(.......มีความรู้สึกไหม ในวันที่เรายังไม่มีอะไร ทำไมถึงรู้สึกว่า เรามีแต่ได้.......)

นั่งดูการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายในชนบท ไม่ต้องมีอะไรมากมาย แต่รับรู้ว่าทำไมเขามีแต่ได้ ไม่ต้องทำอะไรให้มันซับซ้อน
เขาก็อยู่ได้ ตัดภาพไปที่ปู่บัพเฟด กินเบอร์เกอร์ ดื่มโคล่า ไม่รู้ว่าสิ่งที่มี มันสร้างอะไร ให้มากกว่านี้ได้
เราก็มีปัญญากินเบอร์เกอร์ ดื่มกินโคล่า คำถามคือแล้วเราจะสะสมจน เกินการใช้จ่ายไปทำไม
มาถึงทุกว้นนี้ การสะสมกลายเป็นภาระ ที่อยากกำจัดแต่มันก็ลำบาก เพราะการยึดติด กับสังคม
ลองขายทุกอย่างมาอยู่กระท่อมเล็กๆ กลางหมู่บ้าน นั่นแหละที่เราจะต้องเจอ เรารับได้ แต่คนรอบตัวรับไม่ได้
ความรู้สึกของมนุษย์ มันซับซ้อนจริงๆ................อยากหนีไปบวช ห่วงแต่ลูกชายคนกลาง ยังอดของว่างยังไม่ได้ ก็เท่านั้น.......