ความรักที่แตกสลาย

ผมมีรักดีๆก็มีมาบ้างแต่น้อยครั้งที่จะเจอคำว่าจริงใจความรักจากครอบครัวมันก็ดีแต่ครอบครัวเลือกที่จะปิเโอกาสตัวของผมเขาไม่เคยเชื่อใจในตัวผม ผมโตมากับความรักที่ครอบครัวมีให้ก็จริงแต่มันไม่ได้เหมือนทุกคนไม่เหมือนครอบครัวคนอื่นๆผมโตมากับความกดดันพออกมาใช้ชีวิตก็มีความรักนะแต่มีรักที่แย่มากผมให้ทุกอย่างที่เธอต้องการอยู่มาวันหนึ่งยายเธอป่วยเธอไปเฝ้ายายที่โรงพยาบาลเธอขาดหรืออะไรผมช่วยเหลือทุกอย่างจนมีวันหนึ่งผมต้องไปทำหน้าที่ลูกผู้ชายคือคัดทหารพอใกล้ถึงวันคัดผมคุยกับเธอตามปกติผมก็หลับไปไม่รู้ตัวตื่นมาคบกับสีแชทที่เปลี่ยนชื่อใน facebook ผมตื่นมาพร้อมกับน้ำตาพยายามโทรไปหาเหตุผลกับเธอแต่สิ่งที่ได้เขาบอกว่าหมดรักผมแล้วทีนี้ก็ผ่านเวลาไปนานแสนนานเธอก็โทรมาเขาจะทิ้งเราเลิกกันได้ 2 วันนะผมกำลังเริ่มปรับตัวเธอก็โทรมาพร้อมกันกันคนในวีดีโอคอลผมเห็นภาพที่แบบโคตรสบายใจผมไม่รู้นะเพื่อนเจอแบบนี้เพื่อนๆคิดยังไงสิ่งที่ผมเห็นคืออดีตแฟนผมกับแฟนใหม่เขามีเซ็กส์กันให้ผมดูตอนนั้นความคิดผมมีหลายอย่างนะจะฆ่ามันดีหรือเราเลือกจากโลกนี้ไปดีหรือจะอัดวีดีโอหน้าจอแล้วเอาไปประจานแต่ผมเลือกที่จะไม่ทำเพราะข้างหลังยังมีพ่อแม่ผมก็เลยบอกเขาสองคนไปว่าฉันอยู่สูงกว่าพวกเธอฉันจะไม่ลดตัวลงไม่ทำเรื่องเลวทรามแบบนั้นหรอกแล้วผมก็กดวางสายไปแต่ไม่กี่วันต่อมาใจผมเริ่มอยู่กับความชาชินตัวเองเริ่มการเป็นคนเย็นชาใจสร้างกำแพงขึ้นมาแล้วเริ่มผลักไสคนรอบข้างออกไปผมยิ้มโลกยิ้มให้ทุกคนแต่ข้างในผมไม่มีความสุขเลยพยายามยิ้มแบบจริงใจแต่คำว่าจริงใจไม่มีเราไม่ได้รับความจริงใจคืนมาก็เลยเป็นคนเกลียดการเข้าสังคมมั้งเริ่มมีโลกส่วนตัวที่สูงก็อย่างว่าผมอยู่คนเดียวมาแบบไม่มีแฟนนะประมาณตอนนี้ผมอายุ 26 ตอนมีแฟนผมอายุ 20 ก็ 6 ปีแล้วก็เจอเรื่องร้ายๆมันก็มาก็เยอะกับคนรอบข้างที่ไม่เห็นค่าอะไรไม่รู้นะมันเหมือนเป็นความรักที่แตกสายใจผมเริ่มด้านชากับความรู้สึกผมก็พยายามตามหาคนที่เขาอยากจะค้นหาตัวเราแต่ก็ยากยิ้มให้โลกยิ้มให้ตัวเองไอ้หน้ากากที่ยิ้มผมผมสร้างมาเองหน้าจริงๆผมนะหน้าตายเหมือนคนหมดอะไรกับโลกนี้ผมไม่รู้นะเพื่อนๆจะมาอ่านจบหรือเปล่าแต่ถ้าอ่านจบเหมือนผมอยากให้ใครรับฟังผมบ้าง😭😶