ผมไปเจอเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งมา .....
อ่านจบแล้วมันค้างอยู่ในหัว เลยอยากเอามาชวนคุยกันครับ
 
เป็นเรื่องของทหารคนหนึ่งที่หลงรักเจ้าหญิง
 
เจ้าหญิงบอกว่า...
"ถ้าเขาพิสูจน์ความรักได้ โดยการไปยืนรออยู่ใต้หอคอยของเธอ
100 วัน 100 คืน โดยไม่ไปไหนเลย
เธอจะยอมแต่งงานกับเขา"

   ทหารนายนั้น ตอบตกลงทันที ...
 
เขายืนรออยู่ตรงนั้นทุกวัน
ฝนตก แดดออก หนาว เหนื่อย ก็ยังไม่ไปไหน
 
วันแล้ววันเล่าผ่านไป
10 วัน… 30 วัน… 70 วัน… 90 วัน…
เจ้าหญิงก็เริ่มเชื่อแล้ว ว่าเขารักจริง
แต่พอถึง คืนที่ 99
ทหารคนนั้นกลับเดินจากไป ?!
 
มีคนถามเขาว่า
“รอมาตั้ง 99 วันแล้ว ทำไมไม่รออีกคืนเดียวให้ครบ?”

ทหารตอบประมาณว่า....
“ถ้าคนที่รักผมจริง
เธอคงไม่ปล่อยให้ผมยืนอยู่ตรงนั้นตั้ง 99 วัน”
 
 
พออ่านจบ
ก็เห็นคนตีความสองแบบเลย

1 บางคนบอกว่า
นี่คือวันที่ทหารเพิ่ง “ตื่นรู้” เรื่องความรัก และเลือกเดินออกมาเพื่อรักษาศักดิ์ศรีตัวเอง

2  แต่บางคนก็บอกว่า
รอมาตั้ง 99 วันแล้ว
อดทนอีกคืนเดียว ทุกอย่างก็จบแล้ว
 
 
ผมเองก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกันว่า
แบบไหน “เข้าใจความรัก” มากกว่ากัน
 
ถ้าเป็นคุณ
คุณจะรอให้ครบ 100 วัน
หรือจะเดินจากไปในคืนที่ 99 ครับ?