เห็นเด็กเกือบ 14,000 คน มาสอบเข้า โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา แล้วผมอดถามตัวเองไม่ได้ว่า… ระบบแบบนี้มันปกติจริงๆหรือ

เมื่อวานก่อน ( 6 มีนาคม 2569 ) 
มีเด็กประมาณ 13,000–14,000 คน
มาสอบเข้า โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ที่อิมแพ็คเมืองทองธานี ....
พอเห็นตัวเลขนี้ สิ่งที่ผมได้คิดเรื่องแรกเลย คือ  
ผมไม่ได้คิดว่า “เด็กเก่งเยอะจัง”

แต่กลับมีคำถามหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวว่า
ทำไมสังคมเราถึงต้องแข่งขันกันหนักขนาดนี้ ตั้งแต่อายุประมาณ 15 ปี
 
ภาพที่ผมเห็นคือ
เด็กจำนวนมหาศาลเดินเข้าไปในสนามสอบ
ผู้ปกครองจำนวนไม่น้อยก็มาส่งลูก
บางคนยืนรออยู่ด้านนอก
เด็กแต่ละคนเดินเข้าไปพร้อมความหวังของตัวเอง
และความหวังของครอบครัว
มันเป็นภาพที่ดูทั้ง
"น่าประทับใจ และน่าหนักใจในเวลาเดียวกัน"

แต่สิ่งที่ทำให้ผมสะดุดจริงๆ
ไม่ใช่แค่จำนวนคนที่มาสมัครสอบ
แต่คือ จำนวนที่รับจริง
ปีหนึ่งรับประมาณ 1,520 คน

ถ้าเทียบกับผู้สมัครเกือบ 14,000 คน
แปลว่าโดยเฉลี่ย
เด็กประมาณ 9 คน จะมีแค่ 1 คนที่สอบติด
พอคิดแบบนี้
มันก็อดทำให้ผมรู้สึกสะเทือนใจแปลกๆไม่ได้

**** บางคนก็บอกว่า
การแข่งขันแบบนี้เป็นเรื่องปกติ
โรงเรียนดี คนก็อยากเข้า ...
และมันก็เป็นแรงผลักดันให้เด็กพัฒนาตัวเอง

แต่ในอีกมุมหนึ่ง
การที่เด็กเกือบ 14,000 คน ต้องมาแข่งขันกันเพื่อเข้าโรงเรียนเดียว
แต่มันก็อดทำให้สงสัยต่อ ไม่ได้ว่า...

"หรือที่จริงแล้ว โอกาสทางการศึกษาของเรา
กำลังกระจุกตัวอยู่ที่ บางที่มากเกินไป ...."


บางที .... ตัวเลขเกือบ 14,000 คน
อาจไม่ได้แปลว่า เด็กทุกคนอยากเข้าโรงเรียนเดียวกัน
แต่อาจแปลว่า
หลายครอบครัว ไม่กล้าเสี่ยงกับทางเลือกอื่น ....
ทำไม ???????????????????????? 

ผมไม่ได้ตั้งธง มีคำตอบว่ามันถูกหรือผิดนะครับ
แต่พอเห็นภาพเด็กจำนวนมหาศาล
ต้องมาแข่งขันกันตั้งแต่อายุประมาณ 15 ปี
มันก็อดทำให้ผมคิดไม่ได้ว่า

"เรากำลังสร้างระบบที่เปิดโอกาสให้เด็ก
หรือกำลังสร้างระบบที่ทำให้เด็กต้องแข่งขันกันหนักขึ้นเรื่อยๆ"


อยากฟังมุมมองของคนอื่นๆครับ
ว่าทุกคนมองเรื่องนี้ยังไงกันบ้าง