วันสิ้นโลกตามความเชื่อในพระพุทธศาสนาไม่ใช่การล่มสลายของจักรวาลในทันที แต่หมายถึง 

การเสื่อมถอยของศาสนา และความเสื่อมโทรมทางศีลธรรมของมนุษย์ (ยุคมิคสัญญี) ซึ่งคาดการณ์ว่าจะเกิดขึ้นหลังผ่านพึ่งกึ่งพุทธกาลไปแล้ว 5,000 ปี โดยจะเกิดภัยพิบัติ สงคราม และความทุกข์ยาก ก่อนที่ พระเมตไตรย จะเสด็จมาตรัสรู้ 

รายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับแนวคิดวันสิ้นโลกในพุทธศาสนา:

ความเสื่อมถอยของคำสอน (หลัง 5,000 ปี): คัมภีร์พุทธศาสนาเชื่อว่าศาสนาจะมีอายุ 5,000 ปี หลังจากนั้นหลักธรรมจะเลือนหายไป คนจะไร้ศีลธรรมและเกิดความเสื่อม

ยุคมิคสัญญี: เป็นช่วงเวลาที่มนุษย์ขาดเมตตาธรรม หันมาฆ่าฟันกันเองอย่างหนัก ซึ่งเปรียบเสมือนวันสิ้นโลกในเชิงศีลธรรม

ภัยธรรมชาติและสงคราม: ความเชื่อส่วนหนึ่งระบุถึงการเกิดภัยธรรมชาติรุนแรง โรคระบาด และสงครามใหญ่ ซึ่งถือเป็นสัญญาณเตือน

ความเชื่อเรื่องการเกิดใหม่: ในพุทธศาสนาไม่มีวันสิ้นโลกที่ถาวร แต่เป็นวัฏจักรของการเกิด การตั้งอยู่ และการเสื่อมสลายไปตามเหตุปัจจัย 

จุดประสงค์ของคำทำนาย:

คำทำนายเหล่านี้มักใช้เพื่อตักเตือนให้มนุษย์เกรงกลัวต่อบาปกรรม ให้ตั้งมั่นอยู่ในความดี มีสติ และไม่ประมาทในชีวิต