริ่มเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว🥲