เมื่อเช้านี้เป็นเช้าที่ธรรมดามาก ๆ สำหรับเราเลยค่ะ ตื่นมาด้วยความงัวเงียเหมือนทุกวัน
รีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็ออกจากบ้านแบบไม่ได้คิดอะไรเป็นพิเศษ อากาศตอนเช้าค่อนข้างเย็นนิดหน่อย
แดดยังไม่แรง ถนนก็ยังไม่ค่อยมีคนมากเท่าไหร่ เลยรู้สึกว่าบรรยากาศมันนิ่งๆ แปลกๆ
ระหว่างทางเราแวะกาแฟร้านประจำเล็ก ๆ ใกล้บ้านค่ะ ปกติจะเป็นร้านที่เดินผ่านบ่อย ๆ แล้วแม่ค้าก็จำหน้าเราได้แล้ว
วันนี้พอเราเดินเข้าไป เขาก็ทักขึ้นมาว่า วันนี้ดูง่วงนะคะ แล้วก็หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะทำกาแฟให้เหมือนเดิมโดยที่เราแทบไม่ต้องสั่งอะไรเลย
ตอนยื่นแก้วกาแฟมาให้ เขาบอกว่า วันนี้แถมขนมให้นิดนึงนะคะ เห็นช่วงนี้มาบ่อย เป็นขนมชิ้นเล็กๆที่วางอยู่ข้างเครื่องคิดเงิน
ตอนนั้นมันเป็นเรื่องเล็กมากจริง ๆ แต่กลับทำให้เรารู้สึกดีขึ้นแบบบอกไม่ถูก
พอเดินออกจากร้านมา ถือกาแฟกับขนมในมือ ก็รู้สึกเหมือนวันธรรมดามันดูน่ารักขึ้นมานิดนึง
ทั้งที่จริง ๆ ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย แค่คำทักทายสั้น ๆ กับความใจดีเล็ก ๆ จากคนที่เราเจอในชีวิตประจำวัน
บางทีเรื่องเล็ก ๆ แบบนี้แหละค่ะ ที่ทำให้เช้าวันธรรมดากลายเป็นวันที่เรายิ้มได้ทั้งวันโดยไม่รู้ตัว
เช้าวันธรรมดาที่ทำให้เรายิ้มได้ทั้งวัน
รีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็ออกจากบ้านแบบไม่ได้คิดอะไรเป็นพิเศษ อากาศตอนเช้าค่อนข้างเย็นนิดหน่อย
แดดยังไม่แรง ถนนก็ยังไม่ค่อยมีคนมากเท่าไหร่ เลยรู้สึกว่าบรรยากาศมันนิ่งๆ แปลกๆ
ระหว่างทางเราแวะกาแฟร้านประจำเล็ก ๆ ใกล้บ้านค่ะ ปกติจะเป็นร้านที่เดินผ่านบ่อย ๆ แล้วแม่ค้าก็จำหน้าเราได้แล้ว
วันนี้พอเราเดินเข้าไป เขาก็ทักขึ้นมาว่า วันนี้ดูง่วงนะคะ แล้วก็หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะทำกาแฟให้เหมือนเดิมโดยที่เราแทบไม่ต้องสั่งอะไรเลย
ตอนยื่นแก้วกาแฟมาให้ เขาบอกว่า วันนี้แถมขนมให้นิดนึงนะคะ เห็นช่วงนี้มาบ่อย เป็นขนมชิ้นเล็กๆที่วางอยู่ข้างเครื่องคิดเงิน
ตอนนั้นมันเป็นเรื่องเล็กมากจริง ๆ แต่กลับทำให้เรารู้สึกดีขึ้นแบบบอกไม่ถูก
พอเดินออกจากร้านมา ถือกาแฟกับขนมในมือ ก็รู้สึกเหมือนวันธรรมดามันดูน่ารักขึ้นมานิดนึง
ทั้งที่จริง ๆ ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย แค่คำทักทายสั้น ๆ กับความใจดีเล็ก ๆ จากคนที่เราเจอในชีวิตประจำวัน
บางทีเรื่องเล็ก ๆ แบบนี้แหละค่ะ ที่ทำให้เช้าวันธรรมดากลายเป็นวันที่เรายิ้มได้ทั้งวันโดยไม่รู้ตัว