ถึงจะกลัว แต่ก็อยากโตให้ได้เหมือนกัน . .

สวัสดีค่ะ เราอยากมาเล่าช่วงชีวิตหนึ่งของตัวเองตอนนี้ เผื่อมีใครเคยผ่านอะไรแบบนี้มาก่อน

ตอนนี้เรากำลังจะต้องย้ายไปเรียนอีกจังหวัดหนึ่ง ซึ่งมันหมายความว่าเราจะต้องเริ่มใช้ชีวิตคนเดียวจริง ๆ เป็นครั้งแรก เราเป็นคนต่างจังหวัดด้วย เลยมีหลายอย่างที่ต้องคิดและกังวลมากกว่าที่คิดไว้

ตอนแรกเราวางแผนว่าจะอยู่หอในมหาวิทยาลัย แต่ช่วงนี้เริ่มกลัวว่าจะจองไม่ทัน เพราะเพื่อนบอกว่ามีรุ่นพี่ที่รู้จักออนไลน์เรียนอยู่ที่นั่น แล้วเขาบอกว่าช่วงปลายเดือนมีนาคมหรือเดือนหน้า หลายคนจะเริ่มเอาของเข้าไปอยู่กันแล้ว ถ้าห้องธรรมดาเต็ม อาจจะต้องไปจองห้องที่แพงกว่า ซึ่งเราน่าจะจ่ายไม่ไหว

ตอนนี้เลยเริ่มมองหอพักนอกไว้เป็นแผนสำรอง มีอยู่ประมาณสองที่ ค่าเช่าประมาณ 2000–4000 บาท ถ้าเราได้งานในโครงการของมหาวิทยาลัยด้วย ก็น่าจะพอช่วยค่าใช้จ่ายได้บ้าง

เรื่องการเดินทางก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน เพราะเราไม่มีรถ แล้วก็ไม่รู้ว่าบริเวณนั้นจะมีวินหรือรถผ่านไหม ถ้าไม่มีจริง ๆ ก็คงต้องเดินไป ถึงจะเหนื่อยหน่อย อาจจะต้องตื่นเช้ากว่าเดิม แต่ก็คิดว่าถ้ามันจำเป็น ก็คงต้องทำให้ได้

ยอมรับว่าลึก ๆ เราแอบกลัวการใช้ชีวิตคนเดียวเหมือนกัน โดยเฉพาะการต้องไปอยู่ต่างจังหวัดคนเดียว แต่ก็คิดว่ามันคงเป็นสิ่งที่เราต้องเรียนรู้ในสักวันอยู่ดี

ช่วงนี้เราเห็นหลายคนที่ใช้ชีวิตคนเดียวได้เก่งมาก ไปเที่ยวคนเดียว ไปวิ่ง ไปหาของอร่อยกินคนเดียว ดูแลตัวเองได้ดี เราชอบดูพวกเขามาก แล้วก็คิดกับตัวเองอยู่บ่อย ๆ ว่า

ถ้าเขาทำได้ เราก็น่าจะทำได้เหมือนกัน

ตอนนี้สิ่งที่เราอยากทำให้ได้คือ อยากอยู่คนเดียวให้เก่งขึ้น หาเงินด้วยตัวเองได้ แล้วก็อยากรักตัวเองให้มาก ๆ ด้วย

เลยอยากมาแชร์ไว้ตรงนี้ เผื่อมีใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้ หรือมีคำแนะนำอะไรเกี่ยวกับการเริ่มใช้ชีวิตคนเดียว ก็อยากฟังเหมือนกันค่ะ และเผื่ออนาคตเราจะได้กลับมาอ่าน แล้วเห็นว่าตัวเองผ่านช่วงนี้มาได้แล้ว #น้องกี้เริ่มเลย